tag:blogger.com,1999:blog-15470851688299948772012-02-16T16:49:03.855+07:00ခရီးသြားသူတစ္ေယာက္၏ စပ္မိစပ္ရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ စပ္မိစပ္ရာMgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.comBlogger1391100tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-74314887984043771562008-05-31T16:09:00.002+07:002008-05-31T16:12:28.108+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">wordpress blog ျပဳလုပ္ရာမွာ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ ေလးေတြ၊ ေဆးၿမီးတိုနည္းေလးေတြ seo , search engine , free hosting , plugin , themes အစရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို <a href="http://mmwordpress.com">http://mmwordpress.com </a>မွာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7431488798404377156?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-12304495601926705322008-05-31T16:07:00.002+07:002008-05-31T16:09:48.351+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စပ္မိစပ္ရာ smsy blog ကို ျမန္မာျပည္ မွ လြယ္ကူစြာ ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရႈ ႏိုင္ရန္အတြက္ <a href="http://smsy.mmwordpress.com">http://smsy.mmwordpress.com</a> သို႕ ေျပာင္းေရြ႕ ထားပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-1230449560192670532?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-33602911721819394982008-04-29T13:25:00.000+07:002008-04-29T13:26:44.656+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ႏိုး<br />႐ိုးသြားၿပီမို ့ႏိုး<br />႐ိုး႐ိုးေလးပဲ ေျပာမယ္ ႏိုး<br />ႏွလံုးသားထဲက ႏိုး<br />ႏိုး<br />လြတ္လပ္မႈကိုခ်စ္ရင္ ႏိုး<br />မွ်တမႈကိုခ်စ္ရင္ ႏိုး<br />ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုခ်စ္ရင္ ႏိုး<br />ႏိုး<br />ဆဲဗင္းဇူလိုင္အတြက္ ႏိုး<br />အလုပ္သမားေတြအတြက္ ႏိုး<br />ဦးသန္႔အတြက္ ႏိုး<br />ႏိုး<br />မႈိင္းရာျပည့္အတြက္ ႏိုး<br />႐ွစ္ေလးလံုးအတြက္ ႏိုး<br />ေ႐ႊဝါေရာင္အတြက္ ႏိုး<br />ႏိုး<br />တင္ေမာင္ဦးအတြက္ ႏိုး<br />ကိုဖုန္းေမာ္အတြက္ ႏိုး<br />ဝင္းေမာ္ဦးအတြက္ ႏိုး<br />ႏိုး<br />မင္းကိုႏိုင္အတြက္ ႏိုး<br />သက္ႏိုင္ဦးအတြက္ ႏိုး<br />ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ႏိုး<br />ႏိုး<br />ႏိုး<br />အားလံုးအတြက္ ႏိုး<br />တစ္ျပည္လံုးကိုႏႈိးမယ္ ႏိုး<br />ကမာၻႀကီးႏိုးၿပီ ႏိုး ။ ။<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3360291172181939498?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-70136875871540106312008-04-25T14:26:00.000+07:002008-04-25T14:28:06.176+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္သစ္ႀကီး အေၾကာင္းကို နည္းနည္း ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ 2006 ဒီဇင္ဘာမွာ ေရာက္ခဲ့တုန္းက စုတ္ခ်ာခ်ာ အေဆာက္အအံုေေလး။ ေလဆိပ္မွာ လုပ္တာကိုင္တာလဲ အခ်ိဳးမက်တက်နဲ႕။ အခုေတာ့ အေတာ္ေလး သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္တဲ့ အေဆာက္အံု၊ စည္းစနစ္ခပ္က်က်နဲ႕ ေလဆိပ္သစ္က ခန္႕ထည္ေနပါေတာ့တယ္။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ယွဥ္ရင္ ေသးေသးေလးပါ လို႕ဆိုႏိုင္ေပမယ့္ အရင္ထက္ စာရင္ေတာ့ အဖက္ဖက္က အမ်ားႀကီး တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာတာကို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။</span><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0342.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0342m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလဆိပ္ထဲ ၀င္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ အဲကြန္း၊ ေျပာင္လက္ သန္႕ရွင္းတဲ့ အျပင္အဆင္ေၾကာင့္ အေတာ္ေလး စိတ္ေက်နပ္ခဲ့တယ္။ immigration ကို ျဖတ္ေတာ့ အရင္လို ေဆာင့္ႀကြားႀကြား မာေရေက်ာေရ မ်က္ႏွာေပါက္မ်ိဳး မဟုတ္ပဲ လုပ္စရာ ရွိတာကို ခပ္သြက္သြက္ပဲ လုပ္ေပးတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြေၾကာင့္ အထူးအဆန္းလိုေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ customs ဂိတ္ကိုေရာက္ျပန္ေတာ့ ေဆးလိပ္ေလး တိုက္ပါဦး ဘာညာကိကြေတြ မရွိပဲ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ အေကာက္ခြန္ ညီမေလးရဲ႕ အၿပံဳးနဲ႕ ျပဴငွာမႈ ကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အမွတ္ျပည့္ကို ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ :P ။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0335.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0335m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0336.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0336m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အျပန္ခရီးမွာလဲ အားလံုးေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ပါပဲ။ ေလဆိပ္ အခြန္ေဆာင္၊ ေလယာဥ္ check in လုပ္၊ အေပၚထပ္က immigration မွာ စကားတစ္ခြန္းမွ ေျပာစရာမလိုပဲနဲ႕ အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္။ immigration ၀န္ထမ္းေတြ အခ်င္းခ်င္း ေတာ္ပြားလို႕ ေကာင္းေနတာေလး တစ္ခုပဲေျပာစရာရွိတယ္ :D ။</span><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0334.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0334m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0338.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0338m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေပၚထပ္ departure မွာ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႕ ဂိတ္ေတြကို ညြန္ျပထားေပးၿပီး မ်က္ေစ့လည္စရာမျဖစ္ပါဘူး :P (သိပ္မွမႀကီးတာ)။ ဓါတ္ပံုေတြ လိုက္ရိုက္ေနတုန္း ဗိုက္ေအာင့္ လာတာနဲ႕ အိမ္သာကိုေျပးခဲ့ေတာ့ သန္႕ရွင္းေရး ၀န္ထမ္း တစ္ေယာက္ ရွိေနတဲ့ အိမ္သာကလဲ အေတာ့္ကို သန္႕ရွင္းေကာင္းမြန္တာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဖြင့္တာမၾကာေသးတာေၾကာင့္လားေတာ့မသိ ပစၥည္းပစၥယေတြ ပ်က္စီးခ်ိဳ႕ယြင္းေနတာ မရွိပဲ အားလံုးသံုးလို႕ ရေသးတယ္ ဟီး...။</span><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0339.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0339m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0340.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/IMG_0340m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလယာဥ္ ေစာင့္ဆိုင္းခန္းထဲမွာလဲ သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ ဂြတ္ ဂြတ္။ စမုန္ကင္းရြန္းလဲ ရွိတယ္ဗ်။ အရင္တေခါက္ကလို မီးျခစ္သိမ္းမသြားပဲ ေပးယူတာေၾကာင့္ ေဆးလိပ္ေလး တစ္ဖြာ ၀င္ဖြာခဲ့ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အႀကိဳက္ ေစ်းေပါတဲ့ Air Asia ေၾကာင့္ပဲလားေတာ့ မသိ၊ ေလယာဥ္ေပၚ တိုက္ရိုက္တတ္တဲ့ terminal ကမသြားရပဲ bus ကားနဲ႕ တဆင့္သြားရတာေတာ့ ေအာက္တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရႊျပည္ရဲ႕ ဂုဏ္ယူစရာေတြလဲ တေန႕တျခား ရွားပါးလာတာၾကာင့္ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မဟုတ္ေပမယ့္ သူမ်ားနဲ႕ တန္းတူ လုပ္လာႏိုင္တာကို ေတြ႕ရေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ေက်နပ္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7013687587154010631?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-42467280719847919772008-04-24T14:24:00.001+07:002008-04-25T14:26:19.643+07:00<p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-one;"> ကၽြန္ေတာ္ေမြးေန႕က april 16 ေန႕ပါ။ မႏွစ္က ေမြးေန႕မွာ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနလို႕ happy birthday to me ဆိုၿပီး ပို႕စ္တင္ျဖစ္တာ အမွတ္ရမိတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ မႏွစ္ကနဲ႕ တျခားစီ။ ေဘးမွာ ခ်စ္သူနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေမြးေန႕ကိတ္ႀကီးနဲ႕ ဟီးဟီး... စားၾကပါဦး :P </span></p><br /><p class="MsoNormal"><img class="alignnone" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/DSC03214.jpg" alt="birthday cake" /></p><br /><p class="MsoNormal"></p><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-one;"> အားလံုး၀ုိင္းစားလိုက္ၿပီ။ အမ်ားဆံုး ဘယ္သူစားလဲ သိလား :P :P :P </span></p><br /><img class="alignnone" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/myanmar/DSC03217.jpg" alt="birthday cake 2" /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-one;"> ေမြးေန႕မွာ အမွတ္တရေလးျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ <a href="http://moechitthu.mmwordpress.com/" target="_blank">ခ်စ္သူေလး</a>၊ တခုတ္တရ ပို႕စ္တင္ေပးတဲ့ ညီေလး <a href="http://khunmgmyo.blogspot.com/" target="_blank">ေမာင္မ်ိဳး</a> နဲ႕ birthday wish ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4246728071984791977?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-70011925381341240782008-04-07T12:24:00.000+07:002008-04-07T12:25:42.937+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">အသစ္ေတြကို ခ်စ္တဲ့ စိတ္နဲ ့<br />ငါအခုထိ အတိုက္အခံ လုပ္ေနတုန္းပဲ<br />ငါ႔ႏႈတ္ခမ္းကို လႈပ္လႈပ္ၿပီး<br />ရန္သူေတြ ေမြးေနတုန္းပဲ<br />ဘယ္အရာဟာ ဘယ္ေနရာမွာ ျမစ္ဖ်ားခံ ခဲ့ပါလိမ့္<br />ဘာပဲေျပာေျပာ အားလံုးအခု ျပင္းျပေနၿပီ<br />မင္းေကာ ငါေကာ ကမာၻႀကီးေကာ<br />ရစရာ မ႐ွိေလာက္ေအာင္ကို<br />ျပင္းျပင္းျပျပ ႀကီး ျပင္းျပေနၿပီ<br />ဘယ္သူဘာဆိုတာကို ဘြားခနဲ ျမင္ရဖို႔<br />ေဟာဒီ့ေလာကႀကီး ကို ပိတ္ပစ္လိုက္ဖို႔ လိုမယ္<br />လြင့္ေနတဲ့ တိမ္ကေလးကို ခ်စ္တယ္<br />ပြင့္ေနတဲ့ ပန္းကေလးကို ခ်စ္တယ္<br />လြမ္းဖို႔အတြက္ဆို ငါ႔မွာ ဇ႐ွိတယ္<br />ငါ႔ကဗ်ာက ခုမွ ေလးဘက္တြားေနတုန္း<br />ဝင္သက္ နဲ ့ထြက္သက္က<br />သဟဇာတ မျဖစ္ရတဲ့ အခါ<br />မင္းကို သတိရျခင္းနဲ ့<br />ပဋိပကၡ မျဖစ္ေအာင္ ညွိရတယ္<br />စိတ္က<br />တသေဝမတိမ္း<br />မင္း႐ွိတဲ့ ဘက္ကို ယိမ္းတယ္<br />မင္းယူတဲ့ ဘက္ကို ညႊတ္တယ္<br />ေဟာင္းလြန္းေပမယ့္<br />သီခ်င္းေတြ အားလံုးေကာင္းလြန္းခဲ့တဲ့ အခါ<br />အခု ေဖ်ာ္ေျဖ ဖို ့အလွည့္က်သူကေတာ့<br />အစုန္ နဲ ့အဆန္ၾကား<br />မင္းနဲ ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျခားနားခဲ့ရတဲ့<br />ငါပဲျဖစ္တယ္<br />မင္းကေတာင္ဘက္ေျပးခ်ိန္မွာ<br />ငါကေျမာက္ဘက္လိုက္မိခဲ့<br />( ယြန္းပိုးျဖဴရဲ ့)<br />အခုထက္ထိေတာ့ ငွက္ေတြပ်ံေနတုန္းပဲ<br />ဆိုလိုတာက<br />ၿဂိဳဟ္ျပာႀကီး ရဲ႕ တစ္ေနရာ<br />ဒီတစ္ခါ<br />ပိေတာက္ေတြ တစ္ကယ္ပြင့္မွာလား…..။ ။<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7001192538134124078?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-77389483533469629942008-04-01T09:48:00.000+07:002008-04-01T09:50:12.508+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အေတာမသတ္<br />ေမ့လို ျခင္းေတြက<br />ရင္ခြင္ထဲ ၿပိဳၿပိဳက်လာ<br />ပိေတာက္ဝါဝါ ပြင့္ခဲ့တာ<br />၄၆ ၾကိမ္ေတာင္ပ…။<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />“ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ<br /> ပိေတာက္လမ္းဝယ္<br /> ေလွ်ာက္စမ္းခ်င္ပါတယ္…“ ေတးသြားနဲ ့<br />အေဆြးသမားၾကီး ျဖစ္လိုျဖစ္…<br /><br />ကံေကာင္းခ်င္ တဲ့အခါ မ်ားမေတာ့<br />“ကိုယ္ကခ်စ္ရတဲ့သူ<br /> မျဖစ္လိုပါျပီ“ ဆိုဆိုျပီး<br />ေလာကၾကီးကို တိုင္တည္…<br /><br />အထီးက်န္ခရီးေတြ ရွည္႐ွည္ေလွ်ာက္<br />ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ<br />အဲဒီ့ ပိေတာက္လမ္းထက္မွာေလ……။ ။<br /><br />ေ႐ႊဒါးေမာင္ေလးရည္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7738948353346962994?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-53078339556588403542008-03-28T09:40:00.008+07:002008-03-30T00:21:07.607+07:00<font face="Zawgyi-One">သူငယ္ခ်င္းေရ.. မင္းရဲ႕ စာ နဲ႕ “မိုးမခ” က ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရတယ္ကြာ။ ဒါနဲ႕ ငါ အေတြးတခ်ိဳ႕ ၀င္လာတယ္။ နံပါတ္တစ္ အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္ သူတို႕ရဲ႕ တပ္မေတာ္ထဲကို ၀င္ရျခင္း အေၾကာင္းတရားကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဘ၀တိုးတက္ေရးဆိုတဲ့ ဟာက အဓိက အက်ဆံုးျဖစ္တယ္ကြ။ ကြာ.. စစ္ဗိုလ္ေတြ လက္ညိဳးညႊန္ရာ ေရျဖစ္တဲ့ ေခတ္ကြာ။ ဘယ္သူမဆို စစ္ဗိုလ္ လုပ္ခ်င္တာ မဆန္းပါဘူး။ မင္းညီလဲ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဗိုလ္ေလာင္း ေလွ်ာက္ခဲ့တာ မဟုတ္လား။ ဒါကိုအေျခခံၿပီး စဥ္းစားလိုက္ရင္ မင္းေျပာသလို ေသနတ္ေျပာင္းကို လွည့္ဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လို ျဖစ္ႏိုင္ပါေတာ့မလဲ။ ငါ မင္းရဲ႕ ညီ နဲ႕ အလားတူ စစ္ဗိုလ္ေလးေတြရဲ႕ ေနရာမွာ ၀င္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ သူတို႕သာ မင္းကို ျပန္စာပို႕မယ္ဆိုရင္ ဒီလိုမ်ား ေျပာေလမလားပဲ.........<br /><br /><blockquote>အကို..... <br />အကို႕စာနဲ႕ “မိုးမခ” က ေဆာင္းပါးကို ညီေသခ်ာဖတ္ပါတယ္။ အခု အကို႕ကို ညီအကိုခ်င္းမို႕ စိတ္ထဲ ရွိတာ ေျပာျပပါမယ္။ ညီတို႕ႏိုင္ငံ ဆင္းရဲတာ သိပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ ဘယ္လိုရူးေနတယ္ ဆိုတာ အကို႕ထက္ ညီပိုသိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္..အကို ႏိုင္ငံဆင္းရဲတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုပဲ အျပစ္တင္လို႕မရဘူး။ ဒီေလာက္ အဖက္ဖက္က ပိတ္ဆုိ႕ေနတာကိုလဲ ထည့္ေျပာအံုးေလ။ အကိုက သတိၱျပဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီေျပာတယ္။ အကိုေျပာတဲ့ သတၱိမ်ိဳးျပလိုက္ရင္ အရင္ဆံုး ဒုကၡေရာက္မွာက ညီနဲ႕ ညီ့မိသားစု။ ေနာက္တခုက ဒီလိုလုပ္လို႕ ဘယ္သူေတြ တကယ္အက်ိဳးရွိမလဲ ျပန္စဥ္းစားရမယ္။ တိုင္းျပည္ခ်စ္တယ္လို႕ ပါးစပ္ကေအာ္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဒၚလာေတြ ဘဏ္စာရင္းထဲ ဘယ္ေလာက္ေရာက္လာပီလဲပဲ တြက္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြ အခြင့္အေရးယူသြားမွာမ်ိဳး အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာျပည္လူထု ကလဲ ျပတ္သားတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈမ်ိဳး မရွိရင္ မျဖစ္ဘူး အကို။ နည္းနည္းေလး လႊတ္ေပးလိုက္တာနဲ႕ ေခါင္းထျဖတ္ေတာ့တာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ဆိုးရြား ရက္စက္လဲ ဆိုတာ အကို ၾကားျမင္ဖူးမွာပါ။ အခုေနာက္ဆံုး သံဃာေတာ္ေတြ ကိစၥ။ ျပည္ပ မီဒီယာေတြကိုႀကီးပဲ မယံုနဲ႕ အကို။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပစ္တယ္ ရိုက္တယ္ ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သံဃာေတြကို မပစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီကိစၥမွာ သကၤန္း ရံုထားတဲ့ လူေတြ ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ အကြက္က်က် လံု႕ေဆာ္စီစဥ္ခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပိုသိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေျဖရွင္းခဲ့တာ နည္းနည္း ျပင္းထန္ေကာင္းျပင္းထန္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲ ဘယ္လုပ္ခ်င္ပါ့မလဲ... ဒါေပမယ့္ ဒီလိုမွ မေျဖရွင္းရင္ ဒုတိယ 88 လိုမ်ိဳး မင္းမဲ့စရိုက္ေတြ ျဖစ္လာအံုးမွာ အေသအခ်ာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က် သံဃာေတြလဲ ဘာမွတတ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စစ္သားေတြရဲ႕ အဓိက အေရးႀကီးဆံုးက အမိန္႕နာခံတတ္မႈပဲ ဒါကို အရိုးစြဲေအာင္ လုပ္ထားတာ။ ေနာက္တခု ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာမယ္ အကို။ <span style="font-weight: bold;">ကၽြန္ေတာ္တို႕က လူေတြထဲကမွ ေယာက္်ား၊ ေယာက္်ားေတြထဲကမွ စစ္သား၊ စစ္သားေတြထဲကမွ စစ္ဗိုလ္ေတြ။ </span>ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီေနရာကို လြယ္လြယ္ကူကူ ေရာက္လာတာမဟုတ္ဘူး။ အသက္နဲ႕ရင္း ဆင္းရဲပင္ပန္းခံၿပီးမွ ရလာခဲ့တာ။ ဒီအတြက္ တုန္႕ျပန္မႈ တစ္ခုေတာ့ ရွိကိုရွိရမယ္။ အကိုလဲ ကိုယ့္ဘ၀ တိုးတက္ဖို႕အတြက္ ႏိုင္ငံျခားထြက္ခဲ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပသနာေတြေပၚမွာ အခြင့္ေရးယူခဲ့တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို အတၱႀကီးတယ္ ပံုစံမ်ိဳး မေျပာနဲ႕အကို။ ကၽြန္ေတာ့္တို႕ရဲ႕ ႏိုင္ငံခ်စ္တဲ့စိတ္က အကို႕ထက္ မနည္းဘူး။ ဒါကိုယံု။ အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံအတြက္လုပ္ေနပါတယ္။ အားလံုးအတြက္ေကာင္းမယ့္ ရွဥ့္လဲေလွ်ာက္သာ ပ်ားလဲစြဲသာ လမ္းစဥ္ကို လိုက္ေနပါတယ္။ အေျခခံ ဥပေဒ ၿပီးသြားရင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသြားရင္ အရပ္သားဘက္ကလဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းမွာ ပါ၀င္လာႏိုင္မယ္။ ႏိုင္ငံျခား ဖိအားေတြလဲ ေလ်ာ့ပါးသြားမယ္။ ႏိုင္ငံစီးပြားေရးလဲ ေခါင္းျပန္ေထာင္လာႏိုင္မယ္။ အကိုေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာေပါ့။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ အကို မျဖစ္ႏိုင္တာႀကီးကို စိတ္ကူးမယဥ္ပဲ အားလံုးအတြက္ ေကာင္းမယ့္ လမ္းကို တူတူေလွ်ာက္ၾကပါစို႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အရင္လို ညီအကိုခ်င္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ႏိုင္ငံအက်ိဳး ကိုယ့္အက်ိဳး တူတူ သယ္ပိုးၾကပါစို႕။ <br />ညီေလး <br />စစ္မင္းသား</blockquote><br /><br />ကဲ.. သူငယ္ခ်င္းေရ ငါကေတာ့ ငါ့အေတြးအထင္ကို ေရးလိုက္တာပါ။ တကယ္တန္း ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ ေရာက္ေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြရယ္၊ မီဒီယာေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ သီးသန္႕ ဖြဲ႕စည္းထားမယ့္ စစ္ဗိုလ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလြဲလို႕ မင္းတို႕ ငါတို႕ရဲ႕ စာေတြကို ဘယ္ စစ္ဗိုလ္ စစ္သားမွ ဖတ္ဖို႕ အခြင့္ရမယ္ ဖတ္ခ်င္လိမ့္မယ္လို႕ မထင္ပါဘူး။ မင္း ေတြးေတာဆင္ျခင္ၾကည့္ဖို႕ပါ...။<br />ေမာင္သႀကၤန္<br /><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5307833955658840354?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-88284586881514311082008-03-27T17:29:00.004+07:002008-03-27T17:42:20.102+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ညီေလးနဲ ့မေတြ ့တာလည္း ဘာလိုလိုနဲ ့ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ ေတာ့မယ္။ ညီေလးေကာ အခု ေမွာ္ဘီ မွာပဲလား။ မင္းဇနီး နဲ ့အစ္ကို ့တူေလးေကာ…ေနေကာင္းၾကရဲ ့လား။ တျခားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ညီေလးေရ၊ မိုးမခထဲက “စစ္သားပဲက်န္ေတာ့တယ္“ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကိုဖတ္ျပီး ညီေလးဆီ ဒီစာေရးလိုက္တာပါ။ ေဆာင္းပါးအႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ကြာ…အစ္ကိုတို ့ျမန္မာျပည္ႀကီးအျမန္ဆံုး လြတ္ေျမာက္ဖို ့ညီေလးတို ့စစ္သားေတြကပဲ ကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္းေရးထားတာပါ။ အစ္ကိုတို ့ျပည္သူေတြ ဘဝဘယ္လိုဆို တာေတာ့ ငါ႔ညီလည္းသိျပီး ပဲကြာ။ အစ္ကို ဘာမွ အက်ယ္ခ်ဲ ့ေရးေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ကဲကြာ…တစ္ျခားမၾကည့္ပါနဲ႕။ မင္းနဲ႕ကိုယ့္ရဲ ့အဖြား… ညတိုင္းမီးမလာဘဲ ေမွာင္ၾကီးမည္းၾကီး ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ထိုင္ေနရတာ။ တကၠစီဖိုး လည္းမတတ္ႏိုင္ ၊ ဘတ္စ္ကားလဲ တိုးမစီးႏိုင္လို အရင္လိုေတာင္ ျမိဳ့ထဲ မၾကာမၾကာမလာႏိုင္ေတာ့တာ ။ေရးေနရ ရင္ေတာ့ဆံုးမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးကြာ။ ဒီလိုပါ….အစ္ကိုေျပာခ်င္တာက ငါ႔ ညီတို ့တပ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ စစ္ဗိုလ္ေတြ အားလံုး သတၱိေမြး ဖို ့အခ်ိန္ေရာက္ျပီ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းပါ။ ဘာအတြက္ သတၱိေမြးရမွာလဲ ။ အတိုဆံုး ေျဖရရင္ ျပည္သူေတြအတြက္ပါ။ ျပည္သူေတြဆို တဲ့ေနရာမွာ အစ္ကိုတို ့မင္းတို ့ရဲ ့အမ်ိဳးအေဆြ ေတြလည္းပါတယ္။မင္းမိသားစုလည္းပါတယ္ေနာ္။ ညီေလးေရ၊ မင္းပဲ ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္ပါဦးကြာ ။မင္းတို ့ကိုယ္တို ့ငယ္ငယ္က အိမ္ကိုဆြမ္းခံ ၾကြလာတဲ့ ဦးဇင္းေတြကို ။ ကိုယ္တို ့ညီအစ္ကိုေတြကို ဗုဒၶဘာသာအေျခခံေတြ သင္ျပေပးခဲ့တာ ၊ အဖြားနဲ ့ကိုယ္တို ့မင္းတို ့ဦးဇင္းေတြကို ရိုရိုေသေသဆြမ္းေန ့စဥ္ကပ္ခဲ့ ၾကတာ …ဒါေတြ ညီေလးသတိရဦး မွာပါ။ </span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကဲ အခုေတာ့ကြာ…မင္းတို ့ကိုယ္တို ့ဟိုး ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ထဲက ကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ ကို ညီေလးတို ့တပ္မေတာ္ၾကီးကပဲ ရက္ရက္စက္စက္ ရိုက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ခဲ့ျပီ ။ ၁၈ ရက္ေန ့သံဃာေတာ္ေတြ စၾကြခ်ီ ကတည္းက အစ္ကိုတို ့ျပည္သူေတြ မ်က္ရည္မဆည္ ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တို ့ကိုဘုန္းဘုန္းေတြကယ္ျပီ ဆိုျပီး။ အစ္ကို စိတ္ထဲမွာလဲကြာ… စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္ပဲ ေျပာေျပာေပါ့ေလ။ သံဃာေတာ္ေတြကိုေတာ့ ရက္ရက္စက္စက္မလုပ္ေလာက္ပါဘူးေပါ့ေလ…ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့တယ္။ အထင္နဲ ့အျမင္ ပါစင္ေအာင္လြဲတာပါပဲ ညီေလးေရ။ မင္းတစ္ေယာက္ေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ႏွိမ္နင္းတဲ့ တပ္စုတပ္ဖြဲ ့ေတြမွာ တာဝန္မက်ခဲ့ ဘူးေပါ့။တာဝန္က် ခဲ့ရင္ေကာ… ညီေလးဘာလုပ္မလဲ….ညီေလးအေျဖရ ခက္ေနေတာ့မယ္ဆိုတာ အစ္ကိုသိပါတယ္ကြာ ။ကဲပါေလ၊ အစ္ကိုလိုရင္း ပဲေျပာပါ႔မယ္။ အခု အစ္ကိုတို ့ျပည္သူျပည္သား တစ္ရပ္လံုး ဒီစစ္ ဖက္ဆစ္စနစ္ၾကီး ကိုဆန္ ့က်င္ေနတယ္။ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ ပံုသဏၭာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ ့ေပါ့ေလ။ ညီေလးလည္းသိျပီး သားပဲေလ…ဒါေတြ…ကဲ ေျမေပၚအေနနဲ ့လူထုအံုၾကြ ေတာ့ ရက္ရက္စက္စက္ ဂ်ီသရီး နဲ ့ပစ္သတ္တယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို နလံမထူ ႏိုင္ေအာင္ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြခ်တယ္။ ဒါဆို လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အေန နဲ ့ေကာ….အစ္ကိုဝန္ခံပါတယ္…အစ္ကို တို ့မေအာင္ျမင္ဘူး။ ဘာလို ့လဲ။ ရွင္းရွင္းေလးပဲ ညီေလးရာ။ အင္အားအဆမတန္ကြာေနလို ့ေပါ႔ ။ ညီေလးတို ့ရဲ ့တိုက္ရည္ခိုက္ရည္ ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ညီေလး ယွဥ္ ၾကည့္ပါ။ညီေလးတို ့ဘက္မွာ အင္အား ၄ သိန္းရွိ တဲ့ ၊ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ခု လံုးကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ တပ္မေတာ္ၾကီး၊ လက္နက္ဆိုတာလည္းေျပာစရာမရွိ ၊ ေငြေၾကးအတြက္လည္း ပူစရာမလို။ အစ္ကိုတို ့တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မွာ ေတာင္မွ ညီေလးတို ့ ေလယာဥ္ေတြထုတ္သံုး ခဲ့ျပီပဲ ညီေလးရာ။ အစ္ကိုတို ့ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ျပီး ႏိုင္ေအာင္ တိုက္ႏိုင္ေတာ့မလဲ။ ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ နိုင္တာဆိုလို ့လည္း အစ္ကိုတို ့ျပည္သူလူထုပဲ ရွိေတာ့တာ ပဲေလ။ ၂၀၀၁ ႏွစ္ဦးေလာက္တုန္းက ျဖစ္တဲ့ ထိုင္းနဲ ့နယ္စပ္ျပႆနာ မွာ တို ့ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ၾကီး အလဲအကြဲ ရႈံး သြားရတာ ညီေလးလည္း သိသင့္သေလာက္သိမွာ ေပါ႔။ အဲဒီတုန္းကညီေလး ဗိုလ္သင္တန္းတက္တုန္းျဖစ္ လိမ့္မယ္။ ဗိုလ္တင္ဦး ကဘန္ေကာက္ကိုတစ္ရက္ထဲနဲ ့သိမ္းပစ္မယ္လို ့ၾကံဳးဝါးတဲ့အခ်ိန္ေပါ႔။ အစ္ကို ေတာင္ေတြးမိခဲ့ပါ ေသးတယ္။ ေလယာဥ္မရွိဘဲနဲ ့ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ျပီးမ်ား စစ္ပြဲ ကိုႏိုင္ေအာင္တိုက္မလဲ ဆိုတာပါ။ စစ္ပြဲ ဆိုတာ ေရႊမ်ားမ်ား ရွိတဲ့သူက ႏိုင္တာပဲတဲ့… စကားပံုလည္းရွိသားပဲကြာ….ကဲ…အဲဒီေတာ့ အစ္ကိုတို ့ျပည္သူလူထုေမွ်ာ္စရာ ဘာက်န္ေသးလဲ။ လူထုတိုက္ပြဲ ဆင္ေတာ့ ဂ်ီသရီးစာမိ ၊ လက္နက္ကိုင္တိုက္ေတာ့လည္း အားမမွ် နဲ ့။ ဒါ႔ေၾကာင့္ပဲ သားသံုးသား ဆိုတဲ့ စကားေပၚ လာတာေပါ႔ကြာ။ ညီေလးတို႔ေသနတ္ေျပာင္းေတြ အာဏာရွင္ ေတြဘက္ျပန္လွည့္ မွပဲ အစ္ကိုတို ့လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေတာ့မယ္။ ဒီတစ္လမ္းပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ဒါ႔ေၾကာင့္ ပဲ ညီေလးတို ့သတၱိေမြး ဖို ့အခ်ိန္ေရာက္ျပီ လို ့အစ္ကို ေျပာရတာပါ ။ အစ္ကို ့တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ ေျပာတာလည္းမဟုတ္ဘူး ။ မင္းအတြက္လည္း ထပ္တူထပ္မွ် ပါတယ္။ မင္းရဲ ့သား အစ္ကို ့တူေလးအတြက္လည္း ထပ္တူထပ္မွ်ပါတယ္။ အစ္ကိုတို ့ျပည္သူေတြ ဘက္ကေတာ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ သတၱိျပ ခဲ့ ျပီး ျပီ။ ေနာက္လည္း ျပေနဦးမွာ ပဲ ။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးအတြက္ ဇာတ္သိမ္းေလး လွသြားေအာင္ ညီေလးတို႔လည္း သတၱိျပ ၾကပါေတာ့ လို ့အစ္ကိုအေလးအနက္ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ တို ့တစ္ေတြအားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ နဲ ့ဇာတ္ေပါင္းခ်င္လွ ပါျပီကြာ ။ ဒါပါပဲ…<br /><br />မင္းနဲ ့တကြ မင္းမိသားစုအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ<br /><br />မင္းရဲ ့အစ္ကို<br /><br />ေနထက္ႏိုင္<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8828458688151431108?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-80247980884090662072008-03-23T17:32:00.003+07:002008-03-24T18:57:47.799+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လိပ္ျပာ၏ရန္၊ ပိတုန္းလွန္လည္း<o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းမာလ္တို႔တြက္ မဟုတ္ခဲ႔။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်ားအႏၲရာယ္၊ မုဆိုးကယ္လည္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သားငယ္တို႔တြက္ မဟုတ္ခဲ႔။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိတုန္း လိပ္ျပာ၊ လွည္႔ကြက္ရွာျပီ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းမာလာတို႔ ညီညြတ္ၾက။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မုဆိုးနွင္႔ က်ား၊ ဥာဏ္ကစားျပီ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သားငယ္တို႔လည္း ညီညြတ္ၾက။<o:p></o:p></span></p><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ဆရာၾကီး) တင္မိုး<o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">-ေလွတစင္းႏွင္႔သီခ်င္းသည္ (တတိယအၾကိမ္ ၁၉၇၂) သန္းေဌးစာေပ၊ရန္ကုန္ျမိဳ႔</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8024798088409066207?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Kyaw Moe Nyanhttp://www.blogger.com/profile/14226654901897909252noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-1167195123668405482008-03-21T11:11:00.001+07:002008-03-21T11:11:47.266+07:00<span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">WordPress </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">အတြက္ </span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">Free Hosting </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ခပ္ေကာင္းေကာင္းေလး ရွာေနတာ ၾကာပါၿပီ။ အခုလို သံုးေနက်</span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"> </span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">byethost (iblogger.org) </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ကလဲ ေႏွးလိုက္ ပ်က္လိုက္ ျဖစ္ေနေတာ့ အရင္က လုပ္ထားတာေလးကို</span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"> </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ဖုန္ခါၿပီး </span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ads , banner </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ေတြ မပါတဲ့ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ </span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">free hosting 5 </span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">ခုကို စမ္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။</span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><o:p></o:p></span><br /><br /><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span id="more-18"></span><br /><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><a href="http://000webhost.com/"><span>http://000webhost.com</span></a></span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><o:p></o:p></span><br /></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><a href="http://freehostia.com/"><span>http://freehostia.com</span></a></span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><o:p></o:p></span></p><br /><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><a href="http://byethost.com/"><span>http://byethost.com</span></a></span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><o:p></o:p></span></p><br /><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><a href="http://agilityhoster.com/"><span>http://agilityhoster.com</span></a></span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><o:p></o:p></span></p><br /><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"><a href="http://hostsnake.com/"><span>http://hostsnake.com</span></a></span><br /><br /><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"></span><span lang="MY" style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';">အျပည့္အစံုကို <a href="http://mmwordpress.com/">http://mmwordpress.com</a> တြင္ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-116719512366840548?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-83839472009052518232008-03-20T00:22:00.002+07:002008-03-20T09:28:41.395+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ေ၀ါ့ပရက္စ္စာ မိတ္ေဆြတို႕ေရ.. ရန္ကုန္မွာ အိုင္ဘေလာ့ဂ္ဂါ သံုးရတာ ဘယ္လိုေနလဲေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာေတာ့ ေႏွးလိုက္တာမွ မတရား။ ဆာဗာကလဲ မၾကာမၾကာ ေဒါင္းၿပီး အစြမ္းျပတတ္ေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ေနၿပီ၊ ကိုသႀကၤန္ႀကီး စတဲ့ ဇတ္လမ္းေလ လို႕အျပစ္တင္ရင္လဲ ခံရေတာ့မွာပဲ ဟီး...။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မၾကာခင္မွာ အျခား ဟို႕စ္တင္း ကိုေျပာင္းေျပးေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဖရီးဟို႕စ္တင္း ခပ္ေကာင္းေကာင္းေတြကို လိုက္ရွာေနတယ္။ ေတြ႕ထားတာရွိရင္လဲ လက္တို႕ၾကပါ။ စမ္းလို႕ ေတြ႕တာေလးေတြကို mmWordPress.com မွာ တင္ထားမယ္။ လမ္းႀကံဳရင္လဲ ၀င္လည္ၾကပါဦး။ :)<br /><br />စာႂကြင္း။ ။ အခုသံုးေတာ့ ျမန္ေနသလိုပဲ မွားပါတယ္... ။ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8383947200905251823?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-50029965326122296862008-03-17T15:16:00.000+07:002008-03-17T15:19:18.372+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:+0;"></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span>အိပ္မက္ထဲမွာ<br />ေငြမိုးေလး ႐ြာေနတယ္<br /><br />ႏိုးလာေတာ့ တစ္ကယ္ပဲ<br />ေငြမိုးေလး ႐ြာေနတယ္ ။ ။<br /><br />ခင္ဝမ္း<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5002996532612229686?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-59931861316607714592008-03-12T09:07:00.000+07:002008-03-12T09:10:51.344+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကယ္ေတြဆီ ေရာက္ဖို႔ဆို<br />အျမင့္ဆံုး ပ်ံဖို႔လိုမယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေရ<br />တို႔အခု ျပန္ၾက စို႔….။<br /><br />calculator ကိုင္တဲ့လက္ဟာ<br />လိုအပ္ရင္အလံေတာ္ကိုကိုင္ရမယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေရ<br />တို႔အခု ထြက္ၾကစို႔….။<br /><br />ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔<br />႐ႈတဲ့အသက္မွ<br />အရသာ႐ွိတယ္ဆိုတာ<br />မင္းကိုယ္ေတြ႔ပဲမဟုတ္လား<br />တို႔အခု ပ်ံၾကစို႔….။<br /><br />ေက်ာင္းနံရံတစ္ဝိုက္<br />ေဒါင္းအလံျပန္စိုက္မယ္<br />ညီငယ္ ၊ ႏွမငယ္<br />သားငယ္ သမီးငယ္<br />တို႔ခ်စ္တဲ့ သူေတြအတြက္<br />လႈိင္သာယာကို တို႔ျငင္းတယ္<br />ေမွာ္ဇာကို တို႔ျငင္းတယ္<br />တာဝကို တို႔ျငင္းတယ္<br />ေ႐ႊျပည္သာကို တို႔ုျငင္းတယ္<br />တို႔အခု ထြက္ၾကစို႔….။<br /><br />လႈိင္းအလ်ားအျပည့္နဲ႔<br />အတိုင္းသားတို႔ျပန္ၾကားရလိမ့္မယ္<br />ငါကအေရးေတာ္ပံုလို႔တိုင္ရင္<br />မင္းကေအာင္ရမည္လို႔ေႀကြးေၾကာ္မယ္<br />သပိတ္ဆိုတာတို႔အတြက္<br />ေမွာက္တဲ့ဘက္မွာပဲ႐ွိတယ္<br />ျပည္သူေတြတီးတဲ့<br />အခ်ိဳဆံုးသံစဥ္<br />တို႔နားဆင္မယ္<br />အတိုင္အေဖာက္ညီမယ္<br />အခ်ိတ္အဆက္မိမယ္<br />အသံပါတယ္<br />အသက္ပါတယ္<br />ေလးကိုင္းကိုေကြးမယ္<br />ေလးညိွဳ႕ကိုတင္မယ္<br />ဝန္ကိုထမ္းမယ္<br />ဓားကိုထုတ္မယ္<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမွာင္ကိုခြင္းမယ္<br />အလင္းကိုေဆာင္မယ္<br />ကန္သင္းကို႐ွင္းမယ္<br />ခလုတ္ကိုဖယ္မယ္<br />ေဒါင္းအလံကို<br />တို႔အျမင့္ဆံုး လႊင့္တင္မယ္<br />ေအာင္ပြဲကို<br />တိုက္ပြဲနဲ႔ယူမယ္<br />အုတ္တစ္ခ်ပ္ကေန<br />ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကိုတည္မယ္<br />သဲတစ္ပြင့္ကေန<br />သဲေသာင္ျပင္ကိုဖန္ဆင္းမယ္<br />တိုင္ၾကီး ၁၈ တိုင္ကို<br />ႏွလံုးသားေပၚစိုက္မယ္<br />သမဂၢကို<br />ႏွလံုးသားေပၚေဆာက္မယ္<br />အဓိပတိလမ္းကို<br />ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ခင္းမယ္<br />ျပီးရင္<br />ရဲေဘာ္ေတြနာမည္ ထြင္းမယ္<br />မယိုင္မ႐ြဲ႕ဘူး<br />မတိမ္းမေစာင္းဘူး<br />ျပည္သူ႔ရင္မွာ<br />ႏွင္းဆီပြင့္မယ္<br />ျပည္သူ႔ႏွလံုး<br />တို႔သိမ္းၾကံဳးမယ္<br />စြယ္ေတာ္လမ္းေပၚ<br />တို႔ျပန္ေလွ်ာက္မယ္<br />ကံ့ေကာ္ရိပ္မွာ<br />တို႔ေခြ်းသိပ္မယ္<br />အေရမေပ်ာ္ဘူး<br />အေရာင္မေျပာင္းဘူး<br />ႏွလံုးကခုန္ေနသမွ်<br />ဧရာဝတီက ကိုယ္ထဲစီးဆင္းလိမ့္မယ္<br />ဇီဝဇိုး ငွက္ေတြလို<br />တို႔ျပည္ကို တို႔တည္မယ္<br />လက္ရည္တစ္ျပင္တည္း<br />တို႔ေ႐ွးကထက္ပိုခ်စ္မယ္<br />ဓားေတာင္ကိုေက်ာ္မယ္<br />မီးပင္လယ္ကိုျဖတ္မယ္<br />မင္းအေတာင္<br />ေညာင္းခြင့္ငါမေပးဘူး<br />ငါ႔သက္မ<br />ခ်ခြင့္မင္းမေပးနဲ႔<br />တို႔အိမ္ကို ျပန္ရမယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေရ<br />တို႔အခု ပ်ံၾကစို႔<br />ဒီအခ်ိန္ဆို<br />ရဲေဘာ္ဝိညာဥ္ေတြက<br />သာဓုေခၚဖို႔ တို႔ကိုေမွ်ာ္ေနေရာေပါ႔ ။ ။<br /><br /><br />မတ္လ၁၃ရက္ေန႔တြင္က်ေရာက္ေသာျမန္မာႏိုင္ငံလူ ့အခြင့္အေရးေန႔ သို႔မဟုတ္ ဖုန္းေမာ္ေန႔သို႔<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /><br />“ေက်ာင္းနံရံတစ္ဝိုက္<br />ေဒါင္းအလံျပန္စိုက္မယ္“ စာသားကို ကိုမင္းကိုႏိုင္၏ ကဗ်ာမွ ယူငင္သံုးစြဲပါသည္။ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းခံႏိုင္သည္ကိုနားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္ ။ ။<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5993186131660771459?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-3959007194023106782008-03-10T10:59:00.000+07:002008-03-10T11:00:41.993+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ စေသာက္တာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ မထိုင္တတ္လို႕ဆို အံၾသၾကမလားပဲ။ ၉၃ ေလာက္တုန္းကေပါ့... ရွိသမွ် သူငယ္ခ်င္းေတြက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ သံမိႈႏွက္ ထားသလို ထိုင္၊ ေလပန္း။ အုပ္စုတြင္း ျပန္ေရာက္ခါစ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မသိ၊မတတ္။ သူတို႕နဲ႕ ကီး ညီေအာင္ ဘယ္လိုညွိရမွန္းလဲ မသိ။ သူတို႕လို လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္နဲ႕ အခ်ိန္ ၂-၃ နာရီ ကုန္ေအာင္လဲ မထိုင္တတ္။ ဒီေကာင္ေတြနဲ႕ မေပါင္းျပန္လဲ ေပါင္းစရာမရွိေတာ့ ေခြးေျခ ေသးေသးေလးမွာ ဖင္က်ိန္းေအာင္ ထိုင္ၿပီး စိတ္ညစ္ လိုက္ရတာ။ ဒါနဲ႕ ဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး၊ နည္းလမ္း ရွာမွပဲ ဆိုၿပီး သူတို႕ကို လိုက္ၾကည့္ေတာ့ အမယ္ ေမာင္မင္းႀကီးသားေတြက အၾကမ္းေလးေမာ့လိုက္၊ ေလပန္းလိုက္၊ ေဆးလိပ္ေလးဖြာလိုက္၊ ေလပန္းလိုက္နဲ႕ တယ္ဟုတ္ေနၾကတာကိုး။ ကဲ.. ငါလိုေနတာ ေဆးလိပ္ေသာက္တာပဲ။ ေျပာစရာစကား မရွိလဲ ေဆးလိပ္ေလး ဖြာေနရင္ ဟုတ္ေနတာပဲ ဆိုၿပီး “မင္းတို႕က ပိုက္ဆံကို မီးရိႈ႕ၿပီး ေရာဂါေတြကို ရႈသြင္းေနၾကတာပဲ” ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္နဲ႕ စၿပီး မိတ္ဆက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ <br />အဲဒီအခ်ိန္က ရန္ကုန္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ မာဘိုရို၊ 555၊ လပ္ကီး၊ ဒန္းေဟးလ္ ႀကိဳက္တာေသာက္ အကုန္ရွိတယ္။ အခုလို ရွတတ လန္ဒန္နဲ႕ ခပ္ည့ံညံ့ ဗီးဂပ္စ္ ပဲ ရွိတာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ ျမင္းစီးၿပီး ေၾကာ္ျငာတဲ့ မာဘိုရိုေလးနဲ႕ဆို မိုက္မယ္။ တလိပ္မွ ၅က်ပ္တည္းရယ္။ ဒီေကာင္ေတြကို လုိက္တုတယ္ မျဖစ္ရေအာင္ တစ္ေယာက္တည္း ႀကိတ္စမ္းမွ :P ။ ပထမ တစ္ဖြာ.. အားရပါးရ ရိႈက္။ အားပါး ေခ်ာင္းေတြ အဟြတ္ဟြတ္ ဆိုးၿပီး ခံရခက္လိုက္တာ။ ေနာက္တစ္ဖြာ.. အရမ္း မရိႈက္ရဲေတာ့ဖူး ေျဖးေျဖး ေျဖးေျဖး။ အဲ.. အေတာ္ဟုတ္လာၿပီ :) ။ တစ္လိပ္ ကုန္ခါနီးေတာ့ ေခါင္းေတြမူးၿပီး ခံရခက္လိုက္တာ အရက္မူးတာမွ ေတာ္ေသးတယ္။ ဒီလို မဟုတ္ကဟုတ္က အေတြးေတြနဲ႕ ေဆးလိပ္ ေသာက္တတ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ေအာ္.. က်န္ေသးတယ္ ဒီေကာင္ေတြ ေသာက္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ ေသာက္လို႕မရ (ခၽြဲတဲတဲနဲ႕) အေအးေသာက္ေတာ့လဲ ကေလးလိုလိုနဲ႕ ျဖစ္ေခ်ဘူး။ နက္စ္ေအာ တဲ့ ခ်ိဳခ်ဥ္ခါးေလး မိုက္တယ္။ နက္စ္ေအာ ပါ စြဲခဲ့ရေသးတယ္ :P ။ <br />ေဘာ္ဒါေတြထဲမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ သက္တန္းအႏုဆံုး ျဖစ္ေပမဲ့ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာ အရည္အခ်င္းက စကားေျပာလာပါေတာ့တယ္။ ေသာက္ႏံႈး အားလံုးကိုေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ပထမ တရက္ ၄-၅ လိပ္ကေန၊ ၁၀လိပ္ေက်ာ္၊ ေနာက္ပိုင္း တစ္ရက္တစ္ဗူး၊ ေနာက္ဆံုး တစ္ရက္ တစ္ဗူးခြဲအထိ ေသာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစြတ္စြတ္နဲ႕ ေသာက္ေနေတာ့ ေဆးလိပ္ဆာတယ္ ဆိုတာေတာင္ မရွိေတာ့ဘူး။ ဆာခ်ိန္မွ မရပဲကိုး။ သက္တမ္းအေတာ္ရင့္လာေတာ့ ဆိုးက်ိဳးေတြ စၿပီေလ။ အသက္ရႈကမ၀ ရင္ေခါင္းထဲမွာတဂြီးဂြီးနဲ႕ ဘာလုပ္လုပ္ အရမ္းေမာ အမ်ားႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ လည္ေခ်ာင္းေျခာက္တာပဲ မနက္ထ လာရင္ ဘာမွ မ်ိဳလို႕မရဘူး။ ေရေလးနဲ႕ ေမွ်ာေမွ်ာခ်ရတယ္။ ေခ်ာင္းတစ္ခါဆိုးရင္လဲ မေပ်ာက္ေတာ့ဘူး တစ္လနည္းပါးေလာက္ထိ ၾကာတတ္တယ္။ ေျပာရအံုးမယ္ ေဆးလိပ္အရမ္းေသာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အဖိုးဆံုးခါနီးတုန္းက အေတာ္ခံရတာ။ အဆုတ္ေရာင္၊ ႏွလံုးႀကီးၿပီး ေလၿပြန္ကို ညွပ္ထားလို႕တဲ့ အသက္ရႈလို႕မရ တစ္ညလံုး ငုတ္တုတ္၊ ခံရလြန္းလို႕ တကိုယ္လံုးကို တုန္ေနတာပဲ။ ဒီလိုျမင္ရ ေတြ႕ေနရလဲ ကိုသႀကၤန္တို႕ကေတာ့ မေၾကာက္ပါင္ ရႊီရႊီပဲ ေအးေဆး။ <br />ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္နဲ႕ပါတ္သက္ၿပီး ယဥ္ေက်းမႈေလး တစ္ခုေတာ့ ထားတယ္။ ကေလးေတြနားမွာဆို ဘယ္ေတာ့မွ မေသာက္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့ အနားမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က နံတဲ့ပံုမ်ိဳး လုပ္ျပရင္ အျခားေနရာ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းေသာက္တယ္။ ကိုယ္ႀကိဳက္ေပမဲ့ က်န္းမာေရးအတြက္မွ မေကာင္းပဲ၊ သူတပါးပါ ထပ္ထိခိုက္မယ္ ဆိုရင္ ဘယ္လိုေကာင္းပါ့ေတာ့မလဲ။ ေဆးလိပ္ေသာက္ခဲ့တဲ့ ၁၅ႏွစ္ နီးပါးသက္တမ္း တေလွ်ာက္မွာ ျဖတ္ဖို႕စဥ္းစားခဲ့တာေတာ့ မေရတြတ္ႏိုင္ေအာင္ပါ။ တကယ္တန္း လက္ေတြ႕ ႀကိဳးစားခဲ့တာေတာ့ ၂ခါပဲ ရွိတယ္။ ပထမအခါတုန္းက ၂ရက္ေတာင္ မျပည့္ဘူး။ ဒုတိယအခါမွာေတာ့ တကယ္ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရဘူးဗ်၊ ၄ရက္ပဲ ခံတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကိုက ေပ်ာ့တယ္ပဲ ေျပာရမယ္။ ဒီတခါ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ႀကိဳးစားအံုးမယ္။ ( လိမ္ထားတာလူမိသြားလို႕ :P ) ကဲကဲ..ေဘာ္ေဘာ္တို႕ေရ ေကာ္မန္႕ေလးေတြခ်ၿပီး အားေပးၾကပါအံုး :D<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-395900719402310678?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-37139693591217839952008-03-08T10:44:00.000+07:002008-03-08T10:45:45.016+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဟာဒီလို ရင္ေခါင္းထဲအျပည့္ ႐ႈိက္သြင္းမိေတာ့<br />မင္းဓာတ္ပံုေၾကာင့္ ငါ႔မွာမူးယစ္သြား<br />တံဆိပ္ေျပာင္းရင္ ေခ်ာင္းဆိုးတတ္တယ္<br />စီးကရက္အသစ္ေတြ မေသာက္ခ်င္ဘူး ။ ။<br /><br />ေနထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3713969359121783995?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-34541384225862951512008-03-05T09:13:00.000+07:002008-03-05T09:14:49.331+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လူသံုးေယာက္ ေတာအုပ္တစ္ခုအတြင္းတြင္ လမ္းေပ်ာက္ေနရာမွ လူသားစား လူရိုင္းမ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံလိုက္ရသည္။ ေခါင္းေဆာင္ လူရိုင္းႀကီးက ေနာက္ဆံုး အခြင့္အေရးေပးသည္။ ေတာထဲတြင္ ရွိေသာ သစ္သီး မ်ားအနက္မွ ႀကိဳက္ရာ သစ္သီး ၁၀လံုးကို အျမန္ဆံုး ယူလာရန္ အမိန္႕ေပးသည္။ သံုးေယာက္လံုး အျမန္ထြက္သြားၾကသည္။ ပထမလူ ျပန္ေရာက္လာျပီး လူရိုင္းေခါင္းေဆာင္ကို ေျပာသည္။<br />ကြ်န္ေတာ္ပန္းသီးဆယ္လံုးယူလာပါတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္သြားလုိ့ရျပီလားခင္ဗ်ာ…..<br />ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက ေခါင္းခါျပီးဆက္ေျပာသည္။<br />မရဘူး။ မင္းယူလာသမွ် ပန္းသီးဆယ္လံုးလံုးကို မင္းဖင္ထဲကိုသြတ္ထည့္ရမယ္။ မငိုရဘူး။ မရီရဘူး။ မမဲ့ရဘူး။ မေအာ္ရဘူး၊ မ်က္ႏွာပ်က္တာနဲ့ သတ္စားတာခံရမယ္…<br />ပထမလူ ၾကိဳးစားထည့္ၾကည့္သည္၊ ပထမဆံုး ပန္းသီးတစ္လံုး ၀င္သြားသည္၊ သို့ေသာ္ ေနာက္တစ္လံုး အေရာက္တြင္ နာလြန္းသျဖင့္ ေအာ္မိရာ သတ္စားခံလိုက္ရသည္၊<br />ဒုတိယလူ ျပန္ေရာက္လာျပီး လူရိုင္းေခါင္းေဆာင္ၾကီးအား စေတာ္ဘယ္ရီသီး ဆယ္လံုးယူလာျပသည္။<br />ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို ရွင္းျပေသာအခါ ဒုတ္ိယလူ အသက္ရွဴ ေခ်ာင္သြားျပီး စေတာ္ဘယ္ရီသီးမ်ားကို စသြတ္သည္၊<br />၁။ ၂။ ၃။ ၄။ ၅။ ၆။ ရ။ ၈ လံုး။ ၉ လံုး… ဟား ဟား ဟား ဟား ……..<br />ေနာက္ဆံုး အလံုးသြင္းခါနီးတြင္ မေအာင့္ႏိုင္ပဲ ရီလုိက္မိသျဖင့္ ဒုတိယလူလည္း သတ္စားခံလိုက္ရသည္။<br />ပထမလူႏွင့္ ဒုတိယလူ နတ္ျပည္တြင္ေတြ႕ေသာအခါ ပထမလူကအံ့ႀသတႀကီး ေမးေလသည္။<br />ခင္ဗ်ားဗ်ာ…. ဘာလို႕ရီလိုက္ရတာလဲ ေနာက္ဆံုး တစ္လံုးေတာင္ ၀င္ေတာ့မယ့္ ဟာကို…..<br />ဒုတိယလူျပန္ေျဖသည္။<br />မင္းေနာက္ဆံုးေကာင္ ၀င္လာတာကို မေတြ႕လိုက္ဘူး မဟုတ္လား။ ဒီေကာင္ ထမ္းလာတာ နာနတ္သီးေတြကြ… ဟီး..ဟီး…………။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3454138422586295151?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-16320508027760420862008-03-04T10:26:00.001+07:002008-03-04T10:36:57.113+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခင္ဗ်ားဖတ္ၿပီးရင္ စားပြဲေပၚတင္ထားခဲ့<br />ဒီေန႔အေျခအေန ဘယ္လိုလဲ<br />ဘာသတင္းထူးလဲ<br />ဒီလိုပဲ ေကာက္႐ိုးသခၤါရ နဲ ့<br />သံသခၤါရ ဆိုတာကြာတယ္<br />အရင္ကဘေလာက္တံုး<br />အခုေတာ့ ေအာ့ဖ္ဆက္ေတြပဲသံုးေတာ့တယ္<br />ဓာတုေဗဒဘာသာရပ္ျပင္ဆင္စရာမ်ား<br />ေၾသာ္ အခုဆယ္တန္းစာေမးပြဲ နီးျပီလား<br />ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ သံုးႀကိမ္ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြား<br />အင္ေဖာ္ေမး႐ွင္း ေတြက<br />ဦးေႏွာက္ထဲ ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး ဝင္သြားတယ္<br />ဆန္ေတြပိုေနတယ္<br />ေစ်းသည္ေတြကို ဖယ္႐ွားရွင္းလင္းမယ္<br />အို…ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအေပါင္းတို႔<br />ေအာင္မွတ္မ်ားမ်ား ရေစဖို ့<br />နဒီယၾတာ ေခ်ၾကပါစို႔<br />ဆန္နဲ႔ဆီ တက္ရိပ္ျပဆိုပါလား<br />တစ္႐ြက္လွန္လိုက္တာနဲ ့တင္<br />သတင္းကေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားတယ္<br />အာ႐ွက်ားမ်ား ဒါဆိုငါက အာ႐ွႏြားလား<br />အလို ဟာဗာနား<br />မီး႐ႈးမီးပန္းေတြနဲ ့၄၉ ႏွစ္ေျမာက္ျပန္ၿပီလား<br />ေကာလဟလမ်ား ၊ စစ္တမ္းမ်ား<br />စင္ကာပူကိုသြားမယ္ဆို ဒါေတြသိဖို ့လိုတယ္<br />ေနာက္တစ္ခါ<br />အိုင္စတိုင္းအား မီးပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္<br />႐ူပေဗဒ ဘာသာရပ္တြင္ဂုဏ္ထူးရ႐ွိ ႏိုင္သည္လို႔ေရးမယ္<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္တုန္းကတည္းက စြန္ေတြ႐ွိခဲ့သလဲ<br />ပိုဂ်မန္သက္ဆင္ ကိုဘာလို႔ဖမ္းလိုက္သလဲ<br />ဒစ္ဂ်စ္တယ္နဲ႔ အာ႐ံုခံစားမယ္ လို႔ ဘီလ္ဂိတ္ေျပာၾကား<br />အေအးလႈိင္းက်တယ္ဆိုပါလား<br />စည္းကမ္းမဲ့ ယာဥ္ေမာင္းမ်ားေၾကာင့္<br />၂၀၀၇ တြင္ေသဆံုးသူဦးေရမ်ား<br />ကားေစ်းဆက္တိုက္က်ဆင္း ၊သီခ်င္းေခြဝယ္ျခင္းထက္<br />MP3 နဲ႔ကူးသူေတြမ်ားျပား<br />သူငယ္ခ်င္းေရ ေဟာဒီမွာမင္းအတြက္<br />ဝန္ထမ္းအျမန္အလို႐ွိသည္တဲ့<br />အခု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ က်ပ္ေငြနဲ႔ ခန္႔ဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီလား<br />လူကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစႏုိင္သတဲ့<br />ခဲေနတဲ့ဆီ စားသံုးရင္<br />အဲဒီ အႏၱရာယ္ကို ငါ႔အိမ္ ပို႔ေပးလိုက္ပါကြယ့္<br />တြက္ေျခကိုက္သဲေလွမ်ား၊ မဂၤလာေစ်းရွိဆိုင္ခန္းမ်ား<br />ေဟာဒီ ေခတ္ၾကီးကေဖာက္ထြင္းခိုးယူသြား<br />ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ ကေတာ့ D2 ပဲဝတ္တယ္<br />အကယ္ဒမီေပးပြဲ က်င္းပေတာ့မည္တဲ့<br />အလို ပညာထူးခြ်န္သူ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေနျခည္လင္းလဲ့<br />ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္လံုးမွာ မင္းကိုငါ အၾကိဳက္ဆံုးပါကြယ့္ ။ ။<br /><br />----ေနထက္ညိဳ----<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး) ဟူေသာကေလာင္အမည္႐ွိျပီးျဖစ္ပါသျဖင့္ “ေနထက္ညိဳ“ ဟုေျပာင္းလဲသံုးစြဲမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ။ ။</span><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-1632050802776042086?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-41360463322575707702008-03-01T06:38:00.000+07:002008-03-01T06:40:02.221+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဦးေခါင္းတစ္လံုးကိုခြဲစိတ္လိုက္ေတာ့<br />မည္းေမွာင္ေနတဲ့ေလွကားထစ္ေတြထြက္လာမယ္<br />ၿပိဳၾကေနတဲ့စာအုပ္ၿမိဳ႕ရိုးတစ္ခုထြက္လာမယ္<br />အက္ကြဲေနတဲ့မ်က္မွန္တစ္လက္ထြက္လာမယ္<br />ထက္ပိုင္းက်ိဳးေနတဲ့ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္းထြက္လာမယ္<br />ေဆြးျမည့္ေနတဲ့တေယာသံတစ္သံထြက္လာမယ္<br />အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ပင္လယ္တစ္ခုထြက္လာမယ္<br />ၾကမ္းရွေနတဲ့ရုပ္၀ါဒတစ္ထပ္ထြက္လာမယ္<br /></span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသြးစြန္းေနတဲ့ေျမယာတိုက္ပြဲတစ္ခ်ိဳ႕ထြက္လာမယ္<br />ဆုေငြထုတ္ထားတဲ့ဦးေခါင္းတစ္လံုးထြက္လာမယ္<br />မေဟာ္ဂနီေရာင္ေတာက္ေတာက္ျဗဴရိုကရက္ကုလားထိုင္တစ္လံုးထြက္လာမယ္<br />ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့အယ္ဒီတာစားပြဲတစ္လံုးထြက္လာမယ္<br />ႀကိဳးေျဖေပးလိုက္တဲ့ခ်ိဳးငွက္တစ္ေကာင္ထြက္လာမယ္<br />မလိုက္ခဲ့ေသာျမနႏၵာတစ္ေယာက္ထြက္လာမယ္<br />ေငြေသာင္ယံဟြန္ဒါယဥ္ေက်းမႈ၊ေမရီပိုးေဗးႏွင့္အီေကြတာညမ်ားထြက္လာမယ္<br />ဓါးေတာင္ေပၚေလာင္ေနတဲ့မီးပင္လယ္တစ္ခုထြက္လာမယ္<br />ေလလြင့္ေနတဲ့မာယာဘံု၂ခုထြက္လာမယ္<br />ေတာ္စတိြဳင္းရဲ႕စစ္နဲ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး၁၂တြဲထြက္လာမယ္<br />မာဂရက္မစ္ခ်ယ္ရဲ႕ေလရူးသုန္သုန္ထြက္လာမယ္<br />ေဆာင္ဇူခ်င္းနဲ႕ေကာက္ငိုတို႕ရဲ႕ခန္းေဆာင္နီအိပ္မက္၉ခုထြက္လာမယ္<br />ဒိုးမိနိလာပီယဲရဲ႕သုခၿမိဳ႕ေတာ္တစ္ၿမိဳ႕ထြက္လာမယ္<br />ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းေနတဲ့အခ်စ္မိုးေကာင္းကင္တစ္ခုထြက္လာမယ္<br />ထူထဲေနတဲ့သမိုင္းဆရာတိြဳင္ဘီႏွင့္ျငင္းခုန္ျခင္းထြက္လာမယ္<br />ရာဘင္ျဒာနာ့သ္တဂိုးရဲ႕သစ္သီးခူးကူးတို႕သမားထြက္လာမယ္<br />မိမိကိုယ္တိုင္ခြဲထုတ္ထားတဲ့မ်က္ႏွာ၉မ်က္ႏွာထြက္လာမယ္<br />ေနာက္ဆံုးေၾကကြဲေနတဲ့ေဖေဖာ္၀ါရီလ၁၈ရက္တစ္ရက္ထြက္လာမယ္<br />ေဆးရံုထဲလက္တစ္ဖက္ေအးစက္စက္က်ေရာက္လာ<br />ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေလမွမေတြ႕လိုက္ဘူး<br />ႏွင္းက်လမ္းမေတြလိုမ်က္လံုးတစ္စံုဘာမွမျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး<br />သူတို႕ကဦးေခါင္းကိုခြဲစိတ္ၿပီးျပန္ခ်ဳပ္တဲ့အခါ<br />ထြက္လာတဲ့အရာအားလံုးဦးေခါင္းထဲျပန္ထည့္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္<br />ျပန္ထည့္မေပးႏိုင္ခဲ့တာကေတာ့ညဥ္းညဴတြန္႕ေခါက္ေနတဲ့၀ိညာဥ္<br />အသံမမည္ပဲတံခါးတစ္ခ်ပ္အေမွာင္ထုထဲျပဳတ္ထြက္လြင့္စင္သြား<br />၆၉ႏွစ္ၾကာ၀ါက်င့္က်င့္ရုပ္ရွင္ျပဇတ္တစ္ခုအသံရပ္သြား<br />ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴပိတ္ကားေပၚ။<p></p><br /><br />ပိုင္ (စတိုင္လ္သစ္ Aug 98)<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4136046332257570770?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-20229976589389543462008-02-28T00:58:00.008+07:002008-02-28T06:43:42.469+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">၉တန္းေလာက္က အျဖစ္အပ်က္တခုပါ။ ဘယ္လိုမွ ေမ႔မရလို႔ ေရးလိုက္တာ။<p></p><br />က်ေနာ္တို႔တစ္သို္က္ငယ္ငယ္က အေတာ္ဆိုးပါတယ္။ ဂုဏ္ယူျပီးေျပာတာ ေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး။ လူငယ္ေသြးတက္ေတြ ဆိုေတာ႔ အကုန္လုပ္ၾကပါတယ္။ (မူးယစ္ေဆး၀ါးက လြဲလို႔ေပါ႔) ေလာင္းကစားေလးလဲ တခါတေလ လုပ္ၾကတယ္။ တေန႔ၾကေတာ႔ က်ေနာ္႔တို႔အတန္းက အတန္းပို္င္ဆရာမ အဲဒီအေၾကာင္းကို သိသြားတယ္။ သိသြားပုံက သူ႔က်ဴရွင္မွာ လာတက္တဲ႔ သူေတြကို သူကိုင္တဲ႔အခန္းက ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္လိုေတာ္ေၾကာင္း ေျပာေျပာျပေတာ႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဖဲရိုက္ေဖာ္ သူ႔၀ုိင္းကတပည္႔ေတြက မခံနိုင္လို႔ ဆရာမတပည္႔ေတြထဲမွာလဲ စုန္းျပဴးေတြ အမ်ားၾကီးပါလို႔ ေျပာရာကေန ေပၚပါေလေရာ။<p></p><br />ေက်ာင္းဆရာမသင္တဲ႔ က်ဴရွင္၀ိုင္းကို ဆရာမ အေအာင္ေပးရင္ျပီးေရာ ဆိုတဲ႔သူေတြဘဲ တက္ၾကပါတယ္။ ပုံမွန္အားျဖင္႔ေတာ႔ နည္းနည္းညံတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြေပါ႔။ ေတာ္တဲ႕ေက်ာင္းသားေတြက အျပင္မွာနာမည္ၾကီးတဲ႔ ၀ိုင္းေတြမွာ တက္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ႔ ဥာဏ္ေကာင္း လူေပေတြဆိုေတာ႕ က်ဴရွင္ကို အျပင္မွာယူျပီး က်ဴရွင္မတက္ဘဲ ေျပးၾကပါတယ္။ တခါတေလ က်ဴရွင္လခ ေတာင္ မေပးဘဲ ေၾကြးက်န္ ထားတတ္ၾကပါေသးတယ္။ အဲဒါကို ဆရာမက သိသြားျပီး အေတာ္စိတ္ဆိုးတယ္။<p></p><br />ေနာက္တေန႔ က်ေနာ္တို႔တသိုက္ ကလည္း ကံဆိုးစြာနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔ပါတယ္။ (ေက်ာင္းက လည္း တပတ္ကို ပုံမွန္၂ရက္ေလာက္ လစ္ေနၾက)။ ဆရာမမွာ သူက်ဴရွင္မွာ သူကိုေက်ာင္းသား မ်ားက ျပန္ေျပာတာ ခံေနရတဲ႔တာေတြ၊ က်ေနာ္တို႔တသိုက္ သူ႔က်ဴရွင္မတက္တာေတြ အဲဒါေတြေပါင္းျပီး က်ေနာ္တို႔ကို စာေမးပါတယ္။ သိၾကတဲ႔အတိုင္းပါဘဲ။ စာကို စာေမးပြဲ နီးမွ ၾကည္႔ရေကာင္းမွန္းသိတဲ႔ က်ေနာ္တို႔တစ္သိုက္ သူေမးတာကို မေျဖနိုင္ပါ။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကို ခုံေပၚတက္ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ကေတာ႔ က်ေနာ္တို႕က ဘယ္မူပါ႔မလဲ။ တက္တာေပါ႔။<p></p><br />အဲဒီအခါက်မွ တသက္လုံး ရင္ထဲမွာ ၀င္သြားေစတဲ႔ဆူးၾကီးတေခ်ာင္းကို သူရိုက္ထည္႔ လိုက္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(51, 102, 255);">“အတန္းထဲက မိန္းကေလးေတြ ၾကည္႔ထားၾက။ ဒီေကာင္ေတြကို ဘယ္ေတာ႔မွ ရည္းစာထားဖို႔လဲ စိတ္မကူူးနဲ႔။ ယူဖို႔လဲစိတ္မကူူးနဲ႔။ ဖဲသမားမယား ျဖစ္သြားမယ္။ ဘ၀ပ်က္ သြားမယ္။”</span> က်ေနာ္တသက္မွာ အဲဒီတုန္းကေလာက္ စိတ္တုိ၊၀မ္းနည္း၊ ေသးသိမ္တာ တခါမွမရွိခဲ႔ပါဘူး။ အဲဒီေန႔ကစျပီး သူ႕အခ်ိန္ကို ဘယ္ေတာ႔မွ မတက္ေတာ႔ပါဘူး။ ရေအာင္ေျပးပါတယ္။ ေက်ာင္းတက္တဲ႔ေန႔မွာေတာင္ သူ႔အခ်ိန္ပါရင္ အျခားအခန္းမွာ သြားထိုင္ေနတတ္တယ္။<p></p><br />အသက္၁၅ႏွစ္သာသာ ရွိတဲ႔ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ေဒါသဂတိနဲ႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔ ဆရာမ ကို အခု အသက္၃၀မွာ စိတ္မဆိုးေတာ႔ေပမဲ႔ ရင္ထဲကဆူးကေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွနုတ္လို႔ရမွာ မဟုတ္တာေတာ႔ အမွန္ပါ။ ဘယ္သူေတြမွားတယ္ ဘယ္သူေတြမွန္တယ္ ဆိုတာကို ဆရာလုပ္ျပတာမဟုတ္ပါ။ ငယ္ငယ္က တကယ္ကိုမေမ႔နိုင္တဲ႔အေၾကာင္းေလး ရင္ဖြင္႔တာပါ။<p></p><br />ေ၀ဖန္ခံစားနိုင္ၾကပါတယ္။<p></p><br />မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ္မိန္းမ ဘ၀မပ်က္ေသးပါ။ ဖဲသမားမယားလဲ မျဖစ္ေသးပါ။<p></p><br />----ေက်ာ္မိုးဥာဏ္----<br /></span><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2022997658938954346?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Kyaw Moe Nyanhttp://www.blogger.com/profile/14226654901897909252noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-46952221471488190722008-02-24T08:02:00.004+07:002008-02-26T10:23:39.650+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2286422239/"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px;" src="http://img525.imageshack.us/img525/2751/img2053550bb1.jpg" alt="Save me God" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လမ္းထိပ္ စူပါမားကက္ ပါကင္ေလာ့ထဲက သစ္ပင္ႏွစ္ပင္ရယ္.. တစ္ေျဖးေျဖး ငုပ္ဝင္ေနတဲ့ ေနမင္းႀကီးရယ္.. ႐ြာမလိုနဲ႔ အုန္႔ဆိုင္းေနတဲ့ တိမ္လိပ္ေတြရယ္.. ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အျဖဴမဲ ဓါတ္ပံုေလးပါ... “ကၽြႏ္ုပ္ကို ကယ္ေတာ္မူပါ ဘုရားသခင္” လို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4695222147148819072?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-670321873154249122008-02-24T08:00:00.001+07:002008-02-26T10:23:01.128+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2287208558/"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px;" src="http://img295.imageshack.us/img295/3357/img2025550ze3.jpg" alt="Fence" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလုပ္နားက သံဇကာေတြပါ... ေန႔လည္စာ စားၿပီး သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာ ထိုင္ရင္း အလုပ္က မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ စကားေျပာေနတုန္း.. စိတ္ကူးေလး ရလိုက္လို႔ ကားေပၚက ကင္မရာဆြဲၿပီး ႐ိုက္ထားတာေလးပါ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-67032187315424912?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-61993246443347010082008-02-24T07:50:00.002+07:002008-02-26T10:21:46.264+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2286421557/"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px;" src="http://img99.imageshack.us/img99/2011/img2041550ny1.jpg" alt="graffiti proof" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မက္ဆီကန္ ကုန္စံုဆိုင္ေလးရဲ႕ အေနာက္ဖက္ လမ္းၾကားေလးပါ... နံရံေပၚက စိတ္ဝင္စားစရာ ပံုေတြကို အျဖဴမဲနဲ႔ ႐ိုက္ထားတာပါ... နံရံေပၚ အ႐ုပ္ေတြ စာေတြ လာေရးတတ္တဲ့ လူငယ္ေတြ.. ဂိုဏ္းေတြ က ဒီလိုမ်ဳိး ပံုေတြ ႐ွိေနရင္ ဒီမွာ လာမေရးေတာ့ပါဘူး... ဒါေၾကာင့္ နံရံကို အျဖဴမခ်န္ပဲ ပံုေတြ အျပည္႕ဆြဲထားတာပါ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6199324644334701008?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-76266419211372650862008-02-19T10:16:00.001+07:002008-02-28T06:46:59.724+07:00<div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္သံမဏိႏွင္းဆီ</span></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"><p></p>‘ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ဘာသာျပန္တဲ့ ႐ွားေလာ့ဟုမ္းဝတၳဳေတြကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုသေဘာရလဲ‘ ဆရာက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာ့အသံက တိုးတိုးညင္းညင္း၊ ေနရာက ျပည္သူ႔ရင္ျပင္။ ဆရာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ တစ္ခုသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ေရာက္႐ွိေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္က အနည္းငယ္ ေစာေနေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဧည့္ခံပြဲ က်င္းပရာ ျမက္ခင္းျပင္ေဘး လူသြားလမ္း၌ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာဆိုရင္း ဆရာဘာသာျပန္ေသာ စာအုပ္မ်ား အေၾကာင္းေရာက္ သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ဆရာ့ကို ဆရာဘာသာျပန္ေသာ စာအုပ္အေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္႐ႈျပီးျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႐ွားေလာ့ဟုမ္းကိုဆိုလွ်င္ ညစဥ္ညတိုင္း ဖတ္႐ႈမိသည္အထိ စြဲလမ္းေၾကာင္း ေျပာမိ သည္။ ဤတြင္ဆရာက ကြ်န္ေတာ့ကိုျပန္ ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာ့ေမးခြန္းကတိုသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ုတ္တရက္မို႔ ကြ်န္ေတာ္ ဘာျပန္ေျဖရမည္ မသိ။ အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရလွ်င္ ဆရာ့လို ‘ဆင္‘ ကေလာင္ ဟုဆိုရမည့္ စာေရးဆရာႀကီး တစ္ဦးအား ကြ်န္ေတာ့္လိုဥမမယ္ စာမေျမာက္ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ အေနျဖင့္ မည္သို႔ျပန္ေျဖရမည္ မသိ။ ထိုစဥ္က ကြ်န္ေတာ့္ အသက္က ၁၇၊၁၈ မွ်သာ။ ဆရာက ကြ်န္ေတာ့္အခက္အခဲကို ရိပ္မိဟန္တူသည္။ ‘ကိစၥမ႐ွိပါဘူးဗ်ာ၊ စိတ္ ထဲ ႐ွိတာကိုပဲ ေျပာပါ၊ကြ်န္ေတာ္ကလည္း လူငယ္ေတြ အျမင္သိခ်င္လို႔ပါ၊ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပါ ‘ ဟုဆရာက ကြ်န္ေတာ့္ကို ထပ္ေျပာသည္။ ထိုအခါမွ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္ျမင္သည့္ အျမင္ကိုဆရာ့အား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျပန္ေျပာမိေတာ့သည္။ ဆရာဘာသာျပန္သည့္ ႐ွားေလာ့ဟုမ္းဝတၳဳမ်ား ႏွင့္ ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္း၏ ဦးစံ႐ွား ဝတၳဳမ်ားအား အကုန္အစင္ ဖတ္႐ႈ ျပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာက အဂၤလိပ္ေလကို အမိအရ ဘာသာျပန္ႏုိင္သကဲ့သို႔ ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းကလည္း ျမန္မာေလ ျဖစ္သြားသည္အထိ မွီျငမ္းႏိုင္ေၾကာင္း၊ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးပင္ အထူးေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ဆရာ့ကိုျပန္ေျဖရသည္။ ဆရာက ကြ်န္ေတာ့္အား အဂၤလိပ္လိုပါ တိုက္႐ုိက္ဖတ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေစလိုေၾကာင္း ျပန္ေျပာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ႀကိဳးစားပါ႔မည္ဟု ဆရာ့အား ေျဖခဲ့မိေသာ္လည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ္ အဂၤလိပ္ လိုဖတ္႐ႈရေသာ အခါဆရာ့ဘာသာျပန္အား ဖတ္ရသည္ေလာက္ ခံတြင္းမေတြ႔ ျဖစ္မိျပန္သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ အဂၤလိပ္စာ အဆင့္အတန္းေႀကာင့္သာ ျဖစ္မည္ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ေႀကာင္းမွာ လည္း ဆရာ့ဘာသာျပန္မ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ့္ ဦးေခါင္းတြင္း၌ သံမႈိ ႏႈက္သကဲ့သို႔စြဲျမဲ ေနေသာ ေႀကာင့္လည္းျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ <p></p></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ကယ္က ကြ်န္ေတာ္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက စာဖတ္ဝါသနာပါခဲ့ ေသာဖခင္၏ ေက်းဇူးေႀကာင့္ စာအုပ္ပံုမ်ားႀကားတြင္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ စာေရးဆရာမ်ားကိုလည္း ႀကည္ညိဳေလးစား အားက်ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘဝတြင္ ပထမဆံုးသိ ကြ်မ္းခြင့္ရေသာ စာေရးဆရာမွာလည္း ဆရာျဖစ္ေနသည္။ ၁၉၈၀ ႏွစ္မ်ား အလယ္ပိုင္းကာလေလာက္က ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ္ ငါးတန္းေက်ာင္းသား ဘဝေလာက္ျဖစ္မည္။ ထိုစဥ္က ကြ်န္ေတာ္သည္ မနက္ဆိုလွ်င္ ဖခင္ႏွင့္အတူ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္သြားသည္။ ဦးဝိစာရလမ္းသို႔ ျဖစ္သည္။ သည္မွာပင္ ကြ်န္ေတာ္ ဆရာႏွင့္ စတင္ေတြ႔ဆံုခြင့္ရခဲ့သည္။ ဆရာႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္က မနက္တိုင္း အတူတူ လမ္းေလွ်ာက္ဖက္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းေတာ့ မဟုတ္။စစ္စစ္ေပါက္ ေပါက္တြက္ၾကည့္လွ်င္ လူႏွစ္ဆယ္ေလာက္႐ွိမည္ ထင္သည္။ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ား၊ အရာ႐ွိႀကီးမ်ား၊ ကုန္သည္မ်ား အစ႐ွိသျဖင့္ သူတို႔အဖြဲ႔တြင္ လူစံုပါသည္။ စာေရးဆရာကေတာ့ ဆရာတစ္ေယာက္ တည္းသာျဖစ္ပါသည္။ ထိုအထဲတြင္မွ အမာခံ လမ္းေလွ်ာက္သူ ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ေလာက္ ႐ွိမည္ထင္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ႏွင့္ ဆရာအပါအဝင္။ မိုးမည္မွ်ရြာပါေစ၊ ထီးေဆာင္း၍ေလွ်ာက္ သည္။ ေနထိုင္မေကာင္းေသာရက္မ်ားမွလြဲ၍ ေန႔စဥ္ လမ္းေလွ်ာက္ ေနေသာေၾကာင့္လား မသိ။ ေနထိုင္မေကာင္းကလည္း ျဖစ္ခဲပါသည္။ ထိုစဥ္က ကြ်န္ေတာ္သည္ ဆရာ၏ ‘ဓားေတာင္‘ အား ဖတ္႐ႈျပီးခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ အျခားစာအုပ္မ်ားကိုေတာ့ မဖတ္ျဖစ္ေသး။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္အမည္ႏွင့္ ဆရာလက္မွတ္ေရးထိုး လက္ေဆာင္ေပးေသာဆရာ့စာအုပ္အမည္မ်ားႏွင့္ကားရင္းႏွီး ကြၽမ္းဝင္ခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ‘႐ွားေလာ့ဟုမ္း‘ ‘ေ႐ႊျပည္ေတာ္ေမွ်ာ္တိုင္းေဝး‘ စာအုပ္တြဲမ်ား အစ႐ွိ သည္ျဖင့္။ ကြ်န္ေတာ္က ‘ကိုနႏၵာ‘ ‘ရဲျမင့္‘ ‘သံေခ်ာင္း‘ စသျဖင့္ ‘ဓားေတာင္‘ ထဲမွဆရာ့ဇာတ္ ေကာင္အမည္မ်ားကို (ကေလးပီပီ အထင္ႀကီးခံလိုစိတ္ျဖင့္) ဆရာ့ကို႐ြတ္ျပေတာ့ဆရာႏွစ္သိမ့္ ျပံဳးျပံဳးသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ ယခုတိုင္မွတ္မိေနပါေသးသည္။ <p></p>၁၉၉၀ ႏွစ္မ်ား အေစာပိုင္းကာလ ေလာက္တြင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဆရာ့စာအုပ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ဖတ္႐ႈခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါသည္။ ယခင္ကေလးဘဝက အေပၚယံ႐ွပ္၍ ဖတ္ခဲ့ေသာ ‘ဓား ေတာင္‘ ကိုလည္း အႏွစ္သာရပိုင္းကိုပါ ဆုပ္ကိုင္ဖတ္႐ႈႏုိင္ခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ ‘ကံေကာင္း‘ ‘အေမွာင္ ရိပ္ဝယ္‘ ‘ႏြံထဲကၾကာ‘ အစ႐ွိသျဖင့္လည္း ျမည္းစမ္း ၾကည့္မိခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ ‘႐ွားေလာ့ဟုမ္း‘ ဝတၳဳမ်ားကိုလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္႐ႈျပီးခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က ကြ်န္ေတာ္မ‘ကိုင္‘ႏုိင္ခဲ့သည့္ ‘ေ႐ႊျပည္ေတာ္‘ ႏွင့္ ‘ခန္းေဆာင္နီ‘ ကိုလည္း ဖတ္႐ႈႏုိင္ခဲ့ျပီ။ ‘အညတရ႐ုပ္ပံုလႊာမ်ား‘ ကိုလည္းခံစား ႏွစ္ျခိဳက္ခဲ့မိျပီ။ ‘ပံုေတာင္ပံုညာ‘ သို႔လည္း ဆရာႏွင့္အတူ လိုက္သြားမိခဲ့သည္။ ‘ဇာခန္းဆီး၊ ေလညင္းႏွင့္ လေရာင္‘ ေအာက္တြင္လည္း အိပ္မက္မက္ခဲ့ဖူးျပီ။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ကြ်န္ေတာ္ စာဖတ္ဝါသနာပါမွန္း သိ႐ွိေသာဆရာက စာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးရာတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္အမည္ႏွင့္ ေပးေန ရာမွကြ်န္ေတာ့္အမည္သို႔ ေျပာင္းလဲလက္မွတ္ထိုးေပး ခဲ့ပါသည္။ မွတ္မွတ္ရရ ‘လိုက္ခဲ့ေတာ့ျမနႏၵာ‘ စာအုပ္မွစ၍ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း ‘သုခၿမိဳ႕ေတာ္‘ ‘အခ်စ္မိုးေကာင္းကင္‘ ‘လာျခင္းေကာင္းေသာအ႐ွင္‘ စသည္ျဖင့္ ဆက္တိုက္။ ကြ်န္ေတာ္ အေတာ္ဝမ္းသာမိပါသည္။ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္၏ လက္မွတ္ႏွင့္ စာအုပ္သည္ စာခ်စ္သူတစ္ဦးအတြက္ မည္မွ် အဖိုးထိုက္တန္သည္ကို ကြ်န္ေတာ္ အသိဆံုး။ ဆရာ၏ မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းမွ မ်ိဳးဆက္သစ္သို႔လႊဲေျပာင္း လက္ဆင့္ကမ္းေပးျခင္းသေဘာ ဟုလည္းေနာင္အခါ နားလည္မိသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အ႐ြယ္ေရာက္လာၿပီျဖစ္၍ ဖခင္ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့။ ဆရာႏွင့္ အေတြ႕ရ အနည္းငယ္က်ဲသြားေသာ္လည္း အထိအေတြ႔ကမူ ဆက္႐ွိေနခဲ့ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဆရာၿမိဳ႕ထဲစာအုပ္တိုက္ မ်ား႐ွိရာသို႔ အလာတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္သို႔ ဝင္လာသည္လည္း႐ွိသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ႏွင့္ စမ္းေခ်ာင္းဘက္သို႔ အေရာက္တြင္ ဆရာ့အိမ္သို႔ ဝင္ျဖစ္သည္လည္း႐ွိသည္။ အဆက္အသြယ္မျပတ္ခဲ့ပါ။ တစ္ခါတြင္လည္း ေ႐ႊျပည္သာ႐ွိ ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္၌ ဆရာစႏၵရားလွထြတ္ကိုပါ ဖိတ္၍စားၾက ေသာက္ၾကသည္။ သည္ေတာ့မွပင္ ဆရာ့တေယာလက္သံကို ကြ်န္ေတာ္ စနားေထာင္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။ အႏုသုခုမအရာတြင္ ထူးခြ်န္ေျပာင္ေျမာက္သူ ဆရာ့ကို ကြ်န္ေတာ္အားက် ေနခဲ့မိပါသည္။ <p></p>ေနာက္ေတာ့ ဆရာ့စာမ်ားကိုသာမက ဆရာျဖတ္သန္းလာခဲ့ေသာ ဆရာ့ဘဝပံုကား ခ်ပ္မ်ားကိုပါ ကြ်န္ေတာ္ သိရွိလာသည္။ တစ္ကယ္က ဆရာသည္ စာေရးဆရာသက္သက္မဟုတ္၊ ဆရာ့ႏိုင္ငံေရးျဖတ္သန္းမႈ ၊ သမိုင္းျဖတ္သန္းမႈ အေတြ႔အၾကံဳတို႔က ထုႏွင့္ထည္ႏွင့္ ႐ွိေနသည္။ ဆရာ့ကိုေမြးဖြားသည္က ၁၉၂၉ ခုႏွစ္၊ ပခုကၠဴ ခ႐ုိင္ ၿမိဳင္ဇာတိ။ ဆရာဒဂုန္တာရာ ထက္ဆယ္ႏွစ္ခန္႔ငယ္သူ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္သားမွာပင္ ဆရာ့ႏိုင္ငံေရးဘဝစတင္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေခတ္ႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ ရင့္က်က္မႈႏွ ုန္း အေတာ္ႀကီးကို ျမန္ဆန္သည္ဟု ဆိုရေပလိမ့္မည္။ ေနာက္ခံ အခ်ိန္ကာလကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္း၌ မုန္တိုင္းတို႔ တဝုန္းဝုန္းထန္ခ်ိန္၊ မီး ေတာင္တို႔ တဒိုင္းဒိုင္းေပါက္ကြဲခ်ိန္။ ထိုသို႔ေသာသမိုင္းေနာက္ခံမွာပင္ ဆရာလူလားေျမာက္ခဲ့ရသည္။ ေတာက္မည့္မီးခဲတရဲရဲ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ေခတ္က ေတာင္းဆိုလာေသာအခါ ဆရာ့လိုလူမ်ိဳး သည္ ‘ၿငိမ္‘ ေန၍မျဖစ္ေတာ့။ ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္ႏွင့္ပင္ ေတာ္လွန္ေရးခရီးၾကမ္းကို စလွမ္းခဲ့သည္။ ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး ပန္းတိုင္ဆီစခ်ီခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ေခတ္၊ ထို႔ေနာက္ စစ္ျပီးေခတ္။ ဆရာ့ ‘ေခါင္း‘ အား ေျမ႐ွင္တို႔က ဆုေငြထုတ္ခဲ့သည္။ ပခုကၠဴမွ သားေကာင္းရတနာ သည္ထိုထိုဤဤ အလီလီေသာ အႏၱရာယ္တို႔ကို မမႈေတာ့ျပီ။ သူေလွ်ာက္ရမည့္လမ္းကို သူေဖာက္ခဲ့ၿပီ။ သူ႔ေျပးလမ္းကို သူေ႐ြးခဲ့ၿပီ။ ကိုယ္ခႏၶာက ေသးေကြးႀကံဳလွီသည္။ မ်က္မွန္အထူႀကီးကလည္းတပ္ ထားရေသးသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္ကသံမဏိ။ မီးျပင္းျပင္းတြင္ အဖန္တလဲလဲ ျပဳျပင္သန္႔စင္ထား သည့္ သံမဏိ။ ထိုစိတ္သည္ပင္ သူ႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး၏ ေမာင္းႏွင္အားျဖစ္ခဲ့သည္။ မာလိန္မႈး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူကိုင္စြဲထားသည့္ အလံက ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး၊ ျပည္သူ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးအလံေတာ္။ ထိုအလံေတာ္၏ အရိပ္ေအာက္တြင္ပင္ သူ႔တစ္သက္တာပတ္လံုး ေနထိုင္သြားသည္။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာဒဂုန္တာရာက စာေပသစ္မီး႐ႈး တန္ေဆာင္ကိုထြန္း ညႇိသည္။ ဆရာလည္း တစ္တပ္တစ္အားပါဝင္ခဲ့ျပန္သည္။ အေသြးအေမြးတူသူမ်ား စုစည္းမိၾကၿပီ။ ဆရာ့စာေပဘဝ၏ ပထမဆံုးေျခလွမ္းဟု ဆိုရမည့္ “ဒုကၡသည္“ ဝတၳဳတိုအား တာရာမဂၢဇင္းတြင္ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရင္ခုန္စရာႏွစ္ကာလမ်ား၊ ထိုကာလမ်ားသည္ ဆရာ့အတြက္အမွန္ ပင္ရင္ခုန္ဖြယ္ ေကာင္းခဲ့ပါလိမ့္မည္။ <p></p>၁၉၅၈ တြင္ေတာ့ ျပည္သူ႔ဘက္မွ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရပ္တည္ခဲ့ေသာ ဆရာ့အား နရသိန္သို႔ ပို႔ေဆာင္ လိုက္ၾကေလသည္။ ကိုကိုးကြ်န္းသို႔လည္း ေရာက္သြားသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခိ်ဳ႕ေသာ သူတို႔အတြက္ေတာ့ နရသိိန္ဟူသည္ တစ္သက္တစ္ေခါက္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ဆရာ့အတြက္ေတာ့ ထိုသို႔မဟုတ္။ ထိုပထမတစ္ေခါက္သည္ နိဒါန္းသေဘာ၊ ေျခဆင္းသေဘာ မွ်သာ႐ွိခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ကား ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚသို႔ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ တက္လာသည္။ ၁၉၆၂ ။ ၁၉၆၃ တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲလုပ္သည္။ တစ္ကယ္က အတုအေယာင္မွ်သာ။ ပ်က္သည္။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပင္ အတိုက္အခံ သေဘာထား႐ွိသူဟု ယူဆရသူမွန္သမွ် ပိုက္စိပ္တိုက္ဖမ္း ေတာ့သည္။ ဆရာလည္းအပါအဝင္။ ေလးငါးႏွစ္ ၾကာေသာအခါ လြတ္သူေတြလည္း လြတ္ကုန္ၾကသည္။ ဆရာေတာ့မပါ။ ၁၉၆၉ တြင္ကားဆရာ့ကို “ကိုကိုးကြ်န္း“ သို႔ ဒုတိယမၸိပို႔ေဆာင္လိုက္ ေလေတာ့သည္။ ေလထီးဦးအုန္းေမာင္၊ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ အစ႐ွိသည့္ ႏိုင္ငံေရး အစဥ္ အလာႀကီးမားသူမ်ားႏွင့္အတူ။ကိုကိုးကြ်န္းတြင္လည္း ခက္တေရာ္ေသာ တိုက္ပြဲအသြယ္သြယ္တို႔ကို ဆရာဆင္ႏႊဲခဲ့ရျပန္သည္။ ရက္ ၄၀ အစာငတ္ခံတိုက္ပြဲ တြင္ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၅၃ ရက္ကြ်န္း ဖ်က္သိမ္းေရး အစာငတ္ခံတိုက္ပြဲႀကီးကို ဝန္းရံခဲ့သည္။ သည္အေၾကာင္းမ်ားကို ဆရာက ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္အား ရံဖန္ရံခါ ေျပာျပသည္။ သို႔ေသာ္တစ္စြန္းတစ္စ။ ဆရာက မဏၭပ္တိုင္ တက္လိုသူမ်ိဳး မဟုတ္။ သူ႔အေၾကာင္းကို သူမေျပာခ်င္။ တစ္ျခားသူေတြ ေျပာၾကလိ္မ့္မည္။ သည္လိုသေဘာထား ႐ွိသူ။ ရက္၄၀ အစာငတ္ခံတိုက္ပြဲတြင္ အစာငတ္ခံသည့္ရက္ ႐ွည္ၾကာလာသည့္အခါ ခံစားရသည့္ ေဝဒနာမ်ား ၊ ၅၃ ရက္တိုက္ပြဲတြင္ က်ဆံုးသြားရသူမ်ား အေၾကာင္းတို႔ကိုေတာ့ တို႔တို႔တိတိ ဆရာ ေျပာျပခဲ့ ဖူးပါသည္။ ဤတစ္ႀကိမ္ “ကိုကိုးကြ်န္း“ ၌ေနထိုင္ခဲ့ရျခင္းသည္ ဆရာ့အတြက္ေတာ့ ဘဝမ်ားစြာအား တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ေနထိုင္လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အ႐ုိင္းဆန္ေသာ အင္အားစု၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထန္ေသာ သဘာဝတရား၊ ႐ုန္းကန္ေတာ္လွန္ေသာ လူသား၏ခြန္အား၊ လတ္ဆတ္ေသာပင္လယ္ ေလညင္း၊ ၾကက္တူေ႐ြးအုပ္မ်ား၊ လိပ္ေသာင္၊ ေက်ာက္ေဆာင္ ကမ္းပါး၊ ဖိႏွိပ္ သူႏွင့္ဖိႏွပ္ခံ၊ ဆရာ ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ ဓား႐ွည္…… သည္အရာမ်ားစြာကပဲ ဆရာ၏ masterpiece ဟုဆိုရအပ္ေသာ “ဓားေတာင္“ အျဖစ္ သေႏၶတည္ခဲ့ ေလေတာ့သည္။ ၁၉၇၂ ဆရာ နရသိန္မွ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာေသာအခါ ေရးစရာ တစ္ပံုတစ္ပင္ ပါလာခဲ့သည္။ ဆရာ ျပင္ပေလာကႏွင့္ အဆက္ျပတ္ခဲ့သည္က ကိုးႏွစ္တိုင္တိုင္။ ထို႔ေနာက္တြင္ကား ကိုးႏွစ္တာမွ် စာမေရးခဲ့ရသည္ကို အတိုးခ်သည့္အလား ဆရာ့လက္ရာေတြ အေျမာက္အမ်ား ထြက္ေပၚလာေတာ့သည္။ “စစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး“ ၊ “ဓားေတာင္“ ၊ “ေလ႐ူးသုန္သုန္“ ၊ “ပါရီက်ဆံုးခန္း“ ၊ “ေလလြင့္သူ“ အစ႐ွိသည္ျဖင့္။ ၈၈ သည္ဘက္ပိုင္းတြင္လည္း “ခန္းေဆာင္နီအိပ္မက္“၊ “သုခၿမိဳ႕ေတာ္“၊ “အခ်စ္မိုးေကာင္းကင္“ စသည္ျဖင့္။ ဆရာႏွင့္ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး က႑ေကာစျဖစ္ခဲ့သည့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ပင္ ဆရာ့အားထုတ္မႈကို အသိအမွတ္မျပဳဘဲ မေနႏုိင္ေတာ့၊ ေန၍မရေတာ့၊ ဆရာ့ကို အမ်ိဳးသားစာေပဆု ငါးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ခ်ီးျမွင့္ဂုဏ္ျပဳခဲ့ရေလေတာ့သည္။ <p></p>သည္လိုႏွင့္ ၁၉၉၈ ႏွစ္ဦးပိုင္းသို႔ ေရာက္လာသည္။ ေဖေဖာ္ဝါရီလဆန္းပိုင္းတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ႏွင့္ ဆရာတို႔ က်ိဳက္ထီး႐ုိး အေၾကာင္း စကားစပ္မိၾကသည္။ ဆရာက က်ိဳက္ထီး႐ိုး သို႔တစ္ခါမွ် မေရာက္ဖူးေသးဟုဆိုေတာ့ အားလုံးက အံ့ဩၾကသည္။ ဤတြင္ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္က သူလည္း မေရာက္တာႏွစ္ ၄၀ ေလာက္႐ွိေတာ့မည္၊ အိမ္ကကားႏွင့္ပင္ သြားမည္၊ ဆရာလိုက္ ခဲ့ပါဟုဆိုကာ ခရီးစဥ္ကို ေကာက္ကာငင္ကာ ေရးဆြဲေတာ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဆရာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ ႏွင့္အျခား မိတ္ေဆြသံုးေယာက္တို႔႔ က်ိဳက္ထီး႐ုိးသို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္မွ ကားႏွင့္ပင္ ခရီးထြက္ ခဲ့ၾကေတာ့သည္။ ဆရာ့ဘဝတြင္ ခရီးမ်ားစြာသြားခဲ့ဖူးသည္။ ျမန္မာျပည္ တစ္နံတစ္လ်ား၊ အထက္ ေအာက္စုန္ဆန္၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားခရီးမ်ားမွသည္ ကိုကိုးကြ်န္း အထိ။ ယခုတစ္ေခါက္က က်ိဳက္ထီး႐ုိး။ ဤခရီးသည္ပင္ ဆရာ့ဘဝ၏ ေနာက္ဆုံးခရီး ျဖစ္လိမ့္မည္ဟုေတာ့ ထိုစဥ္က မည္သူမွ် ေတြးထင္မိျခင္းမ႐ွိခဲ့ပါ။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂ ရက္ေန႔ျဖစ္မည္ ထင္သည္။ ဆရာတို႔ က်ိဳက္ထီး႐ုိးသို႔ ခရီး ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ေတာင္ေပၚသို႔ ေျခလ်င္ပင္တက္ခဲ့သည္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ က်ိဳက္ထိုဟိုတယ္တြင္ တည္းသည္။ ထိုတစ္ညႏွင့္ ေနာက္တစ္ရက္လံုး အနီးအနား ဝန္းက်င္ေနရာမ်ားသို႔ လည္ပတ္ၾကည့္႐ႈ ၾကသည္။ လူႀကီးမ်ားခ်ည္းမို႔ ေဝးလံသည့္ေနရာမ်ားကိုမူ မသြားျဖစ္ေတာ့။ ၁၄ ရက္ ေန႔တြင္ ဆရာတို႔ ရန္ကုန္ျပန္သည္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္းၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာ့အိမ္သို႔ ဆရာ့ကိုဝင္ပို႔ကာ ေနာက္ေန႔မနက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ဖို႔ ခ်ိန္းၾကသည္။ ဆရာကတစ္ရက္ ေလာက္နားလိုက္လွ်င္ ေကာင္းမည္ဟုဆိုသည္။ က်ိဳက္ထီး႐ုိး တြင္လည္း အတက္အဆင္းေရာ၊ လည္ပတ္ၾကည့္႐ႈသည္ေရာ အေတာ္ပင္ေလွ်ာက္ခဲ့ရ၍ ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္က တစ္ရက္ေလာက္နဲ႔ေတာ့ မနားေတာ့ပါဘူးဆရာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တန္ျပန္ေလွ်ာက္လိုက္ရေအာင္ ဟုအၾကံေပးမိသည္ ( ေနာင္အခါ ဖခင္အတြက္ တသသေျပာစရာ တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ပါသည္ )။ ဒါဆိုလည္း ေလွ်ာက္တာေပါ႔ဗ်ာ ဟုဆရာေျပာရင္း မိတ္ေဆြမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး အိမ္ထဲသို႔ဝင္သြား ခဲ့သည္။ ဤျမင္ကြင္း သည္ပင္ ဆရာ့အား ႐ွင္သန္လႈပ္႐ွားလ်က္ ျပင္ပေလာကမွ ေနာက္ဆံုးျမင္ လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္း ျဖစ္ခဲ့ေတာ့သည္။ <p></p>ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ေလးနာရီ ခြဲ ငါးနာရီေလာက္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ က်ယ္ေလာင္ စူး႐ွေသာ တယ္လီဖုန္းသံေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ လန္႔ႏုိးလာၿပီး အိပ္ခ်င္မူးထူးျဖင့္ ဖုန္းေကာက္ကိုင္ လိုက္သည္။ တစ္ဖက္မွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္အသံျဖင့္ “ဆရာျမသန္းတင့္ အိမ္ကပါ၊ ဆရာအခု ေလွကားေပၚက လိမ့္က်လို႔ ေခါင္းကြဲသြားတယ္၊ အဲဒါအျမန္လာခဲ့ပါ “ ဟုေျပာသံကို ၾကားလိုက္ရ သည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း “ဟုတ္ကဲ့၊အခုလာခဲ့ပါ႔မယ္“ ဟုဆိုကာ ဖုန္းခ်လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္က ကြ်န္ေတာ့္အား အက်ိဳးအေၾကာင္း လွမ္းေမးသည္။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပေတာ့ ဖခင္က “ဟာ ဒါ ဆိုအျမန္သြားမွပဲ“ ဟုဆိုကာ ဆရာ့အိမ္သို႔ကားႏွင့္ ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ဆရာမ႐ွိေတာ့။ ေဒါက္တာေဇာ္သန္း (သတင္းေထာက္၊ စာေရးဆရာ) တို႔ႏွင့္ အတူေဆး႐ုံသြားႏွင့္ၿပီ။ ေဒါက္တာေဇာ္သန္းက ဆရာ့လမ္းႏွင့္ တစ္ဖက္လမ္းတြင္ ေနထိုင္သူ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ လိုက္ၾကသည္။ ေရာက္ေတာ့ ဆရာ့အားအေရးေပၚ ခြဲစိတ္ကုသေဆာင္သို႔ သြင္းၿပီးျဖစ္ေနသည္။ အေျခအေနကို မသိရေသး။ ေဒါက္တာေဇာ္သန္း ကေတာ့အေျခအေနဆိုးေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္အား တိုးတိုးတိတ္တိတ္ လာေျပာသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္လည္း ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိ ျဖစ္လာကာ ဦးဝိစာရလမ္းသို႔ ေျပးသည္။ သူတို႔လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔ ထိုင္ေလ့႐ွိသည့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ေတြ႔သမွ် မိတ္ေဆြမ်ားအား ေခၚ၍ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ တစ္ေခါက္ ျပန္လာသည္။ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႕ဝင္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာ႐ုံေၾကာအထူးကုဆရာဝန္ႀကီး ေဒါက္တာေအာင္ေက်ာ္ႏွင့္ ေဒါက္တာဦးေစာဆိုင္မြန္သာ တို႔လည္းေရာက္ေနၾကၿပီ။ မနက္႐ွစ္နာရီခန္႔တြင္ေတာ့ ဆရာ့အား အလံုးစံုၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးၿပီးခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အေရးေပၚခန္းမွ ထြက္လာေသာ ဆရာေဒါက္တာေအာင္ေက်ာ္အား ဆရာ့အေျခအေနကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားကုိးတႀကီးေမးမိၾကသည္။ ေဒါက္တာ့ မ်က္ႏွာကမေကာင္း။ တိုတိုတုတ္တုတ္ပင္ ေျပာသည္။ အံ့ဖြယ္သရဲျဖစ္ရပ္မ်ိဳးမွလြဲ၍ ဆရာ့အေျခအေနမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ႐ွိၿပီ။ <p></p>ေနာက္တစ္ေန႔ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္သြားေသာအခါ စာေပေလာကသားမ်ား အေတာ္စံုစံုလင္လင္ ေဆး႐ုံသို႔ ေရာက္႐ွိေနၿပီျဖစ္သည္။ အေရးေပၚ ၾကပ္မတ္ကုသေဆာင္သို႔ ကြ်န္ေတာ္ဝင္ၾကည့္သည္။ ဆရာ့ အေျခအေနက မျမင္ရက္စရာ။ ဦးေခါင္းတစ္ခုလုံးကို ဆံပင္ေျပာင္ေအာင္ရိတ္ထားသည္။ ပိုက္အသြယ္သြယ္က တိုးလုိ႔တြဲေလာင္း။ သတိကေတာ့ စျဖစ္ကတည္းကမ႐ွိေတာ့ၿပီ။ ဆရာ့စိတ္အခုဘယ္ကိုေရာက္ေနမလဲ၊ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးေနမိသည္။ ကြ်န္ေတာ္ အျပင္ျပန္ထြက္လာေတာ့ ဖခင္ႏွင့္ စကားေျပာေနေသာ ဆရာေအာင္ေဝးႏွင့္ သြားဆံုသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္က ဆရာေအာင္ေဝးအား အက်ိဳးအေၾကာင္း ႐ွင္းျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။ နယ္မွ စာေပသမားမ်ားလည္း တဖြဲဖြဲ စေရာက္လာၾကၿပီျဖစ္သည္။ ဆရာ့အေျခအေနက ဘာမွမထူးျခား။ ပို၍ပင္ ဆိုးလာသေယာင္႐ွိ သည္။ ေသြးလည္း မျပတ္သြင္းေပးေနရသည္။ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာစရာေတာ့မ႐ွိေတာ့။ အေျခအေနကို ဆက္ထိန္းထားသည့္ သေဘာသာ ႐ွိေတာ့သည္။ သည္လိုႏွင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၈ ရက္ ေန႔သို႔ေရာက္လာသည္။ ထိုည ႐ွစ္နာရီခြဲကိုးနာရီေလာက္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ အၿမဲလိုလို႐ွိေနေသာ ဖခင္ထံမွဖုန္းဝင္လာသည္။ ဟုတ္သည္။ ဆရာဆံုးပါးသြားခဲ့ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္လမ္းထိပ္ထြက္၍ taxi ငွားသည္။ taxi က ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ေပၚမလာ။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္ဆိုက္ကား ငွား၍ ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ေျပးသည္။ ေရာက္ေတာ့ ဆရာမ႐ွိေတာ့။ ဆရာေမာင္ေသြးသစ္၊ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကိုႏွင့္ ဖခင္တို႔ကိုသာ ေတြ႔ရေတာ့သည္။ ဆရာသြားႏွင့္ၿပီ။ <p></p>ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ဆရာ့ကို မီးသၤၿဂိဳလ္သည္။ စာေပေလာကမွ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ဆရာ့ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ အျခားအသိုင္းအဝန္းမွမိတ္ေဆြမ်ား၊ ဆရာ့စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား အစ႐ွိသည္ျဖင့္ ဆရာ့အသုဘသည္ ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေစာေစာစီးစီး ေရာက္ႏွင့္ ေနသည္။ ဆရာ့အသုဘျပင္မည့္ ဧည့္ခန္းမထဲသို႔ အေရာက္တြင္ပင္ အနီေရာင္ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုက ကြ်န္ေတာ့္အား ဆီးႀကိဳေနသည္။ “ကဗ်ာ႐ြတ္ျခင္း၊ စာတမ္းဖတ္ျခင္း၊ ႐ုပ္ကလာပ္အား အလံလႊမ္းျခံဳျခင္း“ မ်ားမျပဳလုပ္ရ ဟုဆိုင္းဘုတ္တြင္ ေရးသားထားသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ထဲတြင္ ဆို႔နင့္သြားသည္။ ဆရာ့ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ အထိပင္ဆရာႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔၏ ပဋိပကၡမွာ နက္႐ႈိင္းခဲ့ေလသည္။ ဆရာသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အဆက္ဆက္တို႔၏ ရန္သူ။ သည္ဘြဲ႔ထူးကိုပင္ ဆရာ့ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး လိုလိုလားလား ခံယူခဲ့သည္မွာ ယခုေနာက္ဆုံး အခ်ိန္အထိ။ တစ္ကယ္က ဆရာ့ကဲ့သို႔ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုး၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဘဝတစ္ခုလုံး ႏွစ္ျမႇဳပ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သူအား အျခားအျခားေသာႏိုင္ငံတို႔တြင္ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲခ်ီးဂုဏ္ျပဳ ၾကေပလိမ့္မည္။ ယခုေတာ့…..။ တစ္ကယ္က ဆရာ့႐ုပ္ကလာပ္အား တူတံစဥ္ အလံနီႏွင့္ လႊမ္းျခံဳဂုဏ္ ျပဳရေပမည္။ ယခုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္။ ဆရာ့အတၳဳပၸတၱိ စာေစာင္ငယ္ကေလးသာ ေဝႏိုင္သည္။ ပန္းခ်ီေမာင္ညိဳဝင္း (ဟုထင္သည္) ၏ဆရာ့ပံုတူပန္းခ်ီကားႀကီးက မားမားမတ္မတ္။ ေနာက္ဆံုး ဆရာ့အားဂါရဝျပဳရမည့္ အခ်ိန္ေရာက္လာသည္။ ဆရာ့ကို ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာ့၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ရည္စူးလ်က္ဆရာ့အား ဦးညႊတ္အေလးျပဳမိသည္။ ဆရာ့အေခါင္းအား ထမ္းထုတ္လာခ်ိန္တြင္ ဆရာေအာင္သင္း၏ “သူငယ္ခ်င္းျမသန္းတင့္ေရ၊ သြားေတာ့“ ဟူေသာ အသံဝါႀကီးအား ကြ်န္ေတာ္ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ ၾကားလိုက္ရပါသည္။ <p></p>အိမ္အျပန္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဆရာ့အေၾကာင္းကိုသာ အမွ်င္မျပတ္ ေတြးေတာေနမိသည္။ ဆရာသည္ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး အလုပ္အမ်ားႀကီး လုပ္သြားသူျဖစ္သည္။ “စစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး“ ဆိုပါေတာ့။ ဆရာႀကီးေ႐ႊဥေဒါင္းက ထိုဝတၳဳႀကီးအားအသက္ႀကီးမွ ဖတ္မိသျဖင့္အခ်ိန္ေတြ ႏွေျမာလွသည္ဟု ဆိုခဲ့ဖူးသည္။ ဘာသာျပန္ဖို႔ကလည္း စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါႏုိင္ေတာ့ၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္မ်ိဳးဆက္စာေရးဆရာမ်ား ဘာသာျပန္ ျဖစ္ေအာင္ျပန္ၾကပါဟု အထူးတိုက္တြန္းခဲ့ဖူးသည္။ ထိုတာဝန္ကို ဆရာပင္ ႐ြပ္႐ြပ္ခြ်ံခြ်ံ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ဆရာ မည္မွ် ဇြဲႀကီးေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည့္ ဆရာေအာင္သင္း၏ စကားကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္မွတ္မွတ္သားသား ရွိခဲ့ဖူးသည္။ ဆရာေအာင္သင္းက “စစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး“ ကိုဘာသာျပန္ဖို႔မဆိုထားႏွင့္၊ ကူး ပဲေရးၾကည့္စမ္းပါဦး ဟုေျပာခဲ့ဖူးသည္။ ဟုတ္လည္းဟုတ္သည္။ အေတာ့္ကို ထူထဲ႐ွည္လ်ားသည့္ ဝတၳဳႀကီးျဖစ္သည္။ ဆရာဆံုးေတာ့ လက္စတန္းလန္း က်န္ခဲ့သည့္အလုပ္ေတြ လည္းတစ္ပံု တစ္ပင္ျဖစ္သည္။ “အီလ်ာအာရင္ဘတ္“ ၏ “သကၠရာဇ္မ်ား၊လူမ်ား၊ဘဝ“၊ “ေတာင္သမန္ ေ႐ႊအင္းက ေလညင္းေဆာ္ေတာ့“ အစ႐ွိသည္ျဖင့္။ သည့္ထက္ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ဝင္စားမိသည္က ဆရာ့၏ ထုတ္ေဝခြင့္မရခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ားျဖစ္သည္။ ဆရာေရးၿပီး ထုတ္ခြင့္မရခဲ့ေသာ စာအုပ္ ေလးငါးဆယ္အုပ္ ႐ွိမည္ထင္သည္။ ေနသာမိုးသာေသာ တစ္ေန႔တြင္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ထိုစာအုပ္မ်ားကို ဖတ္ခြင့္ၾကံဳေပေတာ့မည္။ <p></p>လြန္ခဲ့ေသာ ေျခာက္ႏွစ္ခန္႔က ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ေနရာသို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္႐ွိေနခဲ့သည္။ ကမ္းေျခႏွင့္မလွမ္းမကမ္းတြင္ “ခ်စ္သူ႔ကြ်န္း“ ဟု အမည္ေပးထားေသာ ကြြ်န္းငယ္ကေလး တစ္ကြ်န္း႐ွိေနသည္။ ကမ္းေျခႏွင့္ ဘာမွမေဝးလွ။ ေရက်ခ်ိန္တြင္ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္သြား၍ ရသည္။ တစ္ညေနတြင္ ကြ်န္းကေလးေပၚသို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္သြားသည္။ ေနဝင္ရီတေရာအခ်ိန္။ လႈိင္းတို႔က တဝုန္းဝုန္း ႐ိုက္ခတ္လ်က္။ ကြ်န္းေပၚ႐ွိ အခ်ိဳင့္အခြက္ျဖစ္ေနေသာ ေနရာကေလးမ်ားတြင္ ပင္လယ္ေရတို႔ တင္က်န္ခဲ့သည္။ ေရထဲတြင္ေက်ာက္ငါးကေလးမ်ား။ ေနာက္တစ္ခါ ဒီျပန္တက္လာသည့္ အခ်ိန္က်မွ သူတို႔ ပင္လယ္ဆီသို႔ ျပန္ႏိုင္ေတာ့မည္။ ျမည္ဟီးေနေသာလႈိင္းသံ မ်ား၊ ဘဝ၊ ႐ွင္သန္ျခင္း ၊႐ုန္းကန္ျခင္းႏွင့္ ေသျခင္းတရား၊ လူသား၏ လက္႐ွိေရာက္ေနရာေနရာ၊ အနာဂတ္တြင္ ေရာက္ရမည့္ေနရာ… ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေလျပည္ေလညင္းမ်ား၊ လိုေနတာကဓားတစ္လက္.. ဓားတစ္လက္မွ်သာ….. ကြ်န္ေတာ္ သံေခ်ာင္းကို ဖ်တ္ခနဲျမင္ေယာင္မိသည္။ ဆရာ့ကို သြားသတိရသည္။ အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားၾကသည္။ ဆရာ့ “ဓားေတာင္“ ကမေျပာင္းလဲ။ “သံေခ်ာင္း“ ဆက္႐ွိေန လိမ့္ဦးမည္။ သည္လိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္မိသည္။ ဒီတက္စျပဳခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ <p></p>“ေပါင္းစည္းရင္း ကြဲလြဲႏိုင္ၾကပါေစ၊ ကြဲလြဲရင္းေပါင္းစည္း ႏိုင္ၾကပါေစ“ ဆရာ့စကားကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကားေယာင္သည္။ “စာေရးဆရာ အလုပ္ကိုဂုဏ္သိကၡာအ႐ွိဆံုး အလုပ္လို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက ယံုၾကည္တယ္၊ ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာ ႐ုပ္ဝတၳဳၾကြယ္ဝတာကို ဆိုလုိတာမဟုတ္ဘူး၊ ရုိးသားမႈနဲ႔ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏုိးမႈကို ဆိုလုိတာ“ ဆရာ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္သတိရသည္။ ဆရာ၏ ရုိးသား၍ မာနကင္းေသာအသြင္ကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ျမင္ေယာင္သည္။ ယခုေတာ့ ဆရာကြယ္လြန္ခဲ့သည္မွာ ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ၿပီ။ ဆရာကြယ္လြန္ေသာအခါ ဆရာခ်စ္ဝင္းေမာင္က “အင္းဆက္တစ္ေကာင္၏ နာေရးမဟုတ္ပါ“ ဟုေရးသားခဲ့သည္။ ဆရာေမာင္သာခ်ိဳက “အစားထိုးမရတဲ့ တံတားက်ိဳးက်မႈ“ ဟုဖြဲ႔ဆိုသည္။ ဟုတ္သည္။ ဆရာသည္ကမာၻ႔ဂႏၳဝင္စာေပ အစုစုတို႔ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူထုအား ေပါင္းကူးဆက္သြယ္ေပးခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ဆရာသာမ႐ွိခဲ့ပါက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကမာၻ႔စာေပအဆီအႏွစ္တို႔ကို ဖတ္႐ႈခြင့္ၾကံဳမည္မဟုတ္ဟု ေျပာရေလာက္ေအာင္ ဆရာက အလုပ္အမ်ားႀကီး လုပ္သြားခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မ်က္စိပြင့္ နားပြင့္ခဲ့ရသည္။ ဆရာသည္ ျမန္မာျပည္အတြက္ လူျဖစ္လာခဲ့သည္ဟုသာ ဆိုခ်င္ပါေတာ့သည္။ သည္ဘက္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆရာ၏ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳ၍ ဆရာ့ကိုအမ်ိဳးမိ်ဳး တင္စားခဲ့ၾကသည္။ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာ့ကို “သံမဏိႏွင္းဆီ“ ဟုတင္စားမိသည္။ ဟုတ္သည္။ ဆရာက ႏွင္းဆီ ျဖစ္သည္။ သူ႔ရနံ႔ကေမႊးသည္။ သူ႔အဆင္းက လွသည္။ ျမင္ျမင္တကာလူတို႔၏ အသည္းႏွလံုးကို သိမ္းၾကံဳးဆြဲငင္ႏိုင္သည့္ ႏွင္းဆီ။ သို႔ေသာ္သည္ႏွင္းဆီက သာမညႏွင္းဆီမဟုတ္၊ သံမဏိႏွင္းဆီ….....မီးေတာက္မီးလွ်ံထဲတြင္ ဖန္တစ္ရာေတေအာင္ ျပဳျပင္စီရင္ထားသည့္ ႏွင္းဆီ…။ ျပန္႔ျပဴး ညီညာေသာ ေျမအျပင္တြင္ သူမပြင့္၊ ၾကမ္းတမ္းခက္တေရာ္ေသာ ကႏာၱေျမတြင္သာ သူပြင့္သည္။ ေလျပည္ေလညင္းကို သူမေမွ်ာ္၊ မုန္တိုင္းထဲတြင္သာ သူေပ်ာ္သည္။ သူ႔ရနံ႔က ဆင္စြယ္နန္းေတာ္ထဲမွ အခြင့္ထူးခံေနသူမ်ား အတြက္မဟုတ္၊ ခရီးၾကမ္း၌ ပန္းဟိုက္ႏြမ္းနယ္လာသူ လူသားအတြက္ျဖစ္သည္။ သံမဏိႏွင္းဆီ ။ ဆရာ့ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး၌ ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ျမဲျမံ ခိုင္ခံ့ခဲ့သည္။ အေရလည္းမေပ်ာ္ခဲ့၊ အေရာင္လည္းမေျပာင္းခဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ကဆရာ့ကို သံမဏိႏွင္းဆီဟုတင္စားမိခဲ့သည္။ ယခု ႏွင္းဆီမ႐ွိေတာ့ၿပီ။ သို႔ေသာ္သူ႔ရနံ႔က မျပယ္၊မေပ်ာက္။ ႀကိဳင္ျမဲၾကိဳင္လ်က္၊ လႈိင္ၿမဲလႈိင္လ်က္။ တစ္ေန႔ေသာအခါတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ “သံမဏိႏွင္းဆီ“ ၏ အမည္နာမအား ယခုထက္ပို၍ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ႐ြတ္ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ႏွင္းဆီ၏ရနံ႔သည္လည္း ယခုထက္ပို၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္နံတစ္လ်ားသုိ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေရာက္႐ွိ ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ထိုရနံ႔မွပင္ ထံုကူးမ်ိဳးပြားသန္႔စင္ကာ ေနာက္ထပ္ ႏွင္းဆီမ်ား ထပ္မံပြင့္လန္းလာပါလိမ့္ဦးမည္။ ထိုတစ္ေန႔တြင္ပင္… အေ႐ွ႕တစ္ခြင္လံုးသည္ နီေမာင္းေသာ အလွ်ံေရာင္ျခည္တို႔ျဖင့္ အမွန္တစ္ကယ္ပင္ စိုစြတ္ေတာက္ပ ေနပါလိမ့္မည္။ ။ <p></p>စာေပသစၥာျဖင့္ <p></p>----ညိဳထက္ညိဳ---- <p></p><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7626641921137265086?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-23884048874273270062008-02-18T15:51:00.003+07:002008-02-18T15:56:32.326+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2269095813/" title="photo sharing"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2368/2269095813_df1aae8b0c.jpg" alt="beauty" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" /></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:78%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2269095813/">Beauty and the beast</a><br />Originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/omega25/">Franklin T.</a>.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စေနေန႔ မနက္ႏိုးလာေတာ့ ဘာမွလဲ လုပ္စရာ မ႐ွိ.. ေငါင္ေတာင္ ေၾကာင္ေတာင္နဲ႔ ဝရံတာကို ထြက္လိုက္ေတာ့ လွလွပပ ပန္းနီေလး ပြင့္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္... အဆင္သင့္ ပါပဲ... ၇-၈ ပံုေလာက္ အမ်ဳိးမ်ဳိး စမ္း႐ိုက္ထားတဲ့ အထဲက အႀကိဳက္ဆံုး ပံုေလးပါ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2388404887427327006?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-77603227786151781732008-02-13T13:43:00.009+07:002008-02-13T14:25:22.805+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R7KUSsf3-7I/AAAAAAAABAU/p1hcHRl9xRs/s1600-h/Gen%2BAg%2BSan03-s.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R7KUSsf3-7I/AAAAAAAABAU/p1hcHRl9xRs/s320/Gen%2BAg%2BSan03-s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166354771450788786" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ဟာ<o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၉၁၅ ေရွ႕ ေနဦးဖာသား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>ဇာတိနတ္ေမာက္ မေကြးခ႐ိုင္၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သိၾကမ်ားခုတိုင္၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကံ့ၾက့ံခိုင္တဲ့ ဇာနည္ဖြား၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိခင္ေဒၚစုသား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>၁၉၄၇ ၊ ေျပာင္းၾကြတမလြန္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္ရည္သြန္လို႔ ဘ၀င္ညႇိဳး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇူလိုင္တဆယ့္ကိုး။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တို႔ဖခင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ မွာစကား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါတို႔ မေမ့အား၊<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျပည္ေထာင္လြတ္ေရး ႀကိဳးပမ္းေအာင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျပည္ခ်စ္တို႔ေခါင္းေဆာင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုရွယ္လစ္ေဘာင္ လမ္းစဥ္မ်ား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်မွတ္သြား..။</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(အမည္မသိ)</span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"> </p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family: Zawgyi-One;">က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္ ကေတာ႔ ဒီကဗ်ာေလးကို ေက်ာင္းသုံးစာအုပ္မွာေဖာ္ျပခဲ႔ပါတယ္။ ဒာဲဒီ ကဗ်ာေလးကို ဆရာမ ကဆိုခိုင္းရင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ား ၀င္းလက္လက္ မ်က္လုံးေလးမ်ားနဲ႔ အသံကုန္ ဆိုခဲ႔ၾကတာ မွတ္မိေနပါတယ္။<br /><br />ကဗ်ာ ေနာက္ဆုံးပိုဒ္ မွာ ပါတဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ေဘာင္ လမ္းစဥ္ ကေတာ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခ်မွတ္သြား မသြားက ေတာ႔ က်ေနာ္လည္းမသိပါဘူး။ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ အေတာ္ရြတ္လို႔ေကာင္းတယ္။</span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၉၃ နွစ္ျပည္႔ျပီျဖစ္တဲ႔ အဘိုးေအာင္ဆန္း မ်ား ရွိေနခဲ႔ဦးရင္..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(ကဗ်ာနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပုံကို <a href="http://maynyane.blogspot.com/">ဆရာမေမျငိမ္း</a> ဆီက ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။)<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7760322778615178173?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Kyaw Moe Nyanhttp://www.blogger.com/profile/14226654901897909252noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-29047234035021580022008-02-13T13:38:00.001+07:002008-02-13T13:40:25.241+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘဝ လက္တြဲေဖၚတဲ့... ပထမဦးဆံုး မ႐ွိမျဖစ္ လိုအပ္တာေတာ့ လက္တစ္ဖက္ အနည္းဆံုး ႐ွိရမယ္ေပါ့... ဟုတ္တယ္ေလ... ဒါမွလဲ လက္တြဲလို႔ ရႏိုင္မွာေပါ့... :P<br /><br />၁။ က်ေနာ္က ဟိုေကာင္ ႏွစ္ေကာင္လို သိပ္ၿပီး ဂ်ီးမမ်ား တတ္ပါဘူး... လူမ်ဳိးမေ႐ြး ဘာသာ မေ႐ြးပါပဲ... ကပၸလီမေလးဆိုလဲ Beyonce ေလာက္ ေခ်ာရင္ ရပါၿပီ... ဘိုမေလးဆိုလဲ Jennifer Love Hewitt ေလာက္ ေခ်ာရင္ပဲ ကိစၥမ႐ွိပါဘူး...<br />၂။ ပညာ အရည္အခ်င္းကေတာ့ PhD ေလာက္ ႐ွိရင္ပဲ လက္ခံႏိုင္ပါတယ္...<br />၃။ သူျခစ္ ကိုယ္ျခစ္ ျဖစ္ရမယ္ေပါ့... soft pen နဲ႔ ျခစ္ တာကို ေျပာတာပါ...<br /><br />ကဲ ကဲ... အတည္ေျပာပါ့မယ္...<br /><br />၁။ ကိုယ္နဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ တူညီေနမဲ့ ခ်စ္သူ...<br />၂။ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈေတြ တည္ေဆာက္ႏိုင္မဲ့ ခ်စ္သူ...<br />၃။ ဘဝရဲ႕ အတက္အက် အႏွိမ့္အျမင့္ေတြ အေပၚ ကိုယ္နဲ႔ ရဲရဲ လိုက္ရဲမဲ့ ခ်စ္သူ...<br />၄။ စိတ္ဓါတ္ တည္ၾကည္ ေျဖာင့္မတ္ၿပီး.. သနားၾကင္နာတတ္တဲ့ ခ်စ္သူ...<br />၅။ ကိုယ္နဲ႔ ဝါသနာ မတူရင္ေတာင္မွ ကိုယ့္ ဝါသနာကို နားလည္ေပးႏိုင္မဲ့ ခ်စ္သူ...<br /><br />က်န္တဲ့.. ႐ုပ္ရည္၊ ပညာ အရည္အခ်င္း၊ အသက္အ႐ြယ္ စသည္ျဖင့္ ကေတာ့ ေျပာစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး... သူ႕ဟာနဲ႔သူ ျဖစ္လာတာေတြလို႔ပဲ ထင္ပါတယ္... အက်င့္သီလ ေကာင္းဖို႔သာ အေရးႀကီးပါတယ္...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2904723403502158002?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-39937140302726616752008-02-12T12:16:00.000+07:002008-02-12T12:19:54.954+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၀ ေက်ာ္ ၂၅ တုန္းကေတာ့ ဘဝလက္တြဲေဖာ္ဆိုတာကို ေတြးကိုမေတြးမိတာဗ်။ တစ္ျခားဟာ<br />ေတြ ပဲ ေတြးမိတယ္…ဟားဟား…အခုေတာ့ နည္းနည္းေခါင္းထဲ ေရာက္လာပါၿပီ။ အိုေက၊ ေတြးမိ သေလာက္ေလးေရး ၾကည့္လိုက္မယ္။<br /><br />၁။ ျမန္မာ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ (တိုင္းရင္းသားလဲပါတယ္ေနာ္)၊ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ရမယ္။<br />၂။ ပညာအရည္အခ်င္းအသင့္အတင့္ေတာ့႐ွိရမယ္။<br />၃။ ႐ုပ္ရည္႐ူ ပကာ သာမန္ထက္ပိုေစခ်င္တယ္ဗ်ာ….ဟားဟား….above the average…ေပါ႔<br />၄။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်စ္တဲ့သူလည္း ျဖစ္ရမယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္းခ်စ္တဲ့သူေပါ႔ေနာ္။<br />၅။ စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ သူျုဖစ္ရမယ္။ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီသူမျဖစ္ရ။စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ႐ွိရမယ္။<br />ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ နဲ ့အညီ လူၾကီးမိဘေတြကို႐ိုေသ ေလးစားတတ္သူျဖစ္ရမယ္။<br />၆။ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္လြယ္သူ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ (ကြ်န္ေတာ္ေငြ႐ွာတာဝါသနာမပါလို ့ဗ်ိဳ႕၊ အ<br />ေတာ့္ကိုပ်င္းဖို ့ေကာင္းတဲ့အလုပ္ႀကီးဗ် ၊ ေနာ္ ။ ) ရွာလည္းသိပ္ရွာနိုင္မယ္မထင္ဘူး။<br />၇။ ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ငယ္ရမယ္။ အနည္းဆံုးတစ္ႏွစ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ။ ပိုငယ္ရင္ေကာမႀကိဳက္<br />ဘူးလားမေမးနဲ ့ေနာ္၊ ၾကိဳက္မွ ၾကိဳက္ ။<br />၈။ စာေပဗဟုသုတ အသင့္အတင့္ေတာ့႐ွိ ေစခ်င္တယ္။ ႏို႔မို႕ပ်င္းစရာၾကီးဗ်ာ ။ေျပာစရာ႐ွိမွာ မ<br />ဟုတ္ဘူး။<br />၉။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္အေနနဲ ့ေတာ့ introvert type ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အသြင္တူေအာင္။<br />extrovert type ေတြနဲ ့ကြ်န္ေတာ္က ကီးမကိုက္ဘူးဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ကေတြးခ်င္ရာေတြး၊<br />ေငးခ်င္ရာေငး သမား။<br />၁၀။ အဆစ္ကေလးနည္းနည္းထည့္လိုက္မယ္။ ကဗ်ာဝါသနာပါရင္ေတာ့သိပ္ေကာင္းမွာပဲဗ်ာ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာေလာဆယ္စဥ္းစား မိသေလာက္ေတာ့ဒီေလာက္ပါပဲဗ်ာ။ ေတြ႔မလား မေတြ႔ မလားက<br />ေတာ့မသိပါဘူး။ ေတြးသမွ် ေရးခ် မိလိုက္တာပါ။ မ်က္ႏွာေငြလရႊင္ပပႏွင့္ ေလးမဝမ္းေျမာက္ပါေလေတာ့…:D<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3993714030272661675?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-40822195089283895492008-02-11T20:31:00.000+07:002008-02-11T23:55:59.843+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ 20-25 တုန္းကေတာ့ဗ်ာ ရုပ္ရွိေရလွ်ံ ဆိုေတာ့ (ဟီးဟီး) ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ အတြက္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ မ်ားတာေပါ့။<br />နံပါတ္ ၁) ကၽြန္ေတာ့္နဲ႕လိုက္ေအာင္ ေခ်ာရမယ္ဗ်။ သတို႕သားက အရမ္းေခ်ာၿပီး သတို႕သမီးနဲ႕ မလိုက္ရင္ဘယ္လို လုပ္မလဲ ေနာ့္ :P ။<br />နံပါတ္ ၂) အခ်စ္လဲ လုိအပ္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ရမယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူေခ်ာရင္ ခ်စ္မွာပါ :D ။<br />နံပါတ္ ၃) အေတြးအေခၚ ဗဟုသုတလဲ ရွိရမယ္ဗ်။ တခါတေလ ကမၻာအေၾကာင္း ျမန္မာ့အေၾကာင္းေလး ေဆြးေႏြးမယ္ဆို ဟိုမင္းသားက ဘယ္လို ဒီမင္းသမီးက ဘယ္လို ဆို ဒြတ္ခ။<br />နံပါတ္ ၄) အိေျႏၵသိကၡာရွိၿပီး အရိပ္သံုးပါ နားလည္ဖို႕လဲ လိုေသးတယ္။<br />နံပါတ္ ၅) ေခတ္ေရွ႕လဲ မေျပးလြန္း၊ တိုက္ေဂါပံုမ်ိဳးလဲ မျဖစ္ေစရ။<br />နံပါတ္ ၆) ကၽြန္ေတာ္မိဘေတြကိုလဲ ရိုေသၿပီး၊ လင္ကိုဘုရား သားကိုသခင္ ဆို အေကာင္းဆံုးပါ့။<br />နံပါတ္ ၇) ကၽြန္ေတာ့ထက္ အသက္ မႀကီးရ။ ဆရာလာလာ လုပ္ေနအံုးမယ္။<br />နံပါတ္ ၈) လူမ်ိဳး၊ဘာသာ က ေအးေဆး။ ယူၿပီးမွ အတင္းေျပာင္းခိုင္းမယ္ :D ။<br />နံပါတ္ ၉) အပ်င္းမထူရဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က သိပ္ပ်င္းတာ။ ႏွစ္ေယာက္လံုး ပ်င္းေနရင္ ဘာမွ ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။<br />အဲလို အခ်က္ေတြနဲ႕ ရွာလိုက္တာ ထီးလဲျဖဴၿပီ ဖိနပ္လဲပါးၿပီ။ ရုပ္ရွိေရလွ်ံကေန ရုပ္အိုေရခန္းလဲ ျဖစ္ေနၿပီ :( ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာမွ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ မထားေတာ့ပါဘူး။ ခ်စ္သူေလး ျဖစ္ေစခ်င္တာကိုသာ ေျပာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ရင္ ေတာ္ပါၿပီ၊ က်န္တာ သူုျဖစ္ေစခ်င္သလို အကုန္ ျဖစ္ရပါေစ့မယ္လို႕ :P ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4082219508928389549?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-5997681914896213052008-02-11T09:47:00.000+07:002008-02-11T10:25:51.823+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://kwnaing.googlepages.com/mmwp.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://kwnaing.googlepages.com/mmwp.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမန္မာဘာသာနဲ႕ wordpress အေၾကာင္း သီးသန္႕ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု လုပ္ခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ အခုရက္ပိုင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ သိသမွ် wordpress အေၾကာင္းနဲ႕ အျခား ျမန္မာ wordpresser မ်ားရဲ႕ လမ္းညႊန္ ပို႕စ္ ေတြကို တစ္ေနရာတည္းမွာ ေဖာ္ျပႏိုင္ဖို႕ <a href="http://mmwordpress.com/">http://mmwordpress.com</a> ဆိုတာေလးကို ဖန္တီးေနခဲ့ပါတယ္။ လုပ္လိုက္ စိတ္တိုင္းမက်လို႕ ဖ်က္လိုက္နဲ႕ အခု 90% ေလာက္ၿပီးစီးၿပီမို႕ လာေရာက္ ေ၀ဖန္ အႀကံေပးၾကဖို႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ ကူညီေရးသားေပးဖို႕ကိုလဲ အားလံုးကို ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ mmwordpress@gmail.com ကိုျဖစ္ျဖစ္ mmwordpress မွာ ေကာ့မန္႕ ခ်ခဲ့ၿပီးျဖစ္ျဖစ္ ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-599768191489621305?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-80522361549687943662008-02-10T08:16:00.000+07:002008-02-10T08:26:05.867+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2253935038/" title="photo sharing"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2229/2253935038_6e94b8e0fc.jpg" alt="clouds" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" /></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:78%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2253935038/">Sunset and clouds</a><br />Originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/omega25/">Franklin T.</a>.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေတာင္ႀကီး ကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူ အလည္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္... စူ႒ာမုနိဘုရားကို ေရာက္ေတာ့ ေနဝင္ခ်ိန္ ျဖစ္ေနပါၿပီ... လွလိုက္တဲ့ တိမ္ေတြရယ္ေလ.. ေလွကားထစ္ေလးေတြလို တိမ္လႊာေတြ.. က်ေနေရာင္ေၾကာင့္ လိေမၼာ္ေရာင္သမ္းၿပီး ေတာက္ေနလိုက္တာ... ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဒီဓါတ္ပံုေလးကို ႐ိုက္ခြင့္ ရလိုက္ပါတယ္... ဓါတ္ပံုေလးကို “ေကာင္းကင္ေပၚသို႔ ေလွကားထစ္မ်ား” လို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8052236154968794366?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-29578887664555660672008-02-06T08:54:00.000+07:002008-02-06T08:56:18.238+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီျမစ္မွာမွ လကသာေနေတာ့ရဲ႕<br />အိပ္တန္းေပ်ာက္၊ ငွက္တစ္ေကာင္<br />ေတာင္ပံခတ္ငိုေနသလား<br />ဘယ့္ႏွယ့္၊ ညရဲ႕အရည္ေတြ တ႐ႊဲ ႐ႊဲ<br />ငါ႔ကိုယ္ေပၚ စီးဆင္းေနလိုက္ၾကတာ<br />ပင္လယ္မဂၤလာေဆာင္က ျပန္လာတဲ့<br />ဟိုးေဝးေဝး ျမင္းခြာသံကိုေတာင္<br />စိုစို စိမ္းစိမ္း ျမင္ရတယ္<br />တံုးလံုးပက္လက္<br />အိပ္မေပ်ာ္သူႀကီးပါေလ<br />အႏွစ္ႏွစ္ အလလက<br />ေတာအုပ္ကေလး ျခံဳျခံဳ ၿပီး<br />အ႐ွက္လံုေအာင္ ထိန္းထိန္းေနရပံု<br />ဘဝမွာ<br />သစ္ခုတ္သမားေတြမလာခင္<br />ေႏြဦးရယ္ ႐ွင္ကြဲ မကြဲပါရေစနဲ႔ ၊ ယံုေနာ္ ။ ။<br /><br />ေအာင္ေဝး<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2957888766455566067?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-52061224047320884542008-02-03T13:23:00.001+07:002008-02-03T13:36:31.725+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2237850797/" title="photo sharing"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2377/2237850797_41c54f9c74.jpg" alt="Lines" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" /></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:78%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/omega25/2237850797/">Lines</a><br />Originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/omega25/">Franklin T.</a>.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တိမ္ထူၿပီး မႈန္ကုပ္ကုပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီတစ္ပတ္ရဲ႕ စေနေန႔ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္ေလစရာပါပဲ... အျပင္ထြက္ၿပီး ပန္းၿခံကိုသြား.. ေနဝင္ခ်ိန္ေလး အမွီ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေပမဲ့လဲ.. လိုခ်င္သလို ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး... ဒါနဲ႔ပဲ ေန႔လည္က အိမ္မွာ စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး ႐ိုက္ခဲ့တဲ့ ဒီပံုေလးကိုပဲ ဒီ စေန အတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.. ဓါတ္ပံုေလးရဲ႕ ေခါင္းစဥ္က “စည္းေတြျခားေန မင္းနဲ႔ငါ” ဆိုၿပီး ေပးထားပါတယ္... mood ဝင္ေနတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးပဲ ေပးျဖစ္လိုက္တာပါ...<br /><br />တစ္ျခား ဓါတ္ပံုေလးေတြ ၾကည္႕ခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ <a href="http://gugu.bo5.us/search/label/Photography">ဒီေနရာမွာ</a> ထပ္ၾကည္႕ႏိုင္ပါတယ္...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5206122404732088454?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-84952261799599890942008-02-01T10:12:00.000+07:002008-02-01T10:36:48.046+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">“ေယာက်္ားခ်င္းအခ်စ္နဲ ့<br />ေယာက်္ားခ်င္းအခ်စ္ ႐ွိခဲ့တယ္ဆိုရင္<br />အဲဒီ ဗိုင္းရပ္(စ္) ပိုးကို<br />ငါအရင္ေတြ႕႐ွိ တာပါကြယ္“…….ေမာင္ေခ်ာႏြယ္<br />ညိမ္းညိဳေရ…..မင္းဘယ္လိုလဲ<br />မင္းဘယ္သူဆိုတာထက္<br />မင္းကဗ်ာသာ ငါစိတ္ဝင္စားတယ္<br />မင္းကဗ်ာထဲမွာသာ<br />မင္းကို ငါ ႐ွာေဖြလိုက္ခ်င္တယ္<br />ငါ႔ ဒိုင္ယာရီ ရဲ႕စာတစ္မ်က္ႏွာ<br />မင္းကဗ်ာေၾကာင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပတယ္<br />အိပ္မက္ ေတြနဲ႔ ကဗ်ာဆရာ<br />ငါ႔ကိုငါ ေခၚဖို႔ မရဲေပမယ့္<br />မင္းကိုငါ ေခၚရဲဖူးခ်င္တယ္<br />ငါတို႔ တရားမေဟာဘူး<br />ငါတို႔ လမ္းမျပဘူး<br />ခံစားမႈ ေတြကိုသာငါတို႔ လႈပ္ႏႈိးတယ္<br />ေမတၱာတရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္<br />ဒဏ္ရာအနာတရ ေတြကိုသာ<br />ခ်င္ျခင္းတပ္စြာ လိုက္႐ွာတယ္<br />ေလာကႀကီးနဲ႔ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္တယ္<br />ဖန္တစ္ရာေတေအာင္ ရန္ျဖစ္လည္း<br />ငါတို႔ ျပန္ျပန္ခ်စ္တယ္<br />ကဗ်ာဆရာ ရဲ႕မဟာတာဝန္ဟာဒါပဲ<br />ဒီေလာက္ပဲေပါ႔ကြာ<br />“ကဗ်ာဆရာေသရင္<br />ကဗ်ာနဲ႔ သရဏဂံု တင္ရတယ္“…..ေမာင္ေခ်ာႏြယ္<br />ညိမ္းညိဳေရ<br />မင္းမေသဘဲ<br />မင္းကဗ်ာေတြမေသလိုက္ပါနဲ႔<br />ကဗ်ာကို ယံုတာစံုလံုးမကန္းပါဘူး<br />ငါ ေသရင္ သရဏဂံု တင္ဖို႔<br />ကဗ်ာေတြ ထမ္းၿပီး ျပန္ခဲ့ေတာ့…..ညိမ္းညိဳ ။ ။<br /><br />ညီသူငယ္ခ်င္း မွ်ားျပာ ႏွင့္ ညိမ္းညိဳ သို ့<br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ ( ၂၃၊၀၁၊၀၈ )<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8495226179959989094?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-31449766995560860132008-01-31T04:24:00.000+07:002008-01-31T08:39:09.454+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနဆယ္စင္းလို ပူျပင္းတယ္ဆိုမွ <o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘုန္းတန္ခိုးေတြ အသုံးမ်ားလွခ်ည္လား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လတ္တယ္လို႔ ေျပာကာမွ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လြတ္ထုတ္ ျပလိုက္တာလား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျမာက္ျပန္ေလ တို္က္ေနလည္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပါေတာ္မူခန္းေတြ မဆုံးေသးပါလား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေစတနာ အထားမွားလို႔မ်ား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သားသတ္သမားေတြ ခ်ည္းေတြ႔ေနပါလား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />(အိပ္မက္မ်ား၏ပိုင္ရွင္အတြက္...)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ေမာင္ေသြးဆပ္</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3144976699556086013?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Kyaw Moe Nyanhttp://www.blogger.com/profile/14226654901897909252noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-90425192062060342122008-01-27T19:20:00.000+07:002008-01-28T07:19:25.434+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">Free Hosting ေတြမွာ Wordpress သံုးရတာ ရင္တထိပ္ထိပ္နဲ႕၊ ဘယ္ေတာ့မ်ား ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ ပ်က္သြားမလဲ။ ဘာေတြျဖစ္ဦးမလဲနဲ႕။ အခုတေလာ byethost.com က MySQL server upgrade လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ wordpress သမားေတြ အေတာ္ ေခါင္းစားသြားတယ္။ ေန႕စဥ္ backup လုပ္ေပးႏိုင္မဲ့ plugin မ်ားရွိမလားလို႕ ရွာၾကည့္ေတာ့ <a href="http://www.ilfilosofo.com/blog/wp-db-backup/">wp-db-backup</a> ဆိုတာကို သြားေတြ႕တယ္။ သံုးၾကည့္တာ အဆင္ေျပတာနဲ႕ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပထမဆံုး plugin ကို ေဒါင္းလုပ္ခ်ပါ။ cpanel.byethost13.com / file manager / တဆင့္ wp-content / plugins ထဲကို ျပန္တင္ပါ။ ျပီးလွ်င္ wordpress ကိုဖြင့္ပါ။ Dashboard / plugin ထဲမွာ ပံုမွ ျပထားတဲ့အတိုင္း Wordpress Database Backup ကိုေတြ႕ပါမယ္။ Activate လုပ္ပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/1.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/1.gif" alt="" border="0" /></a><br />Dashboard / Manage ကိုသြားပါ။ အရင္ရွိၿပီးသား Posts Pages Uploads ေတြအျပင္ backup ဆိုတာကို ေတြ႕ရပါမယ္။ Backup ထဲကို ၀င္ၿပီး setting ကိုလိုသလို ေပးပါ။ backup တစ္ခါပဲ လုပ္မလား၊ အီးေမးလ္ကိုပဲ ေန႕တိုင္းပို႕ခိုင္းမလား အေတာ္ေလး အဆင္ေျပတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/2.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/2.gif" alt="" border="0" /></a><p></p><br /><br />ဘေလာ့ဂ္မွာ ျပသနာတခုခု ေပၚလို႕ restore ျပန္လုပ္မယ္ဆိုရင္ cpanel.byethost13.com / Databases / MySQL databases ကိုသြားပါ။ ပံုမွာျပထားသလို မိမိရဲ႕ database ကို ေတြ႕ပါမယ္။ Admin ကိုႏွိပ္ပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/3.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/3.gif" alt="" border="0" /></a><p></p><br /><br />ေအာက္တြင္ျပထားသလို import ကိုႏွိပ္ပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/4.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/4.gif" alt="" border="0" /></a><p></p><br /><br />အီးေမးလ္က backup လုပ္ထားတဲ့ ေနာက္ဆံုးဖိုင္ကို ေဒါင္းလုပ္ခ်ၿပီး zip ေျဖပါ။ import တြင္ ဖိုင္ကိုကို upload တင္ပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/5.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/5.gif" alt="" border="0" /></a><p></p><br /><br />upload တင္တာအဆင္ေျပရင္ အခုလို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/6.gif"><img style="cursor: pointer; width: 450px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/6.gif" alt="" border="0" /></a><p></p><br /><br />database restore ေအာင္ျမင္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စမ္းၾကည့္သေလာက္ ပို႕စ္ေတြ ေကာ့္မန္႕ေတြ အကုန္လံုး restore လုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ wordpress export xml နဲ႕မတူတာက ဖ်က္လိုက္တဲ့ ပို႕စ္ေတြ ေကာမန္႕ေတြအရင္အတိုင္း ျပန္ျဖစ္သြားၿပီး ပို႕စ္ႏွစ္ခု ထပ္ေနတာမ်ိဳးလဲ မျဖစ္ပါဘူး။ database တစ္ခုလံုးဖ်က္၊ wordpress ဖိုင္ေတြလဲ အားလံုးဖ်က္ၿပီး စမ္းေတာ့လဲ အကုန္အဆင္ေျပပါတယ္။ add ထားသမွ် user ေတြ login name , password ေတြပါ အရင္အတိုင္း အကုန္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အျခား hosting မွာ import လုပ္တာေတာ့ မေအာင္ျမင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ နားမလည္လို႕လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ byethsot မွာ မဟုတ္ဘဲ အျခားကို ေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ export xml နဲ႕က ပိုအဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခု သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္က xml မွာလို ဖိုင္ဆိုဒ္ 1MB သတ္မွတ္ခ်က္မရွိပဲ byethsot မွာ 40MB အထိ database ကို restore ျပန္လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-9042519206206034212?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-80773184439584503872008-01-27T19:05:00.001+07:002008-01-27T22:39:57.735+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီနိုင္ငံအေၾကာင္း ဖတ္ဖူးၾကားဖူးတာၾကာပါျပီ။ သန္႔ရွင္းသည္။လူမ်ိဳးေရးၾကီးသည္။ အလုပ္ကို အရူးအမူးလုပ္ၾကသည္။စုံလို႔ေပါ႔။ အေၾကာင္းစုံလို႔ ဂ်ပန္ျပည္ကို အလည္တေခါက္ေရာက္ခဲ႔ သည္။ အစားအေသာက္မ်ားကလည္းေကာင္းမွေကာင္း။ စားလိုက္ေသာက္လိုက္ နဲ႔ ၀မ္းရွင္းရမဲ႔ အခ်ိန္ေရာက္မွ အိမ္သာကို သတိရသည္။</span> <span id="fullpost"> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>အိမ္သာတံခါးကိုဖြင္႔လိုက္ေတာ႔ အေနာက္တိုင္းစတိုင္ အိမ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သာမွ အဖုံးက အလိုလိုပြင္႔သြား သည္။ ဒီေလာက္နဲ႔ကေတာ႔ ငါတို႕ကေတာ႔ အထင္မၾကီးေသး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပါ႔။ အိမ္သာကို ထိုင္လိုက္ေတာ႔ အိမ္သာထိုင္ခုံေလးက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေႏြးလို႔။ အေသအခ်ာ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔မွ လွ်ပ္စစ္နဲ႔အပူေပးထားမွန္း သိသည္။ ေအာ္.. ဒါေလးမ်ားေပါ႔။ ကိစၥျပီးေတာ႕ မွ သတိထားမိတာက အိမ္သာစကၠဴ ကုန္ေနသည္။ျပႆနာဘဲ။ ေဘးဘီၾကည္႔ေတာ႔ ဂ်ပန္လိုေရးထားတဲ႔ခလုတ္ေတြေတြ႔ေရာ။</span></p><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x2o8j9GpI/AAAAAAAAA6E/0-pz2C1Ykmg/s1600-h/DSC00910.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x2o8j9GpI/AAAAAAAAA6E/0-pz2C1Ykmg/s320/DSC00910.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160129718883523218" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p>ကိုယ္ကလည္းဂ်ပန္စာမတတ္။ပုံေလးေတြေတာ႔ပါပါတယ္။ ကဲေလ မထူးပါဘူးဆိုျပီး နွိပ္ၾကည္႔ေတာ႔ စအိုတည္႔တည္႔ကို ေရးေႏြးနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းေလး ထိုးလိုက္ပါေလေရာ။ ဘယ္လိုခံစားရမည္ကို စဥ္းစားခံစားၾကပါ။ ခက္တာက ဘယ္လိုရပ္ရမယ္လဲမသိ။ ထလို႔လဲ မျဖစ္။ ေရေတြကပန္းေနတုန္း။ ေနာက္ဆုံးမထူးပါဘူး ဆိုျပီး ေနာက္ခလုတ္တခု ေျပာင္းနွိပ္လိုက္ ေတာ႔ ေရပန္းကရပ္သြားျပီး ေလပူေႏြးေႏြး ေလး မူတ္ခါ အေျခာက္ခံေပးေနေတာ႔သည္။ အဲဒီမွာမွ ဒီလူမ်ိဳး ဇိမ္ခံတ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တ္ပုံကို သေဘာက်မိသည္။ ေရဆြဲခလုတ္နွိပ္လိုက္ေတာ႔ အိမ္သ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ာအဖုံးက သာသာေလးပိတ္က်သြားျပီး ေရဆြဲခ်သြားသည္။ စပ္စုကာအိမ္သာအဖုံးကို လွန္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အိမ္သာက အသစ္အတိုင္း။ အဖုံးကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလည္းပိတ္လို႔မရေအာင္လုပ္ထားသည္။ ေအာ္ အဲဒါ အိမ္သာတဲ႔။</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x3V8j9GqI/AAAAAAAAA6M/URksTiFavzk/s1600-h/DSC00923.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x3V8j9GqI/AAAAAAAAA6M/URksTiFavzk/s320/DSC00923.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160130491977636514" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒါနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔အိမ္သာယဥ္ေက်းမူကို ေလ႔လာၾကည္႔မိသည္။ ဂ်ပန္ျပည္မွ အိမ္သာ နွစ္မ်ိဳးရွိသည္။ တမ်ိဳးမွာ ျမန္မာျပည္ကလို႔ ေဆာင္႔ေၾကာင္႔ထိုင္ေသာ အိမ္သာမ်ား။ (အခု ေတာ႔ သုံးေသးလားမသိ။) ေနာက္တမ်ိဳးက ေရစုံမီးစုံ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ ဗိုလ္ထိုင္အိမ္သာ။ သူတို႔ ေခၚေတာ႔</span><span lang="EN-GB" style="font-family:Zawgyi-One;"> Shower toilet</span><span lang="EN-GB" style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တဲ႔။ အမိ်ဳးအစားေတာ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္။ ထိုင္ခုံေလာက္ပဲ အပူုေပးတဲ႔ ရိုးရိုးကေန </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာကိုပါ ဖုလုံးနဲ႔န</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ွိပ္ေပးတဲ႔ အဆင္႔ျမင္႔ ရွယ္အမိ်ဳးအစားအထိ။ ဒီအိမ္သာေတြက သူတို႔နိုင္ငံံက စထြင္တာေတာ႔မဟုတ္။ Switzerland မွာ လူအိုရုံေတြမွာ စသုံးတာ။ ဂ်ပန္ျပည္မွ လည္း အသက္ၾကီးတဲ႔သူေတြမ်ားေတာ႔ ေဆာင္႔ေၾကာင္႔ထိုင္အိမ္သာမ်ားကို အစားထိုးရင္း လူၾကိဳက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">္မ်ား လာေတာ႔သည္။<span style=""> </span>ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ သူတို႔ဘာသာ ထြင္ရင္းျပဳရင္းနဲ႔ ပုံစံအမိ်ဳးမိ်ဳး ေစ်းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္လာသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေစ်းကလည္းေပါသည္မဟုတ္။ ေရပူေရေအးခ်ိန္လို႔ရျပီး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေရမူတ္ေလမူတ္တဲ႔ အိမ္သာမိ်ဳးဆိုရင္ ေဒၚလာ ၄၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ၾကသည္။ ခလုတ္ေတြက လည္းစုံေတာ႔ တခါအိမ္သာ တက္တုိင္း စမ္းစမ္းၾကည္႔သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေပါ႔သြားျပီး ေရျဖန္းခလုတ္။ အေလးသြားျပီး ေရျဖန္းခလုတ္(အျပင္း၊အေပ်ာ႔)။ ေလမုတ္ ခလုတ္။ ထိုင္ခုံနဲ႔ ေရ အပူအေအးခ်ိန္ခလုတ္။ ေရဆြဲခလုတ္ (အေပါ႔၊အေလး)။ တခ်ိဳ႕႔ အဆင္႔ျမင္႔ေမာ္ဒန္ဆို ေရဒီယို။ အေၾကာေျဖခလုတ္။ ေနာက္ဆို ျဂိဳလ္တု ေတာင္ အိမ္သာထဲကလြတ္မလားမသိ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရဆြဲတာကအစ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ဆိုေတာ႔ မီးမလာရင္ ဘယ္လိုလ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ုပ္မလဲလို႔ ျမန္မာ အေတြးနဲ႔ေတြးျပီး ေမးၾကည္႔ေတာ႔ တခါမွ အလိုမစဥ္းစားမိဘူးတဲ႔။ အေမးခံရတဲ႔သူကေတာ႔ စိုးရိမ္စိတ္၀င္သြားပုံရတယ္။ ေနာက္မွ သူ႔တသက္မွာ တခါမွ မီးျပတ္တာ မၾကံဳ႔ဘူးလို႔ မသိဘူးတဲ႔။ ေကာင္းေရာ။ အဲဒီအိမ္သာအမ်ိဳးေတြကလည္း တျခား အာရွနိုင္ငံေတြမွ ေခတ္စား လာတယ္ဆိုဘဲ။ ကိုရီးယား၊စင္ကာပူနဲ႔တရုတ္ျပည္က ပို္က္ဆံခ်မ္းသာသူမ်ားကလည္း ဒါမ်ိဳးေတြ သုံးလာျပီတဲ႔။ ျမန္မာျပည္ကို တလုံးေလာက္သြင္းျပီး တခါတက္ ၅၀၀ ေလာက္နဲ႔ စီးပြားရွာရင္ ျဖစ္ေလာက္တယ္။ ျမန္မာ စီးပြားေရးသမားမ်ား စဥ္းစားနုိင္ေအာင္ပါ။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆာင္႔ေၾကာင္႔ထိုင္တဲ႔အိမ္သာေတြကေတာ႔ သက္ေတာင္႔သက္သာမရွိလွ။ ဒါေပမဲ႔ ကိုယ္ေရွ႔မွာ ဘားတန္းေတြရိုက္ထားေတာ႔ အထိုင္အထေတာ႔ မဆိုးလွ။ ၀မ္းခ်ဳပ္ရင္လည္း အသုံး၀င္မယ္လို႔ ေတြးမိသည္။</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x4xcj9GrI/AAAAAAAAA6U/2jc6ih0z4ac/s1600-h/IMG_5146.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_ArxWd2Q3dio/R5x4xcj9GrI/AAAAAAAAA6U/2jc6ih0z4ac/s320/IMG_5146.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160132063935666866" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"> အိမ္သာေတာ႔ အေတာ္ေပါသည္။ ဘယ္နားသြားသြား အမ်ား</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သုံးအိမ္သာ မ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ အမ်ားစုကေတာ႔ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းရိွသည္။ ေနာက္လူကိုလည္း အားနာပုံရသည္။ထိုင္ခုံကအစ သန္႔ရွင္းျပီးမွ အိမ္သာထဲက ထြက္ၾက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သည္။ ကေလးရွိတဲ႔မိဘမ်ားအိမ္သာ တက္ရင္လည္း အဆင္ေျပေအာင္ အိမ္သာထဲမွာ ကေလးထည္႔ဖို႔ေနရာေလးေတြလုပ္ေပးထား သည္။ မ်က္မျမင္မ်ားအတြက္လည္း မ်ားျပားလွေသာခလုတ္မ်ားကို မ်က္မျမင္စာ ျဖင္႔ေရးထား သည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္သာဆိုတာ ဘ၀မွာ အေတာ္အေရးၾကီးတဲ႔အရာဆိုတာကို သိထားေပမဲ႔ အဲဒီေလာက္ၾကီး က်က်နနနဲ႔ ဇိတ္ခံအပန္းေျဖတတ္တဲ႔ဂ်ပန္မ်ားကို အံၾသမိသည္။ ၾကဳံၾကိဳက္ရင္ တက္ခဲ႔ျပီး ဘယ္လုိခံစားရလဲဆိုတာ ေျပာျပၾကပါ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာ္မိုးဥာဏ္္<o:p></o:p></span></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8077318443958450387?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Kyaw Moe Nyanhttp://www.blogger.com/profile/14226654901897909252noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-16869165991711417682008-01-26T09:31:00.000+07:002008-01-26T09:36:25.983+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အာေခါင္ တစ္ခုလံုး ေျခာက္ေသြ႔ခဲ့<br />နာနာက်င္က်င္ ဒီလို ခံစားရတဲ့အခါ<br />႐ူးေနတယ္လို႔ လူေတြ ေျပာၾကမယ္<br />ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ တို႔ေတြအႀကိမ္ႀကိမ္ မူးယစ္ခဲ့<br />သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္မနက္ေတာ့ဘူး ညီမေလးရဲ႕<br />ေ႐ႊ စင္တစ္တင္းနဲ႔ တို႔ခ်စ္ျခင္းကို မလဲရက္ခဲ့ဘူးကြယ့္၊ သိရဲ႕လား ။ ။<br /><br /><br />ဆရာေစာေဝ ၏ “ေဖေဖာ္ဝါရီ ဆယ့္ေလး“ ကဗ်ာအားခံစားေရးဖြဲ႕ ပါသည္။<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-1686916599171141768?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-60980550110198490592008-01-22T23:41:00.000+07:002008-01-22T23:55:35.155+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မဲေဆာက္ လို႕ေျပာလိုက္တာနဲ႕ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္က ၿမိဳ႕ေလးမွန္း အေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကပါတယ္။ အရင္က လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲၿပီး လံုျခံဳေရးလဲ မေကာင္း၊ အမည္းေရာင္နယ္ေျမ၊ ေတာ္ယံု မသြားရဲတဲ့ ေနရာ။ အခုေတာ့ KNU ဆိုတာကိုလဲ ေၾကာက္စရာမလို၊ ပံုမွန္ခရီးသည္တင္ ကားေတြအျပင္ အစစ္အေဆးကင္းတဲ့ DKBA ကားေတြနဲ႕လဲ သြားလာႏိုင္ေတာ့ ျပည္တြင္းက လြယ္လြယ္ကူကူ လာေရာက္လည္ပါတ္ ႏိုင္ၾကပါၿပီ။ ျမန္မာဘက္ကမ္း ျမ၀တီၿမိဳ႕ကေန တံတား ကူးၿပီး မဲေတာ္၊ မဲေတာ္မွ တဆင့္ 7ကီလို အကြာမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ၿမိဳ႕တြင္း 6 ၿမိဳ႕နယ္စာေလာက္ အက်ယ္အ၀န္းရွိတဲ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ တည္ရွိပါတယ္။ ျပန္႕ျပဴးတဲ့ လမ္းေတြ၊ သစ္လြင္တဲ့ အေဆာက္အဦးေတြနဲ႕ ၿမိဳ႕ေလးဟာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိပါတယ္။ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ အနီးပါတ္၀န္က်င္မွာ ေရတံခြန္၊ ေရပူစမ္း၊ ေရကာတာ၊ ပန္းျခံ၊ ဘုရား စတဲ့ လည္ပါတ္စရာ ေနရာေတြလဲ 4-5 ခုေလာက္ ရွိပါတယ္။ </span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသေလာက္ 2000ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း ျပည္တြင္းမွာ စီးပြားေရး ပိုမိုက်ပ္တည္း လာတာနဲ႕ ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ ကို အလုပ္လာရွာၾကတာလဲ တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ပိုပိုမ်ားမ်ားလာပါတယ္။ အရင္က နီးကပ္တဲ့ ကရင္ျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္ ေတြကသာ အလုပ္လာလုပ္ၾကတာ မ်ားေပမဲ့ အခုေတာ့ ပဲခူးပါတ္၀န္းက်င္၊ ဧရာ၀တီတုိင္း၊ ေျမလတ္ပိုင္းေဒသေတြပါမက်န္ တဖြဲဖြဲေရာက္လာ ၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းပိုင္းမွာနဲ႕ယွဥ္ရင္ လုပ္အားခလဲ သက္သာ အလုပ္သမားလဲ မရွားတာေၾကာင့္ မဲေဆာက္မွာ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုေတြလဲ တေျဖးေျဖး ပိုမ်ားလာတယ္။ အခုဆို မဲေဆာက္မွာ ျမန္မာ လူဦးေရက ထိုင္းလူမ်ိဳးထက္ေတာင္ မ်ားတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၊ ျမန္မာစကားေျပာသံေတြပဲ ၾကားရတဲ့ေစ်း၊ ျမန္မာစတိုလ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြနဲ႕ ျမန္မာျပည္က ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕နဲ႕ သိပ္မျခားလွပါဘူး။ ကြာတာကေတာ့ 24 နာရီလာတဲ့မီးနဲ႕၊ ေက်ာ္ခြစရာမလိုတဲ့ အင္တာနက္ပါပဲ :P ။<p></p>ျမ၀တီၿမိဳ႕ အနီးတ၀ိုက္မွာ ေ၀ွ႕ရွမ္း လို႕ေခၚတဲ့ ထိုင္းတိုင္းရင္းသားေတြ ေနတဲ့ ရြာေလးလဲ ရွိပါေသးတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ေျပာင္းျပန္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ အေျခခ် ေနထိုင္ၾကတဲ့ ထိုင္းတိုင္းရင္းသားေတြေပါ့ဗ်ာ။ အရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစစအရာရာမွာ ထိုင္းထက္ သာလြန္စဥ္ အခ်ိန္က ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ၾကသူေတြေပါ့။ အခုေတာ့လဲ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ထိုင္းကို ျပန္၀င္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံအထက္ပိုင္း ဘာသာစကားကို ေျပာတတ္ၾကေတာ့ သူတို႕အတြက္ အခက္အခဲသိပ္ေတာ့ မရွိၾကပါဘူး။ ထိုင္းဘက္က အမ်ိဳးေတြ ရွိလို႕ ေထာက္ခံေပးရင္ PR အေနအထားမ်ိဳး အခ်ိဳ႕လဲ ျပန္ရၾကပါတယ္။<p></p>ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႕ အဓိကကုန္သြယ္မႈလမ္းေၾကာင္း ျဖစ္တဲ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ဟာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု အတြင္းမွာ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ပဲ ဖြင့္ၿဖိဳးလာပါတယ္။ အရင္က ေတာသာသာပဲ ရွိခဲ့ရာက အခုေတာ့ ကြန္ကရစ္လမ္းေတြ မီးပိြင့္ေတြ၊ တဲသာသာအိမ္ေတြကေန သံုးထပ္ ေလးထပ္ တိုက္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ထို႕အတူပဲ ျမန္မာဘက္ ျမ၀တီၿမိဳ႕လဲ အထိုက္အေလ်ာက္ တိုးတက္လာခဲ့ပါတယ္။ မဲေဆာက္ရဲ႕ အဓိက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္အမ်ားစုဟာ ျမန္မာျပည္ေပါက္ တရုတ္ေတြ ၊ ဆစ္လူမ်ိဳးေတြ၊ မြတ္စလင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘလက္ထက္ထဲက ဒီကိုေရာက္ေနတဲ့သူေတြ၊ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဒီကိုေရာက္ေနတဲ့သူေတြေပါ့။ သူတို႕အမ်ားစုဟာ ျမန္မာစကားကို ရည္လည္ေအာင္ ေျပာတတ္ၿပီး ထိုင္းေက်ာင္းကိုလဲ အေတာ္အသင့္ တတ္ဘူးၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ မဲေဆာက္စီးပြားေရး အေကာင္းဆံုးကာလ ျမန္မာျပည္ကို ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေရာင္းလို႕ရတဲ့အခ်ိန္ေကာင္းကို မွီခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္အုပ္စုက နယ္စပ္ကို ေရာက္တာ ၾကာေပမဲ့ မဲေဆာက္မွာ အေျခမခ်ပဲ နယ္စပ္ KNU ေခတ္ေကာင္းစဥ္ နယ္စပ္စခန္းေတြမွာ စီးပြားေရးလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွ မဲေဆာက္ကို ေရြ႕လာၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအုပ္စုလဲ အခုေနာက္ပိုင္း မဲေဆာက္ စီးပြားေရးမွာ တစတစေနရာ ၀င္ယူလာၾကပါတယ္။ ေဒသခံ ထိုင္းႏိုင္ငံသားမ်ားကေတာ့ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးမွာ ေနရာသိပ္မယူႏိုင္ပဲ အစိုးရအမႈထမ္း၊ စိုက္ပ်ိဳး၊ေမြးျမဴေရးနဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အပိုင္းေတြမွာ အဓိက လုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။ ထိုင္း-ျမန္မာ ကုန္သြယ္ေရးမွာ ထိုင္းဘက္မွ စားေသာက္ကုန္၊ အ၀တ္အထည္၊ ေဆးပစၥည္း၊ လူသံုးကုန္ပစၥည္းမ်ိဳးစံု၊ အလွကုန္ပစၥည္းမ်ိဳးစံု တို႕ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာဘက္မွ စိုက္ပ်ိဳးေရးထြက္ကုန္မ်ား၊ ေမြးျမဴေရးထြက္ကုန္မ်ား၊ သစ္၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြနဲ႕ အဓိကျမန္မာျပည္ကိုျပန္၀င္တဲ့ ေငြဟာ မ်ားျပားလွတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြရဲ႕ လစာေငြ ျဖစ္ပါတယ္။<p></p>မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာ အေျခခ်ေနထိုင္ၾကတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံသားအခ်ိဳ႕လဲ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ အမ်ားအျပားရွိတဲ့ NGO အဖြဲ႕ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕ေတြမွ ၀န္ထမ္းေတြ၊ အားေပးကူညီသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုးရစ္သက္သက္မ်ိဳးလဲ လာလည္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။<p></p>မဲေဆာက္မွာရွိတဲ့ မေျပာမျဖစ္တစ္ခုက ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါေတြလဲ ရွိတယ္ ခင္ဗ်။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအေရာင္ေသြးပါတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ မ်ားၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႕ မဆက္ႏြယ္ပဲ အားအားယားယား ေရးတာက ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သႀကၤန္၊ ေမာင္မ်ိဳး(ရင္တြင္းျဖစ္) အစရွိသည္တို႕ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား... :D ။<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6098055011019849059?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-65623901636701778562008-01-17T12:28:00.000+07:002008-01-17T12:34:23.503+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မီးႀကီးဖြင့္မွျမင္လိုက္ရတာလူ႔ဘဝလား<br />ဆီသည္မလက္သုတ္ဖတ္လိုအခ်စ္ဆိုတဲ့စကားလံုးတြင္တြင္သံုးလို႔<br />ကြ်န္ေတာ္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ခဏခဏစိတ္ပ်က္တယ္<br />အ႐ွိန္ျပင္းျပင္း<br />စိတ္ကိုဟင္းလင္းဖြင့္လိုက္ပါ၊အသံမျမည္ေအာင္<br />ကိုယ့္တံခါးကိုယ္ပိတ္လိုက္ပါ၊ေနထိုင္မႈအႏုပညာ<br />ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္၊ကြ်န္ေတာ္ေကာ္ရစ္ဒါမွာအိပ္စက္တယ္<br />ႏႈတ္မွအသံမထြက္ေသာ္လည္းႏွလံုးမွအသံထြက္<br />စားဝတ္ေနမႈဆိုတာအေတာ္ရင္ခုန္စရာေကာင္းတဲ့ေနာက္ဆံုးဖဲတစ္ခ်ပ္ပါလား<br />အခုကြ်န္ေတာ့္လက္တုန္ေနတာေလာကႀကီးသတိထားမိသြားၿပီ<br />ကြ်န္ေတာ္သတိရျခင္းနဲ႔အစာခ်က္လုပ္တာခ်စ္သူရိပ္မိသြားၿပီ<br />ကြ်န္ေတာ့္မွာတစ္႐ြက္မွမ႐ွိတာငွက္ကေလးနားလည္သြားၿပီ<br />ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္းထက္ခြန္အားႀကီးမားသူသည္ေျမအျပင္ဝယ္မ႐ွိ<br />အခုေခတ္စားေနတာဘယ္သူ႔ဒႆနလဲ<br />အျပင္ပန္းမွာကမာၻႀကီးဟာတပ္မက္ခ်င္စရာေကာင္း<br />အတြင္းသားမွာကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာပ်ိဳ႕အန္ခ်င္စရာေကာင္း<br />ကြ်န္ေတာ္လည္းငယ္႐ြယ္စဥ္ကေက်းလက္ဆန္ခဲ့ဖူးရဲ႕<br />ခ်စ္သူရဲ႕လက္ကိုဆြဲယူသြားသူဟာဇြန္လ၂၁ ရက္ျဖစ္တယ္<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကဗ်ာဆရာဆိုတာဒဏ္ရာေတြကိုေဆးမထည့္ဘူး၊ကြ်န္ေတာ္ေဟာင္းႏြမ္းဖူးတယ္<br />အေဖကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းပြတ္ဖူးသလိုကြ်န္ေတာ္ခ်စ္သူ႔ေခါင္းပြတ္ဖူးရဲ႕<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကိုဘယ္ေတာ့မွခ်ိဳတပ္မေပးနဲ႔၊ ပိုေနၿမဲက်ားေနၿမဲ<br />သူနဲ႔ကြ်န္ေတာ့္ၾကားသမုဒၵရာျခားလို႔၊ ငွက္ကေလးကဘာလို႔ေမးခဲ့သလဲ<br />ကြ်န္ေတာ္အျမစ္တြယ္ၿပီလားလို႔ကြ်န္ေတာ့္ကိုဘာလို႔ေမးသလဲ<br />ကမာၻႀကီးကလည္ေနတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ကအခုရပ္ေနတယ္<br />ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္း၊ လူေတြေျပာၾကသလိုကြ်န္ေတာ့္အေခြကထစ္အတယ္<br />သူငယ္တန္းေလာက္ဘဝအေၾကာင္းသင္ခဲ့ဖူးရဲ႕<br />ဥမမယ္စာမေျမာက္၊ ကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္လို႔<br />အထင္တေသးဆက္ဆံတတ္သူဟာ၊ အမ်ားနဲ႔မတူ<br />လူကိုညိႇုဳ႕ယူတတ္တဲ့ေခတ္ေပၚေကာင္မေလးမ်ားျဖစ္တယ္<br />ဒီေလာက္ကေလးမလံု႔တလံုနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကိုႏွိဳးဆြလို႔မရဘူး<br />ေသြးသားေသာင္းက်န္းမႈဟာေနလိုပြက္ပြက္ဆူရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ ကမာၻလည္ေနတာလူနည္းနည္းေလးပဲနားလည္<br />ဒါနဲ႔မ်ားႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ကြ်န္ေတာ္က ကမာၻကိုရပ္ခ်င္ေသး<br />အေျခအျမစ္မ႐ွိ စိတ္နဲ႔ကိုယ္နဲ႔ကပ္မိခ်ိန္<br />ကြ်န္ေတာ္႐ွစ္လႊာမွာ ေသျခင္းတရားနဲ႔မွန္တစ္ခ်ပ္ျခားလို႔<br />ေနာက္ျပန္မလိမ့္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ထိုးခံလိုက္မိတယ္<br />ငွက္ကေလး၊ မနက္ျဖန္သင္မယ့္သင္ခန္းစာ<br />ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖစ္လိမ့္မယ္။ ။<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6562390163670177856?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-31781019021660163362008-01-14T13:40:00.000+07:002008-01-14T19:37:29.954+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ညီမေလး သဇင္ဏီက အခ်စ္အေၾကာင္း ေရာက္တတ္ရာရာ ေရးပါလို႕ တတ္ထားပါတယ္။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ဒီအရြယ္ထိအၿမီးမေပါက္တဲ့ေမ်က္ လို႕ ခဏခဏ ေျပာခံေနရေတာ့ ဘယ္လိုေရးရမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး။ စိတ္ထဲရွိသလို ေရးတယ္ကြာ ........ :P <p></p>အခ်စ္ကို လူေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဓိပၸါယ္ ဖြင့္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီလိုထင္တယ္။ သာယာမႈ နဲ႕ သံေယာဇဥ္ ေပါင္ထားတာ အခ်စ္ေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ရုပ္ရည္၊ ဟန္အမူရာ၊ အေျပာအဆို၊ အထိအေတြ႕၊ စိတ္သေဘာထား ေတြနဲ႕ စၿပီး သာယာမႈ ဆိုတာျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီ သာယာမႈကို ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ ရေအာင္ ဖန္တီးျဖစ္မယ္။ အဲဒီကတဆင့္ သံေယာဇဥ္နဲ႕ ေပါင္းစပ္ၿပီး အခ်စ္ သို႕မဟုတ္ ရူးသြပ္စြာစြဲလမ္းမႈ ျဖစ္လာရတယ္ေပါ့။ အဲဒီ အခ်စ္စိတ္ (သို႕) ရူးသြပ္စြာစြဲလန္းမႈဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ စိတ္ေနသေဘာထားကို မူတည္ၿပီး အခ်ိဳ႕က ပိုင္ဆိုင္ရမွ၊ အခ်ိဳ႕ကစြန္႕လႊတ္ၿပီးခ်စ္မယ္၊ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူ႕အတြက္ဆို ဘာလုပ္ရလုပ္ရ၊ အခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ နားလည္မႈအေရးႀကီးဆံုး၊ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲသြားပါတယ္။ အေရာင္ေတြနဲ႕လည္း အခ်စ္ကို သရုပ္ခြဲတတ္ၾကေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးမွ အခ်စ္စစ္ ဘယ္လိုဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ အခ်စ္တုရယ္လို႕ အမွားအမွန္ ခြဲလို႕ရတဲ့ သေဘာမ်ိဳးရွိတယ္ မထင္ဘူး။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ အခ်စ္စိတ္ဟာ ႀကီးမားတဲ့ power ကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ရာဇ၀င္သမိုင္းေတြမွာ အထင္အရွား ရွိခဲ့တာပဲေလ။ အခ်စ္ရဲ႕ အစပိုင္းအခ်ိန္ေတြမွာ သာယာမႈဟာ အားႀကီးတတ္ၿပီး အခ်ိန္တခု ရွိလာတဲ့အခါ သံေယာဇဥ္က ပိုအားေကာင္း လာျပန္တယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုထဲက တခုခု ကုန္သြားလွ်င္ေတာ့ စိတ္ကုန္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္လာတာေပါ့။ ႏွစ္ခုစလံုးကုန္သြားရင္ေတာ့ အခ်စ္စိတ္လဲ မရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်စ္ႀကီးလို႕ အမ်က္ႀကီးတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ လိုတာမရတဲ့ ေဒါသ သက္သက္လို႕ပဲ ယူဆပါတယ္။ သာယာမႈရွိၿပီး သေယာဇဥ္အားႀကီးတဲ့ အခ်စ္စိတ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အခိုင္ခန္႕ဆံုးလို႕ ထင္မိတာပါပဲ။<p></p>ေယာက္်ားေလး အခ်ိဳ႕က သူတို႕ခ်စ္သူကို သမၼာက်မ္းစာထဲက ကမၻာဦးလူသား အာဒံရဲ႕ နံရိုးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ ေအး၀ အျဖစ္ဖန္ဆင္းတယ္ ဆိုတာကို အစြဲျပဳၿပီး တင္စားတတ္ၾကတယ္။ ဂရိနတ္ဘုရား ပံုျပင္ထဲက ေခါင္းႏွစ္လံုး လက္ေလးဖက္နဲ႕လူကို ကိုခြဲထုတ္လိုက္တယ္ ဆိုတာနဲ႕လဲ တင္စား ၾကေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့ ႏွစ္ခုလံုးပါေအာင္ “နံရိုးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းေရ.. တို႕တေတြ သာယာမႈရွိၿပီး သံေယာဇဥ္ အားႀကီးႀကီးနဲ႕ ဘ၀အတူတူ ျဖစ္သန္းရေအာင္ေနာ္..” လို႕ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3178101902166016336?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-78259109719510057762008-01-09T16:41:00.000+07:002008-01-09T16:46:08.556+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီတစ္ၾကိမ္<br /><br />ငါၿပန္ေရာက္ေတာ့<br /><br />တစ္ကယ္႐ြာမယ့္မိုးသားေတြ<br /><br />အလိပ္လိုက္ေဝဆာ<br /><br />ဒီေနရာမွာ<br /><br />ေပါင္မုန္႔၊အခ်စ္၊သစ္ပင္ရိပ္<br /><br />အားလံုးအၾကံဳးဝင္ပါလိမ့္မယ္<br /><br />သင္အားရေအာင္စားစမ္း<br /><br />ကံတရားဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ၾကီး<br /><br />က်ဳပ္ဒုကၡေတြမွာ<br /><br />မွတ္သားစရာမ်ား<br /><br />ထူးထူးၿခားၿခားေလာင္ၿမိဳက္ခဲ့<br /><br />အမွားေတြက<br /><br />ညေပၚလိမ့္က်<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ညေတြက<br /><br />အမွားေပၚလိမ့္က်<br /><br />အမွန္တစ္ကယ္ၿပဳၿပင္ပါေတာ့မယ္<br /><br />ဒီစကားမဆံုးမီ<br /><br />ထပ္ထပ္လိမ့္က်<br /><br />တစ္ကယ္႐ြာမယ့္မိုးသားေတြ<br /><br />သယ္ပိုးလာတဲ့ေန႔<br /><br />ခက္တာက<br /><br />အိမ္ေခါင္နဲ႔<br /><br />ၾကြပ္ဆတ္ကမာၻေၿမဟာ<br /><br />ကိုယ့္ကိုမယံုၾကည္ၾကဘူး။ ။<br /><br /><br />အနွစ္(နဘူးအိုင္)<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7825910971951005776?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-81709750099734357502008-01-07T09:05:00.000+07:002008-01-07T11:03:49.122+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုင္းအေခၚ နမ့္သုက္ဖါးက်ရင္း (Namtok Pha Charon) ဟာ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ကီလို 30 ေက်ာ္ အကြာမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ေရတံခြန္အဆင့္မ်ားစြာနဲ႕ လွပၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး အနားယူမလား၊ ေရတံခြန္ အဆင့္ေတြကို တတ္ၿပီး ေရကစားမလား လည္ပတ္လို႕ ေကာင္းတဲ့ ေနရာတစ္ခုပါပဲ။ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕နဲ႕လဲ မေ၀းလြန္း သြားလာရလြယ္ကူၿပီး လက္မွတ္မရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ အစစ္အေဆးလဲ မရွိေလာက္ပါပဲ။ ေန႕ႀကီး အခါႀကီးေတြနဲ႕ ပိတ္ရက္ေတြမွာေတာ့ လူမ်ားတတ္ၿပီး ၾကားရက္ေတြမွာေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိတဲ့ ေနရာေလးပါပဲ။ မဲေဆာက္ေရာက္ရင္ သြားလည္သင့္တဲ့ ေနရာ တစ္ခုပါပဲခင္ဗ်ာ။</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/02.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/02t.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/01.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/01t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span id="fullpost"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/03.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/03t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရတံခြန္ေဘးက လမ္းေလးကေနလဲ ေရတံခြန္ အေပၚပိုင္းအထိ တက္ၾကည့္လို႕ ရတယ္</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/04t.jpg" alt="" border="0" /> </a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/05t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/06t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/07t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရတံခြန္ အထက္ပိုင္း ရႈခင္းမ်ား</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/08t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သစ္ျမစ္လိုလို ေျမြေတြလိုလို</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/09t.jpg" alt="" border="0" /> </a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/10t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သစ္ရိပ္ ၀ါးရိပ္နဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" com="" files="" 2007="" 8="" 4="" 1320845="" photo="" jpg=""><img style="cursor: pointer; width: 240px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/11t.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သိခ်င္တာရွိ ဒီမွာဖတ္ၾကည့္ </span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8170975009973435750?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-57761229273147970682008-01-05T18:33:00.000+07:002008-01-09T22:38:22.229+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">႐ုကၡေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />ပန္းကေလးကိုပဲခ်စ္တယ္<br />သတၱေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />ယုန္ကေလးကိုပဲခ်စ္တယ္<br />႐ူပေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />အလင္းေရာင္မ်ားပဲခ်စ္တယ္<br />နကၡတၱေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />ၾကယ္ကေလးကိုပဲခ်စ္တယ္<br />ေဘာဂေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />ေပါင္မုန္႔တစ္လံုးပဲခ်စ္တယ္<br />ခႏၡာေဗဒကိုမခ်စ္ဘူး<br />နွလံုးသားကိုပဲခ်စ္တယ္<br />ဂစ္တာတစ္လံုးကိုမခ်စ္ဘူး<br />သီခ်င္းမ်ားပဲခ်စ္တယ္<br />မိုးေလဝသကိုမခ်စ္ဘူး<br />မိုးကိုပဲခ်စ္တယ္<br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အမဲလိုက္သင္တဲ့ေန႔က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာင္းေျပးတယ္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အနုပညာသင္တဲ့ေန႔က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာင္းတက္တယ္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူနဲ႔ခ်ိန္းတဲ့ေန႔ကအိပ္ရာထေနာက္က်တယ္<br />ကဗ်ာေတြေရးတဲ့ညကအိပ္ရာဝင္ေနာက္က်တယ္<br />ဘာကိုမွစုပ္ယူစားသုံးၿခင္းမ႐ွိခဲ့ဘူး<br />အရာအားလံုးအတြက္ကြၽန္ေတာ္ကဥခြံပါးခဲ့တယ္။ ။<br />--- ညိဳထက္ညိဳ ---</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5776122927314797068?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-35317354945826914222008-01-04T07:00:00.001+07:002008-01-05T23:35:33.269+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ယေန႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ စစ္မိစပ္ရာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ျဖစ္ပါသည္။ စာမေရးတတ္သလို စာဖတ္အားနည္းေသာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သူငယ္ခ်င္း ညိဳထက္ညိဳႏွင့္ဂူဂူးတို႕၏ အားေပးကူညီမႈျဖင့္ ပို႕စ္ေပါင္း 90 ေက်ာ္ႏွင့္ ဤေနရာေလး ေ၀ေ၀ဆာဆာ ျဖစ္လာခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို လာေရာက္ လည္ပါတ္ၾကေသာ ကူညီအားေပးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းတို႕ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါသည္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3531735494582691422?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-78971004147668445402008-01-03T02:32:00.000+07:002008-01-03T04:05:43.154+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငရဲသားေတြမွာ ပါးစပ္မပါဘူးဆို၊ ဟုတ္တယ္ဟုတ္<br />မဲေဆာက္မွာ ဝဲေပါက္ သလို<br />ဆပ္ျပာသည္ လင္ေပ်ာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ရန္ကုန္မွာ<br />ေသာက္ေႂကြးေတြတင္<br />ဖင္ကုတ္ ေခါင္းကုတ္<br />အလုပ္ေတြ ႐ႈပ္ေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ<br />မူးၿပဲၿပီး<br />ဒူးကြဲသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ေအာ့ကလန္မွာ<br />သတင္းစာစကၠဴေတြနဲ႔<br />ပြတ္ခၽြန္းလိပ္ေသာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br /><br />လူျဖစ္ရတာ မစားသာပါလားဟဲ့<br />ဘဝက သံုးဆယ္ေက်ာ္မွ စခ်င္တယ္<br />အစာအိမ္က ဂ်ီးမ်ားတယ္<br />ကမာၻႀကီးက ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ရယ္<br />ပိုက္ဆံ႐ွိလို႔ ခုခံအား က်ဆင္းမႈေရာဂါဆိုတာ ျဖစ္လာတယ္<br /><br />မနက္ဆို “ေမာ္ဒန္” မွာ ထိုင္ခ်င္တုန္း<br />ညေနဆို Friendship ကို လြမ္းမဆံုး<br />ညဆို ဘီယာကို ေရလို ေသာက္ခ်င္တုန္း<br />ဥတု သံုးပါးစလံုး<br />ေႂကြး႐ွင္ေတြ ဝိုင္းေနတုန္း<br /><br />ငရဲသား ျဖစ္ေနမွေတာ့<br />ကဗ်ာစပ္ႏိုင္ပါေတာ့မလား<br />ငရဲျပည္မွာ အရက္ျဖဴဆိုင္ ႐ွိသလား<br />ငရဲသားေတြ ကာရာအိုေက ဆိုတတ္သလား<br />ငရဲသူေတြ နႏၵာလိႈင္လို ေခ်ာပါ့မလား<br /><br />ဇာႀကီးေရ...<br />ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္းထဲ ေမ်ာပါလာတဲ့<br />ဘီအီး တစ္လံုးေလာက္ကြာ...။<br /><br />ဂူထက္ဂူ<br /><br />ညိဳထက္ရဲ႕ ကဗ်ာ “<a href="http://smsy.blogspot.com/2007/11/blog-post_27.html">တာဝတိ ံသာကေဖး</a>” ကို ျပန္လည္ ခံစား ေရးဖြဲ႕ထားတာပါ... ဘဝအေမာေတြ ၾကားထဲက မင္းတို႔ တစ္ခ်က္ေလာက္ ၿပံဳးလိုက္ႏိုင္ရင္ပဲ ဒီကဗ်ာေလး ေရးရႀကိဳးနပ္ပါၿပီ.. သယ္ရင္းတို႔ေရ... ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ပါေစကြာ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7897100414766844540?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-36401249800370041042007-12-30T09:55:00.000+07:002007-12-30T10:14:04.573+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမေဒး...ေမေဒး...ေမေဒး<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အေရးေပၚဆင္းသက္ရပါေတာ့မယ္<br /><br />ကံေကာင္းေထာက္မစြာ<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္လြတ္႐ုန္းစရာ<br /><br />ေလထီးတစ္လံုးမွပါမလာပါဘူး<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အတိတ္နဲ႔အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေတာက္ခဲ့ပါၿပီ<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အေရးေပၚဆင္းသက္စရာ<br /><br />ရင္ခြင္တစ္စံုကိုလိုက္႐ွာေနပါတယ္<br /><br />အန ၱရာယ္ကင္းကင္းဆင္းသက္ဖို႔<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အပူတၿပင္းလိုက္႐ွာေနပါတယ္<br /><br />ဒါမွမဟုတ္ရင္<br /><br />ေသၿခင္းတရားေမၽွာ္စင္ကို<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အနုပညာေၿမာက္စြာဝင္တိုက္ရပါေတာ့မယ္<br /><br />အခုကြၽန္ေတာ့္ေခၚသံကို<br /><br />ၾကားမိသူဘယ္သူ႐ွိပါသလဲ<br /><br />ကြၽန္ေတာ္စက္ခ်ိဳ႕ယြင္းေနပါၿပီ<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ဆီကုန္ခန္းေနပါၿပီ<br /><br />ကြၽန္ေတာ္အေရးေပၚဆင္းသက္ရပါေတာ့မယ္။ ။<br /><br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3640124980037004104?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-62582860882919066912007-12-30T07:59:00.000+07:002007-12-30T08:04:44.753+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><blockquote>အသည္း ဖ်ားေနလို႔<br />ဘီယာသြားစိမ္ပါတယ္...<br />ေကာင္မေလးေရ<br />ဆာေကး ဝင္စားသြားလို႔<br />အသည္း ပါးသြားတယ္ကြာ...</blockquote><br />ဂူထက္ဂူ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6258286088291906691?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-71644699525897315462007-12-22T10:17:00.000+07:002007-12-22T12:40:26.625+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူး၏ နံနက္ခင္း တစ္ခုတြင္ကၽြန္ေတာ္ ပန္းျခံေလးတစ္ခုထဲ ေရာက္ေနသည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း႐ွိ ေစတီတစ္ဆူမွ ဆည္းလည္းသံ နွင့္ ေက်းငွက္အခ်ိဳ႕၏ ေအာ္ျမည္သံ တို႔ကိုလည္း သဲ့သဲ့ေလး ၾကားေနရသည္။ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လူသူမ႐ွိဘဲ တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး လြမ္းေမာဖြယ္အသြင္ကို ေဆာင္ေနပါသည္။ ပန္းျခံထဲက ခံုတန္းလ်ားေလးမွာ ထိုင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေစာင့္ေနတာပါလား။ သူ.. ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူ ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႕ဘူး ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အြန္လိုင္းခ်စ္သူကို ေစာင့္ေနၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ နာရီကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္ထက္ေတာ့ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်ေနၿပီ။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူေလး ကေတာ့ ေပၚမလာေသး။ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ မႈတ္ထုတ္လိုက္ၿပီး အိပ္ကပ္ထဲမွ စီးကရက္ ဘူးကိုႏိႈက္လိုက္မိသည္။ ဪ…ငါ ေဆးလိပ္ျဖတ္ထားတာပဲ ဘယ္ရွိမွာလဲ လို႕သတိရလိုက္သည္။ သူကေလး မႀကိဳက္ဘူးေျပာလို႕ မေသာက္ေတာ့တာ 3 လ ေလာက္ေတာ့ ရွိေရာေပါ့။ လႈပ္ရွားေနေသာ စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေအာင္ထိန္းရင္း အေ၀းက ေစတီေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္္…။<br />“အစ္ကိုလား ဟင္” တုိးညင္းတဲ့ အသံကိုကၽြန္ေတာ္ ၾကားလိုက္ရသည္။ လွည့္ႀကည့္မိေတာ့ ပန္းႏုေရာင္္ ၀တ္စံုနဲ႕ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္။ မလွမ္းမကမ္းအကြာမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရပ္ၾကည့္ေနတာကို ေတြ႕ရသည္။ သူ.. သူကေလးပါပဲ ဓါတ္ပံုထဲမွာ ျမင္ဖူးေနၾက၊ အိပ္မက္ေတြထဲကို လာလာေနက် ေကာင္မေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္လာသည္၊ ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာစိတ္ေတြ ေဆာက္တည္ရာမရ ျပန္လႈပ္ရွားလာသည္။<br />“ညီမ.. ညီမေလး ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္” တုန္ရီေနေသာ အသံနွင့္ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာလိုက္မိသည္။ ႐ွက္႐ြံ႕ေသာ အၿပံဳးတပြင့္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ေပၚလာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခါင္းညိမ့္ျပသည္။ ၀မ္းသာမႈ နွင့္အတူ ထူးထူးျခားျခား လႈပ္ရွားေနေသာစိတ္မ်ားက တၿဖည္းၿဖည္း ျပန္လည္ တည္ျငိမ္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ျပန္ၿပံဳးျပ လိုက္ၿပီး သူ႕အနားကို သြားလိုက္သည္။<br />“ညီမေလး အစ္ကိုတို႕ ဒီမွာ ထိုင္ရေအာင္ေနာ္”<br />“ဟုတ္…” တိုးညင္းတဲ့ အသံေလး နွင့္သူက ျပန္ေျပာသည္။<br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ ယွဥ္တြဲၿပီး ခံုတန္းလ်ားဆီကို ေလွ်ာက္လာ ၾကသည္။ တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္ မနီးလြန္း၊မေဝးလြန္း ေသာေနရာေရြးၿပီး အတူ ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာစေျပာ ရမွန္းမသိဘဲ ခဏေလာက္ ျငိမ္သက္ေနမိသည္။ သူက ေခါင္းေလး ငံု႔ၿပီး လက္ကိုင္ပ၀ါေလးကို ေဆာ့ကစားေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေနွာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို “ေဟ့ေကာင္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ စကားေျပာေလ” ဟု ေဒါသတႀကီး ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းေနသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။<br />“ညီမေလး.. အစ္ကို တို႕ေတြ႕ၾကၿပီေနာ္” ဆို ေသာ စကားကို အသံထြက္ေအာင္ ျဖစ္ညွစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုက္သည္။ သူက<br />“ဟုတ္..”<br />“အစ္ကို အျပင္မွာ ညီမေလး ထင္ထားတာနဲ႕ကြာလားဟင္”<br />သူ ကမ်က္ႏွာေမာ့ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို “သိပ္ေတာ့မကြာပါဘူး။ ဒါ ေပမယ့္ စကားလဲမေျပာဘူး” ဟုေၿပာသည္။<br />“မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ အစ္ကို ဘာေျပာရမွန္း မသိ ျဖစ္ေနလို႕ပါ။ အခုေျပာၿပီေလေနာ္”<br />“ေတာ္ပါ အခုမွ အစ္ကိုငေပါႀကီး”<br />ဟား..ဟား..ဟား..<br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ စလံုး စိတ္လက္ေပါ့ပါးစြာ ရယ္လိုက္ၾကပါသည္။ ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အြန္လိုင္းကမၻာက အျဖစ္အပ်က္မ်ားစြာ၊မ်ားစြာမွ ခံစားပံုေဖာ္ၾကည့္ပါသည္။ စာအေရးသား မကၽြမ္းက်င္သူမို႕ လိုအပ္တာမ်ား ညႊန္ျပေစလိုပါသည္။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7164469952589731546?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-57757483459675817882007-12-19T12:13:00.000+07:002007-12-19T12:15:05.402+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီကာလ အပိုင္းအျခား အတြင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဗိုလ္တေထာင္ တရားရံုးကို သြားဖို႕ အေၾကာင္းတခု ေပၚလာပါတယ္။ တစ္ ရက္ မနက္ေစာေစာမွာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ဆီက ဖုန္း၀င္လာတယ္။ သိပ္မရင္းႏွီးေပ မယ့္ ဒီဇင္ဘာတုန္းက တူတူ ရွိခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနာက္တစ္ ေန႕ ဆယ့္ႏွစ္နာရီမွာ ဗိုလ္တေထာင္ တရားရံုကို ဆက္ဆက္လာခဲ့ဖို႕ေျပာတယ္။ ဘယ္သူ ဘာျဖစ္လို႕လဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ေမးေတာ့ သူမေျဖဘူး။ မနက္ျဖန္ ေျပာမယ္ လာျဖစ္ေအာင္ လာခဲ့ပါဆိုၿပီး ဖုန္းခ် သြားတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ အက်ိဳးအေၾကာင္း သိခ်င္တာနဲ႕ ေနာက္ေန႕မနက္ တရားရံုးသြားခဲ့တယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို အခန္႕သင့္ပဲေတြ႔ ပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ အဲဒီ ေကာင္မေလး ရွင္းျပမွ ကၽြန္ေတာ္လဲ အေၾကာင္းစံု သိရပါေတာ့တယ္။ အမႈက ယာဥ္တိုက္မႈ ပါ။ ေကာင္မေလးရဲ႕ အစ္မ၀မ္းကြဲ ကားတိုက္ခံရၿပီး ဆံုးသြားတဲ့ အမႈပါ။ အမႈစျဖစ္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေရးေတာ္ပံုမတိုင္ခင္ ဂ်ဴလိုင္လ ေလာက္ကလို႕ ထင္ပါတယ္။ ေသဆံုးသြားတဲ့ အစ္မႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ YIT က Civil ေက်ာင္းသူပါ။ GTI ကေနၿပီး အမွတ္မွီလို႕ YIT တတိယႏွစ္ကို ေရာက္လာသူပါ။ ျဖစ္တဲ့ေနရာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းထိပ္ လူကူးမ်ဥ္းၾကား မွာပါ။ မ်ဥ္းက်ားမွာ လမ္းကူးေနတုန္း ကားတိုက္ခံရတာပါ။ လူက တခါတည္း ကားနဲ႕ ခ်ိပ္ၿပီး သိမ္ၿဖဴလမ္း မီးပြိဳင့္အထိ ပါသြားခဲ့ပါတယ္။ မီးပြိဳင့္မွာ ကားက ေကြ႕လိုက္မွ ျပဳတ္က် က်န္ခဲ့တာပါ။ ခ်က္ခ်င္း မဆံုးေသးပဲ ေဆးရံုေရာက္မွ ဆံုးပါတယ္။ ဒါကို ျမင္တဲ့ TAXI သမား တစ္ေယာက္က တိုက္သြားတဲ့ ကားေနာက္က ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဦး၀ိစာရလမ္း ေရာက္မွ ေရွ႕က ကားက ေနာက္ထပ္ ကား 2 စီးကို တိုက္ၿပီး ယာဥ္ေက်ာပိတ္ေနတဲ့ ၾကားက ထြက္ေျပးသြားလို႕ TAXI သမား လိုက္လို႕ မရေတာ့ပါ။ အဲဒီ TAXI သမားကပဲ ရဲစခန္းမွာ အမႈဖြင့္တိုင္ၾကားခဲ့တာပါ။ ရဲက အမႈကို လိုက္ေတာ့ တိုက္သြားတဲ့ကားက ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းလာတဲ့ ၀ သူေဌးေတြရဲ႕ကားပါ။ သူတို႕ကလဲ လွ်င္ပါတယ္ TAXI သမား အမႈဖြင့္ၿပီး မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ သူတို႕ကား ရပ္ထားတဲ့ ေနရာက ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္ ဆိုၿပီ ရဲစခန္းမွာ အမႈလာဖြင့္တယ္။ အတိုက္ခံရတဲ့ အမႀကီးရဲ႕ ညီမ၀မ္းကြဲ ေကာင္မေလးက အမႈကို သူကိုယ္တိုင္ တရားလို လုပ္ၿပီး ေရဆံုးေရဖ်ားထိ လိုက္မယ္ ဆိုၿပီး လုိက္မွ ဒီအေျခအေနအထိ ေရာက္လာတာပါ။ အစ္မႀကီးရဲ႕ မိဘေတြကလဲ နယ္ကပါ။ ၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေရးေတာ္ပံုေကာ၊ အေရးေတာ္ပံုၿပီး ေက်ာင္းပိတ္တာေကာ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြလဲ ဘယ္သူမွ ထဲထဲ၀င္၀င္ မသိေတာ့ဘူး။ အမႈျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းကို ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကားတိုက္တဲ့ ၀ သူေဌးက ယာဥ္ေမာင္းကို လူစားထိုးၿပီးပါၿပီ။ အစားထိုးတဲ့ လူကလဲ ၀ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ပါ။ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ့ေန႕က ရံုးခ်ိန္း ေန႔ပါ္။ အမႈ စစ္ခါနီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းသား 6 ေယာက္ေလာက္နဲ႕ ညီမ၀မ္းကြဲ ေကာင္မေလ ရံုးထဲ ၀င္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ထင္ရွားရွား သတိထားလိုက္မိတာတစ္ခုရွိပါတယ္။ တရားရံုး အ၀င္မွာ ဒီေကာင္ေတြ လာရႈပ္ျပန္ၿပီ ဆိုၿပီး မႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ၾကည့္ေနတဲ့ ရဲ၀န္ထမ္း အခ်ိဳ႕ရဲ႕ အၾကည့္ေတြကိုေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လာရႈပ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ တရားမွ်တမႈကို လိုလားတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြပါ။ အေသြးအေရာင္ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အျဖဴထည္ သက္သက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လာဖိအားေပးေနတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ လိုခ်င္တာက တစ္ခုတည္းပါ အမႈမွန္ ေပၚေပါက္ဖို႕ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ေက်ာင္းသား… ျပည္သူ႕ရဲ႕သား ေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက တရားရံုးႀကီးကို ျပန္ေျပာေနမိပါတယ္။ သူတို႕ အၾကည့္ေတြကို ေက်ာခိုင္းၿပီး တရားရံုးထဲ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္လိုက္တယ္။ <br />ဗိုလ္တေထာင္ တရားရံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္ သံုးေလးလ ေလာက္ၾကာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အေတာအတြင္းမွာ တရားခံ ဖက္က လူေတြနဲ႕လဲ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုျဖစ္ရခဲ့တယ္ ရံုးခ်ိနး္ အပတ္အခ်ိဳ႕မွာ တစ္ေလာကလံုးကို ထီမထင္တဲ့ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ တကိုယ္လံုးမွာ စိန္ေတြ ေရႊေတြ သီးေနတဲ့ ၀ သူေဌးႀကီးကိုလဲ ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ တရားလိုျပ သက္ေသ စစ္ေဆးပံု ေမးျမန္းပံုေတြကိုလဲ နားေထာင္ခဲ့ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူစားထိုးထားတဲ့ ၀ လူငယ္ေလးဟာ ကားတိုက္ဖို႕ ေနေနသာသာ ကားေတာင္ ေမာင္းတတ္ခဲ့သူ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ တရားခံ အစစ္ က ကားပုိင္ရွင္ ၀ သူေဌး၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႕ေဆြမ်ိဳး တစ္ေယာက္ေယာက္ ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးလဲ သိတယ္။ တရားသူႀကီးမင္းလဲ သိတယ္။ တစ္ေလာကလံုးလဲ သိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တရားရံုးမွာ ရွိေနတဲ့ သံုးေလးလ အတြင္း ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္အမွတ္ရ စရာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေခါင္းေဆာင္ ကိုစိုးထြန္းနဲ႕ ႏွစ္ႀကိမ္ဆံုခဲ့ ရတာပါ။ သူ႕ကို ၾကည့္ရတာ ပံုမွန္ အတိုင္းပါပဲ။ အေရးေတာ္ပံု အတြင္း ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ဘာကိုမွ စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ တရားရံုးမွာ ေနာက္ဆံုး ရွိခဲ့တဲ့ တစ္ရက္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို တရားရံုးလာဖို႕ ဖုန္းဆက္ေခၚတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေရးႀကီးသုတ္ျပာနဲ႕ ေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သတင္းတစ္ခုေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခ်င္ဆံုး သတင္းတစ္ခုပဲေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္ ကိုစိုးထြန္း အဖမ္းခံ လိုက္ရပါၿပီ။ <br />ကၽြန္ေတာ္လဲ တရားရံုးကို ေနာက္ထပ္ မေရာက္ေတာ့လို႕ အမႈဘယ္လို အဆံုးသတ္ သြားတယ္ဆိုတာ ဒီေန႕အထိ မသိရွိခဲ့ပါ။ အထက္မွာ ေဖၚျပခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း ၿခင္းရာေတြဟာ သာမန္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေရးေတာ္ပံု အၿပီး ျဖစ္ပ်က္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခအေနအရ အခ်ိဳ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ အမည္ေတြကို ခ်န္ထားခဲ့ရတာကလြဲလို႕ အရင္းအတိုင္း ေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေခတ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝနဲ႔ဒီဘက္ေခတ္တကၠသိုလ္္ေက်ာင္းသားဘဝအၾကားမွာၿဖစ္ေပၚခဲ့ရတဲ့ လပ္္ဟာမႈတခ်ိဳ႕၊ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္မႈအခ်ိဳ႕ (အားလံုးကို နအဖ အစိုးရ ဖန္တီးခဲ့တာပါ) ကို္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျဖည့္ ဆည္း ေပးဖို႕ ရည္ရြယ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ စရာရွိရင္လဲ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပႏိုင္ပါတယ္ လို႕ တင္ျပရငး္ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5775748345967581788?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-49570220688343546052007-12-17T20:35:00.000+07:002007-12-17T20:58:58.523+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ လမ္းထိပ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုို ေစာင့္ေနတဲ့သူ႔ ကို ေတြ႕တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခုခု ေျပာစရာရွိလို႕ျဖစ္မယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ “လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ သြားရေအာင္ အ စ္ ကို” လို႕ေျပာလိုက္ေတာ့ သူေခါင္းညိမ့္တယ္။ ကမ္းနားလမ္း ဘက္က လူတစ္ေယာက္မွ မရွိတဲ့ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ေလး ကို ေရာက္ေတာ့ ည 10 နာရီ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။ ေဖေဖာ္၀ါရီ ကုန္ခါနီးေပမယ့္အေအးဓါတ္က ရွိေနတုန္းပဲ။ သူေကာ ကၽြန္ေတာ္ေကာ လက္ဖက္ရည္နဲ႕ ေဆးလိပ္ မွာလိုက္ၾကတယ္။ လက္ဖက္ရည္ တစ္ငံုေသာက္ၿပီး ေဆးလိပ္မီးညွိ လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားစတယ္။ ဒီဇင္ဘာ အေရးေတာ္ပံု အေၾကာင္းကိုပဲေပါ့။ အျဖစ္အပ်က္က လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မို႔ သူေကာကြၽန္ေတာ္ပါ ေျပာစရာ စကားေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မသိေသးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ အေတာ္မ်ားမ်ားကို လည္းသူ႕ဆီက သိရတယ္။ သူကလည္းကၽြန္ေတာ္တို႕ ပထမႏွစ္၊ ဒုတိယႏွစ္ အငယ္တန္း ေတြ အေၾကာင္း သူသိခ်င္တာေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္။ ပထမ ေရေႏြးအိုး အကုန္မွာပဲ သူက သူအခု လာရတဲ့ အေၾကာင္းကို ရွင္းျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေရးေတာ္ပံုႀကီး အခု ယာယီ ရပ္တန္႕ သြားခဲ့ရၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းေတြကိုလဲ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ပိတ္ထားလိမ့္မယ္လို႕ ထင္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းပိတ္ထားတုန္းမွာ ေသြးေအးမသြားေအာင္ တခုခု လုပ္ဖို႔လိုမယ့္ အေၾကာင္းေတြေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္ အခု ေက်ာင္းပိတ္ထားတဲ့ အေတာအတြင္း ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ဖို႕ အစီအစဥ္ ရွိလဲ ဆိုတာ။ ဒီေတာ့မကြၽန္ေတာ္ လည္းသူ႕ကို ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ လုပ္စရာ အစီအစဥ္ ဘာမွမရွိေၾကာင္း တကယ္လို႕ သူ႕မွာ လုပ္စရာ အစီအစဥ္ တခုခု ရွိတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ် ပါ၀င္ ေဆာင္ ႐ြက္မယ့္အေၾကာင္း ေျပာရတယ္။ အဲဒီမွာ သူက သူ႕စိတ္ကူး အခ်ိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းသား အခ်င္းခ်င္း အဆက္အသြယ္လဲ မျပတ္ရေအာင္၊ ေသြးလဲ ေအးမသြားေအာင္ စာဖတ္၀ိုင္းေလးေတြ တည္ေထာင္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕လဲ စာဖတ္၀ုိင္း တစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ၾကည့္ဖို႕ အေၾကာင္းေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို ျပန္ေမးမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ သူလုပ္တဲ့ စာဖတ္၀ုိင္းမွာ ၀င္ၿပီး လႈပ္ရွားရင္ေကာ မျဖစ္ဘူးလားလို႕။ ဒီေတာ့မွ သူက သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ခ်ျပတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒုတိယႏွစ္ဆို ဒုတိယႏွစ္အလိုက္ နီးစပ္ရာ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္မွ အမာခံကလပ္စည္း သေဘာမ်ိဳး ႐ွိေနမွာၿဖစ္ၿပီးအေရးႀကံဳတဲ့အခါလည္းကိုယ့္သက္ဆိုင္ရာ ႏွစ္အလိုက္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ စည္းရံုးႏိုင္မယ္။ သူဆိုလိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္အေျဖ မေပးႏိုင္ဘူး။ ဒါ ကၽြန္ေတာ္ ဦးေဆာင္ လုပ္ရမယ့္ ကိစၥ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးမိတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားၾကည့္မယ္လို႕ စိတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ၾကည့္မယ္အစ္ ကို လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ တတိယ ေရေႏြးအိုးလဲ တစ္၀က္က်ိဳး သြားပါၿပီ။ လမ္းေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိေအာင္ကို ရွင္းေနတယ္။ ညဥ့္အေတာ္နက္ေနပါၿပီ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လည္း ျပန္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ သူက သူ႕လြယ္အိတ္ ထဲက စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ထုတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးတယ္။ ဖတ္ၿပီးသြားၿပီလား လို႕လဲေမးတယ္။ စာအုပ္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္ယူၾကည့္လိုက္တယ္။ “ရဲေခါင္ ေျပာက္က်ားေခ်ေဂြဗားရား ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းဖတ္ခ်င္တဲ့ စာအုပ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ မဖတ္ရေသးဘူး အစ္ ကို။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခဏ ငွားပါလို႕ ၀မ္းသာအားရ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ လက္ဖက္ရည္ဖိုး ရွင္းၿပီးေတာ့ သူ ကကြၽန္ေတာ့္ကို ဒီကပဲ လမ္း ခြဲမယ့္အေၾကာင္း၊ သူအိမ္မွာပဲ ရွိေၾကာင္း၊ သူေနာက္ထပ္ လာခဲ့ဦး မယ့္ အေၾကာင္း ေျပာၿပီး ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါ သြားတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ကၽြန္ေတာ္ ထြက္လာေတာ့ ေအးခ်မ္းေမ ရဲ႕ သီခ်င္းသံက တိုးတိုးေလး ပ်ံ႕လြင့္လာတယ္။ “မင္းနဲ႕ တို႕နဲ႕ ေနခ်င္ၿပီ” တဲ့။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေနခ်င္ၿပီ လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သား တစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႕။<br />ေနာက္တစ္ပတ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ အစီအစဥ္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္။ကြၽန္ေတာ့္မွာလည္းကၽြန္ေတာ္စုေဆာင္းထားတဲ့ စာအုပ္ေတြေကာ၊ အေဖ တစ္သက္လံုး စုေဆာင္းထားတဲ့ စာအုပ္ေတြေကာ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္ေတြထဲကနိုင္ငံေရးအတၳဳပတၱိစာအုပ္ေတြနဲ႕ ရသ စာအုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အရင္ ေရြးထုတ္လိုက္တယ္။ ရၿပီ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ငန္း စေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သိတဲ့ အထဲက သူငယ္ခ်င္း အခ်ိဳ႕ကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို ခ်ိန္းလုိက္တယ္။ အားလံုး တၿပိဳင္တည္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ခ်ိန္းၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္တဲ့ဟာကို အားလံုးကို ခ်ျပတယ္။ ပထမတစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ေတာ့ ဘာျပသနာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ ဆိုၾကပါစို႕။ တတိယအပတ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူး ပ်က္မယ့္အေၾကာင္းျဖစ္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြ႕ေန ၾက ေနရာကို သူငယ္ခ်င္းေတြ မွန္မွန္ ေရာက္မလာႏိုင္ ၾကေတာ့တာပါ။ ေက်ာင္းေတြကလည္း ပိတ္ထားေတာ့ အားလံုး သူ႕ကိစၥ ကိုယ့္ကိစၥ ရွိၾက မွာပါပဲ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ လူတ ၿဖည္းၿဖည္း နည္းလာၿပီး တစ္လခြဲေလာက္ အၾကာမွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တိုတိုဆိုရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ စီမံကိန္း မေအာင္ျမင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီ တစ္လခြဲ အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အႀကံေပးခဲ့တဲ့ အစ္ကိုႀကီးနဲ႕လဲ ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က အတိုင္းအတာ တစ္စံုတစ္ရာ အထိျဖစ္လာမွ သူ႕ဆီသြားၿပီး ေပါင္းစပ္မယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွာ ဘာမွ ျဖစ္မလာတဲ့ အပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕အိမ္ တစ္ရက္လိုက္သြားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မွသူလည္း ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကို သိရၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး ငိုရမလို ရယ္ရမလို ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီလို လုပ္ငန္း တစ္ခု လုပ္ဖို႕ဆိုတာ သူေကာ ကၽြန္ေတာ္ေကာ တြက္ထားသေလာက္ မ လြယ္ခဲ့ ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကိုယ္၌ကလည္း စိတ္ဇြဲသတိၱ မေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လည္း ရွိတဲ့ စာအုပ္လဲဖတ္ရင္းနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လုပ္ငန္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာက ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေဆြးေႏြးျဖစ္တာ ကၽြန္ေတာ္ အခုထိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ ဖခင္တစ္ဦး ဆိုတဲ့ ကေလာင္နာမည္နဲ႕ ေရးထားတာလို႕ ထင္တာပဲ။ ေဆာင္းပါး အႏွစ္ခ်ဳပ္က ေအးခ်မ္းစြာ ပညာသင္ၾကားေရးကို ဖ်က္လို ဖ်က္ဆီး လုပ္တဲ့ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေခ်မႈန္းရမဲ့ အေၾကာင္း စကားလံုး ၾကမ္းၾကမ္းေတြ သံုးၿပီးေရးထားတာ။ အဲဒီေဆာင္းပါးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေရွ႕ဘာဆက္ျဖစ္လာမလဲ ဆိုတာ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ အတိအက်မဟုတ္ေပမယ့္နအဖ ဟာ ဒီတုိင္းေနမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူေကာ ကၽြန္ေတာ္ပါ သေဘာရခဲ့ ၾကတယ္။ ဟုတ္တယ္ ေနာင္လာမယ့္ ႏွစ္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ အတြင္း ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ဒါကို သက္ေသျပ ေနတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးဟာ နအဖရဲ႕ေနာက္လွမ္းမယ့္ေၿခလွမ္းကို အတိအလင္း ေဖာ္ၿပလိုက္တဲ့ ေၾကညာစာတမ္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။<br /><br /><br />ဆက္ရန္<br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4957022068834354605?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-52660371889441304092007-12-16T06:24:00.000+07:002007-12-16T06:27:03.256+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_SoIX50OAJOU/R2RgJY1LgTI/AAAAAAAAAPo/RWbf3LMIR2w/s1600-h/WordPress_sm.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_SoIX50OAJOU/R2RgJY1LgTI/AAAAAAAAAPo/RWbf3LMIR2w/s200/WordPress_sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144342388764541234" border="0" /></a><span style="font-weight: 500;font-family:Zawgyi-One,ZawgyiOne,Zawgyi1,Verdana;font-size:small;" lang="MY" >WordPress မွာ Akismet ဆိုတဲ့ comment spam filter ပါ ပါတယ္... ျပသနာက WordPress.com မွာ အဲဒီ Akismet plugin ကို activate လုပ္ရင္ ဘာမွ အခက္အခဲ မ႐ွိပဲ ခ်က္ခ်င္းသံုးႏိုင္ေပမဲ့ အျပင္ web host တစ္ခ်ဳိ႕မွာ တင္ထားတဲ့ WordPress blog ဆိုရင္ activate လုပ္မရပဲ အခက္ေတြ႕ရပါတယ္... အခု ေရးသားထားတဲ့ Howto ကေတာ့ ဒီလို အျပင္ web host ေတြမွာ တင္ထားတဲ့ WordPress blog ေတြက Akismet plugin ကို ဘယ္လို activate လုပ္ရသလဲ ဆိုတာကို တစ္ဆင့္ျခင္း ေရးထားတာပါ...</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />၁။ ပထမဆံုးက Akismet ကို သံုးဖို႔တြက္ WordPress.com API key လိုပါတယ္... WordPress.com မွာ account ႐ွိတဲ့သူအဖို႔ ကိုယ့္အေကာင့္ထဲ ေလာ့ဂ္အင္ လုပ္ၿပီး My Profile ကို သြားလိုက္ရင္ စာမ်က္ႏွာရဲ႕ အေပၚဆံုးနားမွာပဲ API key ကို ျပေပးထားပါတယ္... ေကာ္ပီကူးလိုက္႐ံုပါပဲ... API key မွာ ဂဏန္းႏွင့္ အဂၤလိပ္ အကၡရာ ၁၂လံုး တြဲထားပါတယ္... WordPress.com မွာ အေကာင့္ မ႐ွိေသးရင္လဲ အခမဲ့ <a href="http://wordpress.com/signup/" title="Signup for WordPress Account" target="_blank">signup</a> လုပ္ၿပီး API key ရယူႏိုင္ပါတယ္...<br /><br />၂။ အျပင္ web host မွာ တင္ထားတဲ့ blog ထဲကို ေလာ့ဂ္အင္လုပ္ပါ... ၿပီးရင္ Plugins ကို သြားပါ (Presentation ေဘးမွာ ႐ွိပါတယ္)... Akismet ကို အက္တီဗိတ္ မလုပ္ပါနဲ႔ဦး... Plugin Editor ကို အရင္သြားပါ...<br /><br />၃။ ပိုစိတ္ခ်ၿပီး အမွားအယြင္းျဖစ္ရင္ ျပန္ျပင္ႏိုင္ေအာင္ akismet/akismet.php ဆိုတဲ့ ေအာက္က code ေတြကို Notepad ေပၚ ေကာ္ပီအရင္ကူးထားၿပီး save လုပ္ထားလိုက္ပါ... akismet.php ကို backup လုပ္ထားတဲ့ သေဘာပါပဲ...<br /><br />၃။ WordPress.com က ရထားတဲ့ API key ကို ေကာ္ပီလုပ္လိုက္ပါ... ၿပီးရင္ akismet.php ထဲက ေအာက္မွာျပထားတဲ့ စာေၾကာင္းေလးကို ႐ွာပါ... အေပၚနားေလးမွာတင္ ႐ွိပါတယ္...<br /><br /><p style="border: thin dashed rgb(255, 255, 255);">// If you hardcode a WP.com API key here, all key config screens will be hidden<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">$wpcom_api_key = '';</span></p><br />၄။ ေကာ္ပီကူထားတဲ့ API key ကို ' ' ၾကားထဲ ထဲ့ေပးလိုက္ၿပီး Update file ကို ႏွိပ္ၿပီး save လုပ္လိုက္ပါ...<br /><br /><p style="border: thin dashed rgb(255, 255, 255);">// If you hardcode a WP.com API key here, all key config screens will be hidden<br />$wpcom_api_key = '<span style="color: rgb(204, 0, 0);">Your API Key Here</span>';</p><br />၅။ Plugins ကို ျပန္သြားၿပီး Akismet ကို activate လုပ္လိုက္ရင္ Akismet plugin ကို အဆင္ေျပစြာနဲ႔ စသံုးလို႔ရပါၿပီ...<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5266037188944130409?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Gu Guhttp://www.blogger.com/profile/03812387205812674974noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-23003580201849776512007-12-15T14:04:00.000+07:002007-12-15T14:17:44.025+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">Wrdpress အတြက္ ျမန္မာစာ နဲ႕ အသင့္သံုးႏိုင္တဲ့ themes ေတြကို တင္ေပးထားပါတယ္။ themes install လုပ္တာကို how to wordpress မွာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ ေမးျမန္းခ်င္တာရွိရင္ helpdesk cbox ျဖစ္ျဖစ္ smsy cbox တြင္ ျဖစ္ျဖစ္ ေမးျမန္း ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/corporate-look.zip"><img style="cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/coporate.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/mind-break.zip"><img style="cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/mind.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/Nightfall.zip"><img style="cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/night.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2300358020184977651?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-2577385871208313352007-12-12T08:52:00.000+07:002008-01-10T07:26:00.779+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ၂ ၊တနလၤာ။ ။</span><br />ကြၽန္ေတာ္ အၿပင္ထြက္ဖို႔ လုပ္ေနတုန္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကိုဆီက ဖုန္းဝင္လာပါတယ္။ အမွန္ကအဲဒီေန႔က ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းသြားဖို႔ အစီအစဥ္မ႐ွိပါဘူး။ အစ္ကိုကဖုန္းထဲကေန 'ေက်ာင္းမွာအေရးအခင္းၿဖစ္ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုေၿပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ကြၽန္ေတာ္လည္း လြယ္အိတ္ေကာက္လြယ္၊ taxi ဌားၿပီး YIT ကိုထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္စံုေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကိုက ကြၽန္ေတာ့္ကို အေၿခအေနအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ႐ွင္းၿပတယ္။ အစၿပဳတာကေတာ့ ေအာက္တိုဘာ၂၀ရက္ေန႔ ကတည္းကေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ၿဖစ္လာမယ့္ ကိုစိုးထြန္း တရားေဟာေနပါၿပီ။ ကိုစိုးထြန္းက ကတံုးဆံေတာက္နဲ႔ပါ။ EP(final year)က။ ညီညီညြတ္ညြတ္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ သူအဓိကေၿပာသြားတာ ကြၽန္ေတာ္မွတ္မိ ေနပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္းအလံေတြ၊ ပိုစတာေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မွဳိင္း ဓာတ္ပံုေတြကို ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္းဝင္းထဲလွည့္လည္ ဆနၵၿပၾကေတာ့တာေပါ့။ သက္ဆိုင္ရာ က်န္းမာေရး၊ ဘဏ႖ာေရး ေကာ္မတီေတြကိုလည္း တစ္ၿပိဳင္တည္း ဖြဲ႔စည္းလိုက္ပါတယ္။ ေန႔လည္၂နာရီေလာက္မွာေတာ့ အမ်ားသေဘာတူဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔လိုလားခ်က္ေတြကို ၿပည္သူ႔ေ႐ွ႔ေမွာက္ထြက္ၿပီး ေတာင္းဆိုဖို႔ဆံုး ၿဖတ္ခ်က္က်လာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုစိုးထြန္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားအားလံုးကို ညီညြတ္ဖို႔၊ စည္းကမ္း႐ွိဖို႔ ေနာက္ဆံုးမွာၾကားၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းဂိတ္တံခါးဆီ ထြက္ခဲ့ႀကပါေတာ့တယ္။ ေၾကြးေႀကာ္သံေတြနဲ့ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္မွတ္မိတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြက 'ဥပေဒမဲ့လုပ္ရပ္ေတြ၊ဆန္႔က်င္ၾက ဆန္႔က်င္ၾက၊ ေက်ာင္းသားသမဂၺဖြဲ႔စည္းေရး တို႔အေရး တို႔အေရး၊ သပိတ္ သပိတ္ ေမွာက္ေမွာက္' အစ႐ွိသည္ၿဖင့္ပါ။ ဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ေမာ္ကြန္းထိန္းက ဂိတ္ကိုေသာ့ခတ္ၿပီး အၿပင္မထြက္ဖို႔တားၿမစ္ပါေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ရေတာ့မလဲဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဝိုင္းတြန္းလိုက္တာနဲ႔ ေသာ့ခေလာက္ၾကီးေကာ၊ သံၾကိဳးၾကီးပါ တစ္စစီၿပဳတ္ထြက္သြားပါတယ္။ ေနကၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ပူေနတယ္၊ တိုက္ပြဲဝင္ခြပ္ေဒါင္းေအာင္လံကို ကြၽန္ေတာ္တို႔အၿမင့္မားဆံုး လႊင့္ထူလိုက္ပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အင္းစိန္လမ္းမၾကီးအတိုင္း လွည္းတန္းဘက္ကို ဦးတည္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မလိုလားအပ္တဲ့ ၿပႆနာေတြ မေပၚေအာင္ ပလတ္စတစ္ၾကိဳးေခြဝယ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်ီတက္တဲ့ စစ္ေၾကာင္းကို ကာရန္လိုက္ပါတယ္။ ခ်ီတက္လာတဲ့ အင္းစိန္လမ္းမႀကီး တစ္ေလွၽာက္ ၿပည္သူေတြရဲ႕ အားေပးမွဳဟာ တစ္ခဲနက္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး ေထာက္ခံေနတဲ့ ကားစပယ္ရာကေလး၊ ၿပီးေတာ့ ကမာ႐ြတ္က ေဆာက္လက္စ ႐ွစ္ထပ္တိုက္ၾကီးတစ္လံုးေ႐ွ႕အေရာက္မွာ လုပ္ခန္းခြင္က အလုပ္သမားေတြ အားလံုးထြက္ၿပီး လက္ခုပ္တီး ႀကိဳဆိုႀကတဲ့ ၿမင္ကြင္းေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လို႔မရမယ့္ အရာေတြပါ။ သမိုင္းလမ္းဆံုနားမွာ ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ေရသန္႔ ထြက္ဝယ္ေတာ့ မေရာင္းဘဲနဲ႔ သူ႔ဆိုင္မွာ႐ွိသမ်ွ ေရသန္႔ဘူးေတြ အားလံုးဒါနလုပ္လိုက္တဲ့ ဆိုင္႐ွင္ၾကီးကိုလည္း သတိရမိပါေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လွည္းတန္းေရာက္ေတာ ့ ၃နာရီေလာက္႐ွိပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနရာယူၿပီး သိပ္မၾကာပါဘူး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ပင္မက ေက်ာင္းသားေတြ လာၿပီးပူးေပါင္းပါတယ္။ ညေနေစာင္းေတာ့ ေက်ာင္းသားအေရအတြက္ နွစ္ေထာင္ေလာက္႐ွိပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြကို ကာရံထားတဲ့ၾကိဳးကို လက္တစ္ဖက္ကကိုင္ၿပီး တရားေဟာေနသူေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ ေန႔လည္ကတည္းက မတ္တပ္ရပ္ခဲ့ရလို႔ ေၿခအေတာ္ေညာင္းေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ကိစၥမ႐ွိပါဘူး၊ ဒီေန႔ဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အမွတ္တရ အၿဖစ္ရဆံုးေန႔ပါ။ ည၇နာရီေလာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ အိမ္ၿပန္ခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၃၊ အဂၤါ။ ။</span><br />မနက္ ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းမသြားခင္မွာပဲ မနက္အေစာပိုင္းတုန္းက ေရြတိဂံုဘုရားေ႐ွ႔မွာ ေက်ာင္းသားေတြကို ႐ိုက္နွက္ဖမ္းဆီးသြားၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရၿပီးပါၿပီ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့မွ စံုစံုလင္လင္ သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အဲဒီေန႔မွာ နဂို႐ိွၿပီးေတာင္းဆိုခ်က္ေတြအၿပင္ 'ဖမ္းဆီး ေက်ာင္းသားၿပန္လႊတ္ေရး' ေၾကြးေၾကာ္သံ ထပ္တိုးသြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ အတန္းေတြမွာ စာဆက္လက္သင္ၾကားေနဆဲပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဲဒီေန႔က တစ္ခန္းဝင္တစ္ခန္းထြက္ စည္း႐ံုးေရးဆင္းရပါတယ္။ တိုက္ပြဲထဲမပါေသးတဲ့သူေတြကို အားလံုးနဲ႔လက္တြဲၿပီး တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္ပါ။ 'ပညာေရးေကာ္မတီဥကၠဌ (ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႔) အလိုမ႐ွိ' ဆိုတဲ့ပိုစတာေတြ တစ္ေက်ာင္းလံုးၿပန္႔ေနၿပီေပါ့ဗ်ာ။မြန္းလြဲေနွာင္းပိုင္းေလာက္မွာ<br />ေတာ့ဖမ္းဆီးခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားအားလံုး ၿပန္လည္လြတ္ေၿမာက္ လာခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ေတြ႔ၾကံဳခဲ့သမၽွကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔က်န္ေက်ာင္းသားအားလံုးကို ႐ွင္းလင္းေၿပာၿပၾကတယ္။ အဲဒီေန႔က အၿပင္မထြက္ၿဖစ္ပါဘူး၊ ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာပဲ လွည့္လည္ရင္းနိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၄၊ ဗုဒၶဟူးေန႔။ ။</span><br />ဒီေန႔ မနက္ပိုင္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ အားလံုးကို သက္ဆိုင္ရာက တစ္ခုမက်န္ ပယ္ခ်လိုက္ေၾကာင္း ပါေမာကၡခ်ဳပ္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ဖတ္ၿပသြားပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆက္ၿပီးတိုက္ပြဲဝင္သြားဖို႔ကိုေတာ့ အားလံုးက တစ္ညီတစ္ညာထဲ သေဘာရၾကပါတယ္။ အေရးေတာ္ပံုကလည္း က်ယ္ၿပန္႔တဲ့ လကၡဏာေဆာင္လာပါၿပီ။ RC 1,2,3 နဲ႔ ဒဂံုတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားေတြလည္း ပူးေပါင္းပါဝင္လာပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ YIT တစ္ေက်ာင္းလံုးလည္း 'ကမာၳမေၾက' သီခ်င္းသံေတြ လြင့္ပ်ံေနပါၿပီ။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မပါဝင္နိဳင္တဲ့သူေတြလည္း စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရေတာ့ တစ္စုတစ္စည္းတည္း ၿဖစ္ခဲ့ပါၿပီ။ တိုင္ၾကီး ၁၈တိုင္ ေ႐ွ႔မွာ ေက်ာင္းသားအားလံုး စု႐ံုးၿပီး နိဳင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို သီဆိုခ်ိန္ဟာ ကြၽန္ေတာ္အမွတ္တစ္ရ အၿဖစ္ရဆံုး အခ်ိန္ပါ။ ခြပ္ေဒါင္းအလံကို ကြၽန္ေတာ္ ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္၊ကြၽန္ေတာ့္ ဘယ္ဘက္မွာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မွဳိင္းပံု ကိုင္ထားတဲ့ ဗိသုကာငါးတန္းက အစ္ကိုၾကီး၊ ညာဘက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံုကိုကိုင္ထားတဲ့ အခုစင္ကာပူေရာက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္း၊ အားလံုး အမွတ္ရစရာေတြခ်ည္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညေနေစာင္းေတာ့လူစုခြဲလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၅၊ ၾကာသပေတး။ ။</span><br />ဒီေန႔ အမ်ိဳးသားေန႔ပါ။ အခုဆိုရင္တိုက္ပြဲက နည္းနည္းၾကာလာပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ခုခုလုပ္မွ ၿဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာၾကပါတယ္။ စေန၊ တနဂၤေနြ မတိုင္ခင္လုပ္မွၿဖစ္ပါေတာ့မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေက်ာင္းပိတ္လိုက္မွာစိုးရတယ္။ ကိုစိုးထြန္းအပါအဝင္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ဘယ္လိုဆံုးၿဖတ္မလဲ၊ ဒါကိုပဲကြၽန္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားေနမိတယ္၊ ေနာက္တစ္ခု ကြၽန္ေတာ္ သတိထားမိတာက ဒီေန႔ေက်ာင္းသားအင္အား နည္းသြားတာပါ၊ တစ္ခ်ိဳ႔လည္း အိမ္ေတြက ေက်ာင္းမလႊတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေၿပာသံၾကားတယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ခုခုလုပ္ရပါေတာ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၆၊ ေသာၾကာ။ ။</span><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿပတ္ၿပတ္သားသား ဆံုးၿဖတ္ခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ၊ ၿပည္သူ႔ေ႐ွ႔ေမွာက္ထပ္ထြက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆနၵကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔၊ ဒါပဲလုပ္စရာက်န္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေန႕လည္နွစ္နာရီေလာက္ စထြက္ခဲ့ၾကတယ္၊ ထြက္ၿပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ ႀကာပါတယ္၊ ေ႐ွ႔မွာလံုထိန္းေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္တိုးပါေတာ့တယ္၊ လက္နက္ ဒိုင္း လႊား အၿပည့္အစံုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေ႐ွ႔မွာ စစ္ေႀကာင္းၿဖန္႔ရပ္ေနႀကတယ္၊ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ မီးသတ္ကားသံုးစီး ရပ္ထားတာလည္း ကြၽန္ေတာ္ေတြ႔ရတယ္။ ဟိုးအေဝးမွာ သမိုင္းလမ္းဆံုကို လွမ္းၿမင္ေနရတယ္။ အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံရရင္ ကြၽန္ေတာ္ တုန္လွဳပ္မိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဲဒီေန႔က စထြက္ကတည္းက လူနည္းနည္းေလးပါ၊ ေဘးကိုၾကည္႔လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ၾကည့္ေနတဲ့လူ ေတြကို ေတြ႔ရတယ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ဆူပြက္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ ေရွ႕ကို တစ္လွမ္းတိုးလိုက္တဲ့ လံုထိန္းေတြရဲ႕ စစ္ဖိနပ္သံကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္ေျပးရမလား၊ အတူပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ရွာၾကည့္ေတာ့ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး ဆက္ခ်ီတက္ဖို႕ ေၾကြးေၾကာ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုင္ထားတာက ပိုစတာ၊ သမိုင္း၀င္ ခြပ္ေဒါင္းအလံ ပိုစတာ၊ မေျပးဘူး ကၽြန္ေတာ္ မေျပးေတာ့ဘူး။ အနည္းဆံုး ဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ မေျပးေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႕ အတူရွိေနမွျဖစ္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရွိတာမွ လူနည္းနည္းေလး။ ဆူညံတုန္ဟီးေနတဲ့ အသံဗလံေတြၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္တယ္။ ဒီမွတင္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္အားရွိလာၿပီး ရဲရဲရင့္ရင့္ ရင္ဆိုင္ဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္မိတယ္။ ေနာက္ၿပန္လွည့္စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပညာေရးဝန္ၾကီးဦးပန္းေအာင္ ေရာက္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ညွိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြၽန္ေတာ္တို႔ လွည္းတန္းမွာ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ ၿပန္ဆံုဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ လွည္းတန္ ေရာက္ေတာ့ ၄နာရီ ထိုးေနပါၿပီ။ လမ္းေတြပိတ္ထားလိုက္ၿပီ ၿဖစ္တာေၾကာင့္ အေတာ္ေကြ႔ပတ္သြားရပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စည္ေနပါၿပီ ။ေက်ာင္းေပါင္းစံုက ေက်ာင္းသားေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ေက်ာင္းသားေတြကို အိမ္ျပန္ဖို႕ လာေခၚတဲ့ မိဘေတြေရာေပါ့ဗ်ာ။ ညေန 6နာရီေလာက္မွာေတာ့ ေဆာင္းတြင္းဆိုေတာ့ လံုး၀ေမွာင္သြားပါၿပီ။ ဒီမွာတင္ ကၽြန္ေတာ္ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ စ၀င္လာပါေတာ့တယ္။ မနက္ျဖန္ဆို စေန ေရာက္ၿပီ။ ေန႕လည္က အေတြ႕အႀကံဳအရ ဒီည ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြဲေတာ့မွာပဲ။ မနက္ျဖန္လဲ စေန ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ၿပီ။ ဒီလို အေတြးေတြ ၀င္လာပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကို ၿပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၈နာရီေလာက္႐ွိပါၿပီ။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာပဲ ညကရဲရဲေတာက္ တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ရဲေဘာ္ေတြကို လွည္းတန္းတစ္ခုလံုး မီးေတြၿဖတ္ၿပီး မီးသတ္ကားေတြနဲ႔၊ လံုထိန္းေတြနဲ႔ အင္အားသံုးၿဖိဳခြင္းလိုက္တယ္ ဆိုတာၾကားရေတာ့တာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၇၊၈ စေန၊တနဂၤေနြ။ ။</span><br />ဒီနွစ္ရက္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘာမွမလုပ္နိဳင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္နီးစပ္ရာ အစုကေလးေတြ အလိုက္ပဲ တိုင္ပင္နိဳင္ေတာ့တယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ တနလၤာေန႔မွာ ေက်ာင္းသြား ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ တိုင္ပင္ၿဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ဖို႔ကေတာ့ ေသခ်ာသေလာက္ၿဖစ္ေနပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီဇင္ဘာ ၉ တနလၤာ။ ။</span><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၉နာရီ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဂိတ္တံခါးၾကီးက ဆီးၾကိဳေနပါတယ္။ ေက်ာင္းကို အကန္႔အသတ္မ႐ွိ ပိတ္လိုက္ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ေမာ္ကြန္းထိန္းက ဆီးေၿပာပါ ေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကိုက သတင္းတစ္ခုရလာပါတယ္၊ ေန႔လယ္ ၁၂နာရီ သိမ္ၾကီးေဈ းမွာ လူၿပန္စုမယ့္ သတင္းပါ<br />ဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း သိမ္ၾကီးေဈ းကို ၿပန္လွည့္ၾကပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဘာမွထူးထူးၿခားၿခား မၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီေန႔ညဘက္ Mechanical က အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လမ္းမွာေတြ႔ေတာ့ အၿပင္မွာဆက္ၿပီး တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္ ကြၽန္ေတာ္သိတဲ့ ဒုတိယနွစ္ေက်ာင္းသားေတြ ကိုစုစည္းထားဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို မွာသြားပါတယ္။ အားလံုး ၿငိမ္သက္သြားၿပီး ေလးငါးေၿခာက္လႀကာမွ လူဖမ္းပြဲၾကီး လာတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အကုန္အဖမ္ခံရၿပီး နွစ္႐ွည္ ေထာင္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အခုထက္ထိ တစ္ခ်ိဳ႔ေထာင္ထဲမွာပဲ ႐ွိပါေသးတယ္။ နွစ္နွစ္ဆယ္၊ အစိတ္၊ အနိမ့္ဆံုးသူေတာင္ငါးနွစ္ ခ်မွတ္ခံရပါတယ္။ တစ္ကယ္ဆို ကြၽန္ေတာ္ပါဝင္ခဲ့တဲ့ အေနအထားက ေသးေသးကေလးပါ။ ဒီစာကို သူတို႔ကိုယ္စား၊ သူတို႔ေရးခြင့္မသာေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ေရးတာပါ။ တစ္ေန႔ သူတို႔ေရးခြင့္ၾကဳံလိမ့္မယ္လို့လည္း ေမွၽာ္လင့္ေနမိပါတယ္။ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ကိုေကာင္းကင္ကို ရဲ႕ 'kaungkinko.blogspot.com' မွာ႐ွိတဲ့ link ကသြားၾကည့္နိဳင္ပါတယ္။ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သံုးသပ္ခ်က္။ ။<br />၁၉၉၆ ေက်ာင္းသားလွဳပ္႐ွားမွဳဟာ ယေန႔အထိ က်ယ္ၿပန္႔တဲ့ လကၡဏာေဆာင္တဲ့ ေနာက္ဆံုး ေက်ာင္းသားလွဳပ္႐ွားမွဳအၿဖစ္ သမိုင္းမွတ္တမ္း တင္ေနဆဲပါ။ ဒါကလည္း အေၾကာင္း႐ွိပါတယ္။ ၁၉၉၆ေနာက္ပိုင္းမွာ နအဖအစိုးရဟာ ၿမန္မာၿပည္ ပညာေရးေလာကတစ္ခုလံုးကို အေၿခအၿမစ္ကေနၿပီး ၿပိဳလဲသြားေစမယ့္ ထိုးနွက္ခ်က္တစ္ခုကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတြ အားလံုးကို လူသူကင္းေဝးတဲ့ ၿမစ္ကူးေခ်ာင္းၿခား ေနရာေတြ၊ ပပ္ႀကားအက္ေနတဲ့ လယ္ကြင္းၿပင္ႀကီးေတြဆီကို ေၿပာင္းပစ္လိုက္ၿခင္းပါ။ ၁၉၉၉နွစ္ကုန္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ္ လွိဳင္သာယာကို ေက်ာင္းတက္ဖို႔ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အၿမင့္ဆံုးသစ္ပင္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ အရပ္သာသာပဲ႐ွိပါတယ္၊ တံလွၽပ္တေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ေနပူႀကီးထဲမွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လယ္ထြန္ေနတာကို လည္းၿမင္နိုင္ပါေသးတယ္။ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းနဲ႔ေဝးကြာသြားၿပီး အၿပင္လူေတြ ၿဖစ္သြားခဲ့ရတာပါ။ ေနာက္ထပ္ ထိုးနွက္ခ်က္ကေတာ့ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားနဲ႔ နယ္ေက်ာင္းသား ခြဲၿခားပစ္ခဲ့ၿခင္းပါ။ အတူတကြ မတက္ရေတာ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းေဆာင္ေနခြင့္လည္း မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ပံုမွန္အားၿဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေရးေတာ္ပံုေတြဟာ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြကို အားယူေမြးဖြားရတာပါ။ ေက်ာင္းနဲ႔ အၿမဲမကင္းမကြာ႐ွိတာနယ္ကလာတဲ့ အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားေတြပါ။ ၿမိဳ႔ခံေတြက အခ်ိန္တန္အိမ္ၿပန္ရတာပါ။ ဒါကိုသိတဲ့ နအဖ အစိုးရဟာ အစီအစဥ္႐ွိ႐ွိ နယ္ေက်ာင္းသားဆိုတာ မ႐ွိေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ ပ်က္သြားခဲ့ရတဲ့ ဘဝေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ေက်ာင္းသားထုရဲ႕ နိဳင္ငံေရးေရခ်ိန္လည္း သိသိသာသာ ေလ်ာ့နည္းက်ဆင္းခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ အေရးေတာ္ပံုၾကီး တစ္ခုလံုးမွာ ပူးေပါင္းပါဝင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားအင္အားစုကို အၾကမ္းဖ်င္းအားၿဖင့္ သံုးပိုင္း ပိုင္းၿခားၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ ပထမအစုက အမာခံအင္အားစုပါ၊ ဒီအစုမွာ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းကစၿပီး ေအာက္ေၿခအထိ ေနာက္ဆံုးေန႔ညမွာ အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခြင္းခံရေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိသိၾကီးနဲ႔ ၾကံ႔ၾကံ႔ခံ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြပါပါတယ္။ ဒုတိယအစုက တက္ၾကြလွဳပ္႐ွားတဲ့ ေက်ာင္းသားအစုပါ။ ဒီအစုမွာ အေရးေတာ္ပံုတစ္ေလၽွာက္လံုး အထူးတလည္ စည္း႐ံုးေနစရာမလိုဘဲ ဆနၵၿပလွဳပ္႐ွားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ပါပါတယ္။ တတိယအစုက အေရးေတာ္ပံုအတြင္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ပါဝင္နိုင္ၿခင္းမ႐ွိဘဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ား ပါဝင္ပါတယ္။ လူအေရအတြက္ အေနနဲ႔က ၾတိဂံပံုစံၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပိုင္းၿခားၿပရၿခင္းရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္က အစုတစ္ခုကေန အစုတစ္ခု ကိုကူးေၿပာင္းဖို႔ နိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္ကို ဘယ္လိုၿမွုင့္မလဲ။ ဒါကို စဥ္းစားသံုးသပ္ၾကည့္ဖို႔ ၿဖစ္ပါတယ္။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္က အၿမင္ သေဘာထားေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္ လက္လွမ္းမီသေလာက္ စဥ္းစားမိတဲ့ အၿခင္းအရာေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကလည္း ကြၽန္ေတာ္ ၿဖတ္သန္း ၾကံဳေတြ႔ခဲ့သမၽွသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ အမွားအယြင္း အက်အေပါက္႐ွိခဲ့ရင္ ေဝဖန္ေထာက္ၿပေပးပါလို႔ တင္ၿပရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။ ။</span></span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ညိဳထက္ညိဳ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-257738587120831335?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-64382797454108446172007-12-10T08:14:00.000+07:002007-12-10T08:17:25.628+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ WordPress blog တစ္ခုကို XtreemHost ဆိုတဲ့ free web host သံုးၿပီး ေလွ်ာက္ကလိေနခဲ့တယ္... ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ထပ္ Cyber Sandbox တစ္ခု ထပ္တိုးလာတယ္ ဆိုပါေတာ့ (ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္က စာဖတ္သူမ်ား သြားရလာရ လြယ္ကူေအာင္ ထားမလားလို႔ေတာ့ စိတ္ကူးမိတယ္.. ဒါမွမဟုတ္လဲ WordPress themes ေတြ plugins ေတြ ေလွ်ာက္ကလိလို႔ ရတာေပါ့)... WordPress မွာ ေ႐ြးခ်ယ္စရာ themes (templates) ေတြက စံုလွသလို.. CSS Style Sheet ကိုလဲ စိတ္ႀကိဳက္ျပင္ႏိုင္တာမို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်သြားတယ္ဗ်ာ…<br /><br />တစ္ခုေတာ့ ႐ွိတာေပါ့.. ဒီလို ျပင္ႏိုင္ဖို႔ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္သႀကၤန္ ေျပာသလို WordPress.com မွာ blog လုပ္ထားတာမ်ဳိးေတာ့ မရဘူးေပါ့... အျပင္ web host ေတြ သံုးၿပီး တင္ထားတဲ့ WordPress blog ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ႀကိဳက္ themes ေတြ လဲႏိုင္သလို.. plugins မ်ဳိးစံုကိုလဲ ထဲ့သံုးႏိုင္ပါတယ္... CSS ကိုလဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျပင္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ေဇာ္ဂ်ီ အတြက္ စိတ္မပူရေတာ့ဘူး...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ့္ WordPress blog အတြက္ themes မ်ဳိးစံု ေလွ်ာက္႐ွာရင္း ေခါင္းထဲ ဝင္လာတာက web site optimization ပါပဲ...<br /><br />GuGu's Cybersandbox မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။<br /><a href="http://cybersandbox.blogspot.com/2007/12/optimize-your-blog-or-web-site.html">အျပည့္အစံုဆက္ဖတ္ရန္...</a><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6438279745410844617?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-42674927328088469872007-12-10T01:46:00.000+07:002007-12-10T18:41:33.800+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: really refreshing after smoke :)</span><br />mtj: ဟားဟား ေအးပါ ေျပာထား :D<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: your brain will be dead soon without smoking</span><br />mtj: :D<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: who ask you to stop smoking? your girlfriend?</span><br />mtj: ေခ်ာင္းဆိုးလို႕ပါကြာ :P<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: what the @#$% you quit for? do you have a cancer?</span><br />mtj: :D<br />lolllllllllllllllllllllllll<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: so, your girlfriend then</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">I know you will never listen your parents or your doctor</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">what the @#$% you quit for? do you have a cancer?</span><br />mtj: :P</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">mtj: ေဟ့ေရာင္ ဘယ္တုန္းကေရာက္ေနတာလဲ<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ဟားဟား..ထူးထူးဆန္းဆန္း </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ငါလဲကိုယ့္ကိုယ္သံေ၀ဂရၿပီးတြက္ၾကည့္ေနတာ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> 93 မွာ စေသာက္တာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ငါ့ကိုေတာ့ဂုဏ္ျပဳေတာ့မယ္ထင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">lung cancer ဆုနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> တေန႕ေန႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">gugu: ငါလဲ ၁၄ စကၠန္႔႐ွိဘီကြ</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> ငြားငြား</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> အခုေလးတင္.. ေဆးလိပ္တစ္ဝက္ ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္</span><br />mtj: ဟားဟား ေျပာၾကပါ<br />ဟုိေကာင္ လာေနာက္ျပန္ဘီ<br />ေက်ာ္မိုး<br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">gugu: ဟုတ္လား ဟား ဟား</span><br />mtj: ေအး ကူဆဲေပးၾကပါအံုး<br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">gugu: မင္းကလဲ ေနာက္ခ်င္စရာႀကီးကို မသိရင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> အတန္းေ႐ွ႕ထြက္ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးလို ျဖစ္ေနတာကိုး</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> ဟား ဟား အတင္းႀကီးပဲ ေဆးလိပ္ျဖတ္တာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> မတ္ေဆ့ေတြ တစ္ခ်ိန္လံုးခ်ိတ္ေနရတာကိုး</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> ဟီး ဟီး</span><br />mtj: :P<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: group</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> non-smoking...</span><br />mtj: hahaa<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: haha</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: I just had one,</span><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> taste good man</span><br />mtj: this is non-smoking room<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> zarniko1976: me toooooooooo</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> non sucking room</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> not smoking</span><br />me: :D<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: :)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: just woke up and had one. so refreshing</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> life is good man :)</span><br />mtj: :D<br />ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္လိုက္တာကြာ<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ေအးဟ.. ငါလဲတစ္လိပ္ေလာက္ ေသာက္အံုးမွ</span><br />mtj: @#$%<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"></span>လုပ္စမး္ပါ ဟားဟား<br />ျဖတ္မွာ :P<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: haha</span><br />mtj: မေသာက္ေတာ့ဘူး<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: မလုပ္ပါနဲကဟ... အားငယ္ေအာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: yes,, one of us will get lung cancer</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> you @#$% smokers</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: haha</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: :))</span><br />mtj: :)<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: haha</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အရင္ေသတဲ့လူေတြအတြက္ ဆုေတာင္းၾကတာေပါ့ကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အရက္ခြက္ေလးေတြကိုင္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေဆးလိပ္ေလးတစ္မီးညွိထားေပး</span><br />mtj: :D<br />ငါညွိေပးခ်င္လိုက္တာ<br />အားလံုးအတြက္<br />ဟားဟား<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: lollllllllllllllllllllllllllllllllllllll</span><br />mtj: lolllllllllllllllllllll<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ၀င္းႏိုင္ႀကီး မီးေလးေတြ လိုက္ညွိေနတယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ေရႊဘဲ မွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> တေယာက္ထဲ</span><br />me: :D<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: 'name card' ေလးေတြနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ထိုင္ခံုေတြမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> zar gyi,ahtain.......</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> အရက္ခြက္ေလးေတြ ျဖည့္ပီး</span><br />mtj: hahhaaaaaa<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: good old days</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: haha</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> funny</span><br />mtj: :D<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: တေယာက္ေတာ့ က်န္မွာဘဲေနာ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အားလံုးထဲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘယ္ေကာင္ျဖစ္မလဲမသိ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘယ္ေကာင္က်န္းမာေရးအေကာင္းဆံုးလဲ </span><br />mtj: ဟိုေသခ်င္းဆိုး လူလိမၼာ ေလးေမာင္နဲ႕ အဘ ပဲက်န္မွာေပါ့<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ဟားဟား</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဟုတ္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ေဆးလိပ္ေသာက္ဘူး </span><br />mtj: ဟားဟား ဟုတ္ပါ့<br />akmoe: hahaha<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ဒါဆို ဘယ္သူအရင္လဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘုရား ဘုရား ... ငါမဟုတ္ပါေစနဲ႕</span><br />mtj: lollllllllll<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: :P</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> lollllllllll</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ အရင္ျဖစ္မွာဘဲေလ</span><br />mtj: ေဆးလိပ္ညွိၿပီး ဂုဏ္ျပဳရမွာေပါ့<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">akmoe: I don't know. might be me</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ေနာက္ဆံုးက်န္မဲ့သူဟာ ငါမ်ားလား ....:D</span><br />mtj: lolllllllllllllllllllll<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ဟားဟား</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">မက်န္ခ်င္ပါဘူးကြာ</span><br />mtj: ၾကိဳက္တတ္တယ္ေနာ္<br />hahhaaa<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe2001: haha..</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: ေလာကႀကီး စိတ္ရႈပ္လြန္းလို႕</span><br />mtj: ပ်င္းစရာႀကီး<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: တကယ္</span><br />mtj: hahahaa<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: sad and lonely.. don't want to be last</span><br />mtj: me too<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ကိုယ္က အဲေလာက္ ကံေကာင္းပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်န္းမာေရးလိုက္စားတဲ့ အေလ့အက်င့္လဲ လိုေသးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: don't want to go too many friends' furneals</span><br />mtj: ငါလဲ ပထမဆံုးေတာ့ျဖစ္ခ်င္ဘူး ေနာက္ဆံုးလဲျဖစ္ခ်င္ဘူး<br />ဟားဟား<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> nyo htet nyo: haha</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> အလယ္ကလူႀကီး</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒုတိယ ေမာင္သႀကၤန္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒုတိယရသြားဘီျဖစ္ေၾကာင္း</span><br />mtj: lolllllllll<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: ထုိက္2 တန္2</span><br />mtj: first ဆိုရင္ hell မွာပ်င္းမွာ<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> akmoe: don't talk about death.. get married first</span><br />mtj: lollllllllllll<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">nyo htet nyo: haha</span><br />akmoe: :)<br /><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4267492732808846987?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-72232827858691147472007-12-08T14:31:00.000+07:002007-12-08T14:35:20.882+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လူေခၚေခါင္းေလာင္းသံၾကားလည္း<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တံခါးမဖြင့္ရဲတာ<br /><br />တယ္လီဖုန္းသံၾကားလည္း<br /><br />ကြၽန္ေတာ္နားမေထာင္ရဲတာ<br /><br />ေဝဒနာ<br /><br />ၿပုၿပင္ဖန္တီးေပါင္းစပ္ဖို႔<br /><br />ေလထုထဲ႐ွိဖို႔လိုမယ္<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆက္လက္<br /><br />တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ခ်ိတ္ဆက္ဖို႔<br /><br />တံတားကိုခ်ိဳးဖို႔လိုမယ္<br /><br />ယခင္နဲ႔ယခု<br /><br />မည္သို႔မည္ပံု<br /><br />ဘယ္ပံုဘယ္ဝါ<br /><br />ကြာၿခား၊မ်ိဳးပြားသန္႔စင္ခဲ့တာ<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ကဗ်ာစာသားမဆို<br /><br />အတၳဳပၸတၳိတစ္ပိုင္းတစ္စၿဖစ္ေလ့ၿဖစ္ထ႐ွိတာ<br /><br />သူ႔အေၾကာင္းကဗ်ာေရးပါလို႔<br /><br />ပူဆာဖူးသူေလးလည္းကဗ်ာမဖတ္ေတာ့တာ<br /><br />ခ်စ္သူက<br /><br />ဘယ္ေတာ့လက္ထပ္မယ္ေမးတဲ့အခါ<br /><br />ဆြံ႔အဖူးသူဘယ္နွစ္ေယာက္<br /><br />႐ွိခဲ့သလဲစူးစမ္းေလ့လာ<br /><br />စိတ္ကိုစြဲလမ္းေစတတ္ေသာ<br /><br />နစ္ကိုတင္းသည္မည္သို႔ေသာအရာ<br /><br />ထို႔ေၾကာင့္<br /><br />လူ႔ဘဝအား<br /><br />တိုေတာင္းၿပင္းၿပမွသာ<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႔လိုလားနွစ္သက္တာ။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္စိတ္<br /><br />ေၿမၾကီးေအာက္အလည္ေရာက္တ့ဲအခါ<br /><br />တနလၤာသမီးတံဆိပ္နဲ႔<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ေသာက္မိတာ<br /><br />ခင္ဗ်ားစိတ္<br /><br />အေပ်ာ့ေပ်ာင္းဆံုးအခ်ိန္မွာ<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္ဒီကဗ်ာကိုဖတ္ပါ<br /><br />ဘယ္သူကဘယ္သူ႔ကိုဆန္႔က်င္ဖီလာ<br /><br />ဆိုရရင္<br /><br />ေကာ္ဖီတစ္ခၶက္ထက္တစ္ခြက္ပိုပိုခါးလာ<br /><br />ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ပိုပိုစိပ္လာ<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္ကမာၻ<br /><br />အေမမွတ္မိသေလာက္<br /><br />၁၉၇၆က<br /><br />ေနၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ကြၽန္ေတာ္ေရာက္႐ွိခဲ့တာ။ ။<br /><br /><br />(သူငယ္ခ်င္းေက်ာ္ဝင္းနိဳင္သို႔)<br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7223282785869114747?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-47312208249675575432007-12-06T15:26:00.000+07:002007-12-06T23:16:57.831+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တိမ္ကေၿပးတာလား<br /><br />လကေၿပးတာလား<br /><br />မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ေက်ာခိုင္းသြား<br /><br />ည<br /><br />လထိန္လင္း<br /><br />အိမ္ေ႐ွ့တလင္း<br /><br />ပုေလြတစ္စင္းနဲ႔<br /><br />လမင္းကိုေမၽွာ္တမ္း<br /><br />ေခ်ာင္းကူးတံတား<br /><br />ခေနာ္ခနဲ႔ဝါး<br /><br />ကာလသားလို<br /><br />ေခ်ာင္းအပ်ိဳမ<br /><br />လေရာင္ဝတ္လို႔လွ<br /><br />ၾကည့္မဝနိုင္တုန္း<br /><br />ေငးမဝနိုင္တုန္း<br /><br />တံတားေအာက္ကေရ<br /><br />ဟိုတုန္းကေရမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္။<br /><br /><br />(ကဗ်ာဆရာ၏အမည္အားေဖာ္ၿပေပးနုိင္ၿခင္းမ႐ွိသည္ကိုခြင့္လႊတ္ပါရန္)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4731220824967557543?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-29633228430991494862007-12-06T08:46:00.000+07:002007-12-06T23:20:14.129+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိမ္ 3 လံုးရွိတယ္။ ပထမအိမ္က <a href="http://smsy.blogspot.com/">blogspot.com</a> ရပ္ကြက္မွာ၊ ေရႊျပည္က ဧည့္သည္ေတြအတြက္ လမ္သိပ္းမေကာင္းဘူး၊ အလည္လာမယ္ဆို ေက်ာ္ရခြရမယ္။ ေနာက္တလံုးက <a href="http://smsy.wordpress.com/">wordpress.com</a> မွာ၊ ဒီရပ္ကြက္လူႀကီးက သိပ္အခ်ိဳးမေျပဘူး၊ သူ႕ရပ္ကြက္မွာ အိမ္ျပင္ဖို႕ လိုင္စင္ယူထား တာေတာင္ စိတ္ႀကိဳက္ ေပးမျပင္ဘူး၊ ဆီပံုးေတြ ဘာေတြ ယူမလာနဲ႕တဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ ဆီပံုးကို အျပင္ထုတ္ထားရတယ္။ ေနာက္ဆံုး အိမ္က <a href="http://smsy.iblogger.org/">iblogger.org</a> မွာ သူက သေဘာေတာ့ ေကာင္းတယ္၊ ႀကိဳက္သလိုျပင္ ႀကိဳက္သလိုလုပ္ ဒါေပမဲ့ စိတ္သိပ္မမွန္ဘူး တခါတေလ သူ႕ဆီသြားရင္ အၾကာႀကီး ေစာင့္ရတတ္တယ္။ လာလည္တဲ့သူေတြ မ်က္စိမေနာက္ေအာင္ အိမ္အားလံုးကို ပံုစံတူေလးပဲ တည္ေဆာက္ထားပါတယ္။</span><span style="font-family:'Zawgyi-One','sans-serif';"> အိမ္နံပါတ္လဲတူတူပဲ smsy ေလ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> အိမ္ထဲက စာေတြလဲ တူတူပဲ။ အဆင္ျပရာ ေနရာကို လာလည္ၾကပါခင္ဗ်ာ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2963322843099149486?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-47519468286028122022007-12-03T14:02:00.000+07:002007-12-03T14:09:05.198+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">'ဘယ္ကဌားရမ္းသံုးစြဲတာဟုတ္ရမလဲ<br /><br />ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်တီထြင္စပ္ဟပ္ထားတာ<br /><br />ေခ်ာင္းေတြကလည္းဆိုးလိုက္တာဗ်ာ<br /><br />ေဆးေလးဘာေလးသြားစစ္လိုက္ပါလား<br /><br />ေဆးလိပ္ေသာက္ၿခင္းသည္က်န္းမာေရးကိုထိခိုက္ေစနိုင္သည္တဲ့<br /><br />အဲဒါခင္ဗ်ားအတြက္ကပ္ထားတာ<br /><br />ေနၿမင့္ေလအ႐ူးရင့္ေလပါလား<br /><br />ဝက္ၿဖစ္မွေတာ့မစင္မေၾကာက္နဲ႔ေတာ့ကိုယ့္လူ<br /><br />ေဈ းတစ္ခုထဲတက္တာရွိတယ္မဟုတ္လား<br /><br />ဒီမွာအကုန္လံုးက်ဆင္းေနသူေတြခ်ည္း<br /><br />ေၾကညာအေဟာင္းေတြခြာပစ္လိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ<br /><br />မ်က္စိအရသာခံစရာေကာင္မေလးေတြလည္း<br /><br />ဆိုင္ေရွ႔ဒီေန႔ၿဖတ္မေလၽွာက္ပါလား<br /><br />မအံ့ဩနဲ႔ကိုယ့္ဆရာေရ၊ဟိုဘက္ကဗိုလ္တစ္ေထာင္အပိုင္ေလ<br /><br />ေက်ာက္တံတားမွာဖမ္းရင္ဒီလိုပဲေၿပးရလႊားရတာေပါ့<br /><br />ဒါကညဂိုဏ္းသမားေတြပါ<br /><br />နည္းနည္းအဆင့္ၿမင့္တာေတြကဒိုးနတ္ဆိုင္မွာထိုင္တယ္<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ၿဗဴတီပါလာကငါးလႊာမွာဖြင့္ထားမွာလဲ<br /><br />ခင္ဗ်ားကလည္းတံုးလိုက္တာ<br /><br />ေဂၚခ်ိန္းေလာက္ဆိုရၿပီကိုယ့္လူ၊အားလံုးအၿပီးအစီး<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္နာမည္မေၿပာလိုက္ဖူးလား၊ဒီညစီမံခ်က္ရွိလို႔ၿဖစ္မယ္<br /><br />ဒီေခတ္မွာဒါမ်ိဳးေတြခ်ည္းေပါ့ဗ်ာ<br /><br />ဒီမွာေတာ့ဘယ္သူမွေသြးစစ္မေနပါဘူး<br /><br />ခင္ဗ်ားကိုကၽြန္ေတာ္မေၿပာဘူးလား<br /><br />ေတာက္ေလ်ွာက္ကုန္းဆင္းပါလို႔ဆို<br /><br />ဒီမွာၿဖင့္အံေတာင္မရွိေတာ့ဘူး၊အခ်ိဳေတြစားရလြန္းလို႔<br /><br />ဒီညေဈ းၾကားၿပီးၿပီလား၊ဒါဆိုအေပၚပဲေကာင္းမယ္ထင္တယ္<br /><br />ဒီေန႔နွစ္လံုးနားတယ္ေလ၊ထိုင္းဘုရင့္ေမြးေန႔ဆိုလား<br /><br />အေပၚထပ္မွာတည္းခိုခန္းေလဗ်ာ<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္ေရွ႔ဒါေတြေတြ႔တာဆန္းလား<br /><br />ကိုင္းၾကီးၾကီးမွာနားသြားၿပီေလ<br /><br />ရုပ္ရွိေရလ်ွံဒီဇိုင္းဖမ္းဖမ္းေနတဲ့ငနဲ<br /><br />ဒီလိုပဲအသည္းေရာဂါေၿပာၾကတာေပါ့ဗ်ာ<br /><br />ခင္ဗ်ားကလည္းဒီေခတ္မွာ<br /><br />လုပ္ၿပန္ၿပီ၊ေစာေစာကေတာ့ဆင္ဖမ္းမယ္က်ားဖမ္းမယ္နဲ႔<br /><br />တကတည္း၊သူ႔အေဖာ္စပ္မိကာမွ<br /><br />ဒီညကာလာမတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ၊ဇီးကြက္ပဲလုပ္လိုက္ေတာ့မယ္<br /><br />ကဲအခုဘာေသာက္မွာလဲ<br /><br />ထံုးစံအတိုင္းက်ဆိမ့္နဲ႔လန္ဒန္တစ္ပြဲပဲလား'<br /><br />တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ၿခင္းၿဖစ္ပါသၿဖင့္<br /><br />ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းမွဳမ်ားပါရွိပါက<br /><br />သည္းခံခြင့္လႊတ္ၾကည့္ရွဳၾကပါရန္...။ ။<br /><br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4751946828602812202?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-90302933560878169442007-12-02T12:21:00.000+07:002007-12-02T13:49:54.960+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္က ကြန္ျပဴတာ ၀ါသနာပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ေနတုန္းက သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သင္တန္းမွာ DOS, Windows 3.1 , Hardware , System သင္တန္းေတြ တက္ၿပီး ဟိုကလိ ဒီကလိေပါ့။ ထိုင္း ကိုေရာက္ေတာ့ အင္တာနက္ဆိုတာနဲ႕ ရင္းႏွီးခဲ့တယ္။ အေဖာ္မဲ့ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေဖာ္ေကာင္း ရခဲ့တယ္။ အတန္းပညာ သိပ္မသင္ခဲ့ရလို႕ အဂၤလိပ္ ၀က္ဆိုဒ္ေတြ မဖတ္ႏိုင္ေပမဲ့ ထိုင္းလို ေသစာရွင္စာ ဖတ္တတ္ေအာင္ သင္ခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ထိုင္း ၀က္ဆိုဒ္ ေတြနဲ႕ အဆင္ေျပခဲ့တယ္။ အဲဒီခ်ိန္က ျမန္မာစာနဲ႕ ၀က္ဆိုဒ္ ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ရွားေသးတာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါသနာပါတဲ့ ကြန္ျပဴတာနဲ႕ပါတ္သက္တဲ့ သတင္း အတိုအထြာ ေတြကို ထုိင္းဘာသာကေန ျမန္မာလိုျပန္ၿပီး ၀က္ဆိုဒ္ေလး လုပ္ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ဘူးေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက wininnwa နဲ႕ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွမတတ္ေတာ့ လုပ္လို႕မရဘူးေပါ့ဗ်ာ။ 2006 ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ ျမန္မာေနးတစ္ဖိုရမ္ ကို ေရာက္သြားၿပီး ကိုညီလင္းဆက္၊ ကိုေမာင္လွ၊ မေမ၊ ကိုဒီးဒုတ္ တို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို ေတြ႕ခဲ့တယ္။ အေတာ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ျမန္မာလို ဖတ္ခ်င္ေနတာ အဆင္ေျပဘီေပါ့။ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ပိုင္အိုးနီးယားႀကီးေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္၊ အီးအိုတီ၊ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ လုပ္နည္းေတြလဲ သိခဲ့ရတယ္။ ဟာ.. ဟုတ္လွခ်ီလား ဒီလိုလုပ္လို႕ရတယ္လားေပါ့။ အားက်တယ္ကြာ ငါလဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး စပ္မိစပ္ရာ ပေရာဂ်က္ကို စခဲ့ပါတယ္ ( ဟဲဟဲ စကားလံုးအႀကီးႀကီးေတြသံုးမွ အထင္ႀကီးမွာ)။ HTML ဆိုတာ dreamweaver နဲ႕လုပ္လို႕ရတယ္ ဆိုတာပဲ သိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္၊ CSS ဆိုတာ ၾကားေတာင္ မၾကားဘူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က blogspot ကေပးထားတဲ့ template ေတြကိုလဲ မႀကိဳက္ဘူးခင္ဗ်။ ကိုယ္ပိုင္ ဒီဇိုင္းနဲ႕ ခ်မယ္ဆိုၿပီး သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ ကုဒ္ေတြကို ပရင့္ေအာက္ထုတ္၊ တစ္လိုင္းခ်င္းစီကို နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း <a href="http://smsy1.blogspot.com/">လွ်ာတစ္လစ္ထြက္ေနတဲ့ စပ္မိစပ္ရာ</a> ျဖစ္လာတယ္။ မသိတာေတြကို လွမ္းလွမ္းေမးၿပီး ဒုကၡေပးေနက် ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း <a href="http://cybersandbox.blogspot.com/">ဂူဂူး</a>က ေထာပနာျပဳတယ္ ကႀကီး ခေခြး ေတြနဲ႕ “သူငယ္တန္းဒီဇိုင္း” တဲ့။ 15 ရက္ေလာက္ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီး လုပ္ထားတာေလးကို သူမို႕ေျပာရက္တယ္။ ဇန္န၀ါရီလ 3 ရက္ေန႕မွာ ပထမဆံုးပို႕စ္ စတင္ၿပီး တရား၀င္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ျဖစ္သြားတယ္။ (ငါကြ :P)။ ေကာ္မန္႕ေလးတစ္ခု၊ ဆီဗံုးက ႏႈတ္ဆက္စကား တစ္ခြန္း၊ hit counter ကနံပါတ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုး အားေဆး ျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က စာဖတ္လဲနည္း မွတ္ဥာဏ္လဲမေကာင္း စာလဲမေရးတတ္ေတာ့ ပို႕စ္ ပံုမွန္တင္ဖို႕အတြက္ အေတာ္ အခက္အခဲေတြ႕တယ္။ ဘာမွ ဖတ္စရာ ေထြေထြထူးထူး မရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို လူလာနည္းမွာလဲ စိုးတယ္။ ဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ညိဳထက္ညိဳ နဲ႕ ဂူဂူးတို႕ကို အကူအညီေတာင္းၿပီး ၀ုိင္းေရးခိုင္းထားရတယ္။ ဘေလာ့စြဲေရာဂါ ခုႏွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈံးေက်ာ္ နဲ႕ အခ်ိန္ရွိသမွ် သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ ေလွ်ာက္လည္ ေလွ်ာက္ဖတ္ေနတာ ေန႕စဥ္ မလုပ္ရ မေနႏိုင္ ျဖစ္ေနဘီ။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေတြနဲ႕ အြန္လိုင္းမွာ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ သူငယ္ခ်င္း ရွားတယ္ေလ။ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ ႏွစ္ခ်ိဳ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြပဲရွိတယ္။ အခုေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဟုတ္ေနတာေပါ့။ ကိုပီေကရဲ႕ ပို႕စ္ ကိုဖတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဘေေလာ့ဂ္ ေရးၿပီးၿပီ က်န္တဲ့ သူေတြလဲ ေရးၾကပါဦး။ ဒါနဲ႕ ေမာင္မ်ိဳးေရ မင္းတတ္ထားတဲ့ ေမာင္သႀကၤန္အေၾကာင္းကလဲ ဒီပို႕စ္ မွာ အခ်ိဳ႕တ၀က္ ပါေနၿပီမို႕ ဒါေလးနဲ႕ပဲ ေက်နပ္ေပးပါကြာ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-9030293356087816944?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-52747800264613263402007-12-01T13:14:00.000+07:002007-12-01T13:33:23.709+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/01.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/01.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/02.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/02.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/03.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/03.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/04.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/04.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/05.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/05.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/06.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/06.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/07.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/07.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/08.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/08.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/09.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/09.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/11.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 160px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/11.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/12.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/12.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/13.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/13.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/14.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/14.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/15.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/15.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/16.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/16.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/18.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/18.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/19.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/19.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/20.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/photo/20.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲ့ေဟာင့္ေဆာင္ ဒြဲမဲ့အူေခါ က နံမည္ႀကီး ေတာပန္း ရႈခင္း ေတြပါ။ ေအာက္တိုဘာလလယ္ ကေန ႏို၀င္ဘာ လကုန္ေလာက္အထိ အလွဆံုးပြင့္ပါတယ္။ ခ်စ္သူေလး နဲ႕သြားရရင္ အေတာ့္ကို ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းမွာပဲ အခုေတာ့..... :(</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5274780026461326340?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-39362718012265845422007-12-01T08:53:00.000+07:002007-12-01T08:55:58.611+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးတိမ္ေတြက၊မ်က္ခြံမို႔မို႔<br /><br />စို႔စို႔အိအိ၊ကိုယ့္ကိုဖိထား<br /><br />မိုးေရေတြက၊အက္ဆစ္တမ်ွ<br /><br />စူးရွၿပင္းထန္<br /><br />မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြက၊ၿခစ္ေတာက္ေလာင္ကြၽမ္း<br /><br />ငါ႔အလြမ္းငါ႔အ႐ွဳံးဟုန္းဟုန္းထ<br /><br />ၿပာက်လုလု၊ရင္ထုရင္ဆာ<br /><br />လွပ္လွပ္လွပ္လွပ္<br /><br />ညေတြကဖ်တ္ခနဲေမွာင္က်<br /><br />အိပ္မက္ေတြကၿဗဳန္းဆိုထြက္ေၿပး<br /><br />ေရာင္နီကိုေငး၊ညီမေလးေရ<br /><br />အစ္ကိုေဆြးရၿပီ...<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းပြင့္ကေလးကမ်က္စပစ္ၿပခဲ့<br /><br />သနပ္ခါးေရာင္အၿပံဳးနဲ႔၊ေခ်ာင္းသာလွဳိင္းလံုးရိုက္ခတ္ခဲ့<br /><br />ဆင္မယဥ္သာကုေဋတစ္သန္းနဲ႔၊လွဳပ္လဲ့လွဳပ္လီႏြဲ႔ခဲ့<br /><br />လိုက္မိေတာ့ထြက္ေၿပးခဲ့၊ၿငိမ္ေနေတာ့လာေခၚခဲ့<br /><br />ေနပူထဲတရွဲရွဲေလ်ွာက္၊အေမွာင္ထဲဖ်တ္ခနဲေပ်ာက္<br /><br />အနာဂတ္ကိုမေႀကာက္ဘူးလားတဲ့<br /><br />ဘာကိုမွမေၾကာက္ေတာ့ဘူးညီမေလးရဲ႕ ...<br /><br />အတိတ္ကိုေႀကာက္မွေတာ့၊အရိပ္ကိုေၾကာက္မွာပဲ<br /><br />အရိပ္ကိုေၾကာက္မွေတာ့၊အနာဂတ္ကိုေၾကာက္မွာပဲ<br /><br />ဘာကိုမွမေၾကာက္တမ္း<br /><br />အဲဒီပစၥဳပၸန္လမ္း၊အဲဒီပုသိမ္ကမ္းပါးမွာ<br /><br />ညီမေလးကို<br /><br />အနမ္းတစ္ပြင့္၊ေပးခ်င္လွေပါ့...။<br /><br /><br /><br />စိုးၿမင့္သိန္း<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-3936271801226584542?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-82742794530246464802007-11-27T09:50:00.000+07:002007-11-27T10:11:11.815+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">နတ္ေတြမွာအစာရွာစရာမလိုဘူးၾကားဖူးတယ္၊ဟုတ္သလား<br /><br />မဲေဆာက္မွာ<br /><br />ဆိုင္ထဲခဲဆြဲသလိုထိုင္ေနမယ့္သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ရန္ကုန္မွာ<br /><br />လူ႔ဘဝအနုိင္အ႐ွဳံး<br /><br />စာရင္းလုပ္ေနမယ့္သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ<br /><br />ၿပန္မယ့္ရက္<br /><br />လက္ခ်ိဳးေရတြက္တတ္တဲ့သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ေအာ့ကလန္မွာ<br /><br />သတင္းစာေၾကညာထဲ<br /><br />ထမင္းဆာဆာနဲ႔နစ္ၿမွဳပ္ေနမယ့္သူငယ္ခ်င္း<br /><br />လူ႔အၿဖစ္ကေမာလြယ္ပန္းလြယ္ရဲ႕<br /><br />ဘဝအရသာကသံုးဆယ္မတိုင္ခင္ၿပီးဆံုးတယ္<br /><br />အစာအိမ္ကအရာအားလံုးထက္က်ယ္တယ္<br /><br />ကမ ၻာၾကီးကေက်ာတစ္ခင္းစာအတြက္က်ဥ္းတယ္<br /><br />ပိုက္ဆံမရွိၿခင္းကခုခံအားက်ဆင္းေစရဲ႕<br /><br />မနက္ဆို'ၿပည့္ၿဖိဳးေက်ာ္'ကိုသြားခ်င္တုန္း<br /><br />ညေနဆို ၄၉လမ္းထိုင္ခ်င္တုန္း<br /><br />ညဆိုအင္းလ်ားလမ္းေပၚေလ်ွာက္ခ်င္တုန္း<br /><br />ဥတုသံုးပါးစလံုး<br /><br />ေကာင္မေလးေတြေနာက္<br /><br />အရိပ္လိုတေကာက္ေကာက္လိုက္ခ်င္တုန္း<br /><br />နတ္ၿဖစ္ရင္ကဗ်ာစပ္လို႔ရသလား<br /><br />နတ္ၿပည္မွာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ရွိလား<br /><br />နတ္ေတြေကာရယ္ေမာတတ္သလား<br /><br />နတ္သမီးေလးေတြေကာလူသမီးေလးေတြလိုေခ်ာလား<br /><br />ဝင္းနုိင္ေရ...<br /><br />တာဝတိ ံသာကေဖးမွာ<br /><br />ဝမ္းတီးတူးေကာ္တူတူမွာၾကတာေပါ့.....။<br /><br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /><br />(ဆရာမင္းခ်မ္းမြန္၏ 'ဆန္နီနွစ္ေယာက္'ကဗ်ာအားခံစားေရးဖြဲ႔ပါသည္)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-8274279453024646480?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-62882307403487664442007-11-26T11:55:00.000+07:002007-11-26T11:58:14.380+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခရမ္းက<br />ပဲခူးက လမ္း ၃၀ ထိပ္မွာ<br />ငါက ရန္ကုန္သစ္<br />ေအာင္ေဇယ် ၂ လမ္းထိပ္မွာ<br /><br />ကမၻာႀကီးက<br />ရယ္ဒီမိတ္ေတြနဲ႕ ေရးႀကီးသုတ္ပ်ာ<br />ငါက<br />အလွကုန္ေတြနဲ႕<br />စပ္ၿဖီးၿဖီး<br />ယုိစီးၿပီး အေၾကာငုပ္ေနတယ္<br /><br />လူအျဖစ္<br />ေျမႀကီးေပၚ အျမစ္စြဲေအာင္<br />ထူေထာင္ရတဲ့စရိတ္က ၾကမ္းတယ္<br />အရိပ္လုိ<br />လြယ္လြယ္လုိက္ဖမ္းလုိ႕မရဘူး<br />ငါတုိစားက်က္ထဲ<br />ေရာင္းေရာင္း၀ယ္၀ယ္ ဘယ္၀ါသနာပါမလဲ<br />အဆင္ေျပသလုိ<br />ထင္းလည္း မခုတ္တတ္<br />ေရႊေပလႊာေပၚ စာရင္းလည္း မ႐ႈတ္တတ္သူေတြ<br /><br />ဒီေန႕<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေဒၚလာတစ္ရာေပးစမ္း<br />ငါနဲ႕ခရမ္း<br />ခ်က္ခ်င္း<br />နင္းထားတဲ့လမ္း ဆြဲဆုတ္ပစ္မယ္<br /><br />ေလာေလာဆယ္ဆယ္<br />ငုတ္တုတ္ ျဖန္႕ခင္းထားတဲ့အတုိင္း<br />ခင္ဗ်ားလည္း ဆန္နီ<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ေစ်းသည္<br />ခရမ္းေရ. . .<br />ရယ္ရယ္ေမာေမာ မုိးခ်ဳပ္ၾကတာေပါ့။ ။<br /><br />မင္းခ်မ္းမြန္<br />(၂၀၀၇-မတ္-မေဟသီ)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6288230740348766444?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-40026392449790301832007-11-26T07:48:00.000+07:002007-11-26T12:24:05.792+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕ဆိုလွ်င္ ငွက္ေပ်ာပင္၊ ေဖာ့တံုး၊ ေတြနဲ႕ ၾကာပန္းပံု လုပ္ၿပီး ျမစ္၊ ေခ်ာင္း မ်ားမွာ ေမွ်ာတဲ့ ရိုးရာဓေလ့ ပြဲေတာ္ က်င္းပေလ့ ရွိပါတယ္။ လြယ္ကထံုး ပြဲေတာ္ လို႕ ေခၚပါတယ္။ လြယ္ကထံုး ပြဲေတာ္ က်င္းပတဲ့ ဓေလ့ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း 750 ေလာက္ထဲက စခဲ့တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ပြဲေတာ္ က်င္းပရျခင္း ဇစ္ျမစ္ကို တိက်စြာ မေတြ႕ရဘဲ ဟိႏၵဴဘာသာက ေရကိုဖန္ဆင္းတဲ့ ဂဂၤါမယ္ေတာ္ ကို ပူေဇာ္ပသျခင္းမွ တဆင့္ တေျဖးေျဖး ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ေရာၿပီး ဟိုမက် ဒီမက် ပြဲေတာ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ထိုင္းမွာ သီတင္းကၽြတ္ကို ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ လုပ္တာမေတြ႕ရဘဲ လြယ္ကထံုးပြဲ ကိုေတာ့ အေတာ္ စည္စည္ကားကား ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနတဲ့ မဲေဆာက္မွာလဲ ပြဲေတာ္ကို ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္နမိတ္ျခား ေသာင္းရင္းျမစ္မွာ ႏွစ္စဥ္ လုပ္ပါတယ္။ အေတာ္လဲ စည္ပါတယ္။ အလွမယ္ေရြးပြဲ၊ လက္ေ၀ွ႕ပြဲ၊ စတိတ္ရိႈးေတြနဲ႕ ျပည္တြင္းက ဘုရားပြဲေစ်း ပံုစံမ်ိဳးပါပဲ။ ပြဲေစ်းမွာ ထိုင္းေတြကို သိပ္မေတြ႕ရဘဲ ျမန္မာေတြပဲ မ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထင္ 90% က ျမန္မာျပည္သားေတြပါ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အရင္ကလို ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္းၿပီး အလွမယ္ေရြးတာေတြ လက္ေ၀ွ႕ၿပိဳင္ပြဲေတြ မေတြ႕မိပါဘူး။ ခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားကိုလဲ ပိတ္ထားပါတယ္။ သြားေမးၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာဘက္ကမ္းက ပိတ္ထားတယ္တဲ့။ တကယ္လို႕ တံတားေပၚတက္ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဖြင့္ေပးမယ္ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဓါတ္ပံုသြားရိုက္ခ်င္ေပမဲ့ အျပန္အတြက္ အခက္အခဲ ရွိမွာစိုးတာနဲ႕ မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ တံတားထိပ္မွာ ျမ၀တီက ပိုင္ရာဆိုင္ရာ မိသားစုလို႕ ထင္ရသူမ်ားက ဖုန္းနဲ႕ ဂိတ္ကို ဘာလို႕ ပိတ္လိုက္တာလဲ ျပန္မလို႕ ျပန္မရေတာ့ဘူး အခုဖြင့္ေပး ျပန္လာဘီ လို႕ ေျပာေနသံကို နားစြန္နားဖ်ား ၾကားမိပါတယ္။ သာမန္ ျပည္သူေတြဆိုရင္ေကာ … :P ။ ျမ၀တီဖက္ကမ္းမွာလဲ ကမ္းနားတေလွ်ာက္ လူေတြ အေတာ္မ်ားတာ ေတြ႕ရတယ္။ မီးရႈးမီးပန္းေတြလဲ ေဖါက္ေနၾကတယ္။ သိရသေလာက္ ျမ၀တီ ၾကံခင္းေက်ာင္းမွာ ၀ိုင္း ေတြရွိတယ္တဲ့။ ကူးသြားလို႕မရတာ နာ လိုက္တာ ဟဲဟဲ။ ပြဲအသြားအလာမွာ လက္မွတ္မရွိလို႕ ဖမ္းတယ္ ဆီးတယ္ လို႕လဲ မၾကားမိပါဘူး။ တကယ္လို႕ ဖမ္းမယ္ဆိုလဲ မဲေဆာက္ ပုလိပ္ရံုး လူမဆံလုိ႕ ၿပိဳေလာက္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဲေဆက္မွာေနတဲ့ ပြဲႀကိဳက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လို ေရႊေတြ အတြက္ေတာ့ အေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ပြဲေတာ္ေလးပါပဲဗ်ာ။ </span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1730.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1730.JPG" alt="" border="1" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1750.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1750.JPG" alt="" border="1" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1759.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 150px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1759.JPG" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1773.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/IMG_1773.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><object height="350" width="425"> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8AZHSG0Imvo"> <embed src="http://www.youtube.com/v/8AZHSG0Imvo" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4002639244979030183?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-66671322529297412822007-11-23T08:07:00.000+07:002007-11-23T09:01:24.905+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႕တြင္ ၾကတိၱကာနကၡတ္ကိုေစာင့္ေသာ မီးနတ္ႀကီးသည္ မယ္ဇလီပင္ေစာင့္နတ္ ထံသို႕ ေခတၱအလည္အပါတ္ ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ အျခားသစ္ပင္ေစာင့္နတ္မ်ားလည္း မီးနတ္ႀကီးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္ မယ္ဇလီပင္သို႕ စုရံုး ေရာက္ရွိလာၾကေၾကာင္းျဖင့္ မယ္ဇလီပင္သည္ နတ္ေဒ၀တာမ်ား၏ စုရံုးရာအရပ္အျပင္ အစြမ္းအာနိသင္မ်ား ထက္ၿမက္လာသည့္အတြက္ မယ္ဇလီဖူးမ်ားကို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ စီမံစားေသာက္ၾက၏။ ေဆးေပါင္းခသည္ ဆိုေသာ မယ္ဇလီဖူးသုပ္မ်ားကို အခ်င္းခ်င္း လက္ေဆာင္ကမ္းၾက၏။<br /><br />--- ခ်စ္ဦးညိဳ၏ ၀ိဇိတာ၀ီမွ ---<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-6667132252929741282?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-41789528540622106732007-11-22T10:38:00.000+07:002007-11-22T10:39:55.034+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လက္ရွိအေျခအေန >>>>>>> ၿငီးေငြ႕ျခင္း<br /><br />ခံစားခ်က္ >>>>>>> ထံုထိုင္းျခင္း<br /><br />လိုခ်င္ေသာအရာ >>>>>>> မရွိ<br /><br />ျဖစ္ခ်င္ေသာဆႏၵ >>>>>>> မသိ<br /><br />ရည္မွန္းခ်က္ >>>>>>> မရွိ<br /><br />လုပ္ၾကပါဦး အရပ္ကတို႕ေရ…………………………….။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-4178952854062210673?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-14741402698764896602007-11-21T08:14:00.000+07:002007-11-21T08:17:57.491+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">-ဗိုလ္တစ္ေထာင္ဘုရားေရာက္တဲ့အခါ<br /><br /> အဂၤါေထာင့္ကိုငဲ့ေစာင္းမၾကည့္နဲ႔ေတာ့<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /><br />-အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို<br /><br /> အၿဖစ္အပ်က္အတိုင္းထားလိုက္စို႔<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /><br />-နွလုံးကလွဳိက္ဖိုရင္<br /><br /> ဖုန္းထဲမွာေတာင္ရွဳိက္ငိုဖူးရဲ႕<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /><br />-မင္းအရင္လိုတုန္ရီတုန္းပဲလား<br /><br /> ငယ္ရြယ္စဥ္မွာလူတိုင္းသိုးေရၿခံဳဖူးရဲ႕<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /><br />-အရင္လိုလမ္းေပၚထြက္တဲ့အခါ<br /><br /> အရင္လိုငါ႔ကိုမရွာနဲ႔ေတာ့<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...<br /><br /> အရင္အပင္ေတြမပ်ိဳးနဲ႔ေတာ့<br /><br /> အရင္အသီးေတြမဆြတ္နဲ႔ေတာ့<br /><br /> အရင္သီခ်င္းေတြမဆိုနဲ႔ေတာ့<br /><br /> အရင္ကဗ်ာေတြမရြတ္နဲ႔ေတာ့<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">-တို႔ေတြတစ္ေယာက္အတြက္တစ္ေယာက္<br /><br /> ခုခံအားက်ဆင္းခဲ့ရတယ္မဟုတ္လား<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...<br /><br /> ၿမိန္ေရယွက္ေရရွိခဲ့ရဲ႕<br /><br /> တို႔ေတြအေမေက်ာ္ၿပီး<br /><br /> ၿမိန္ေရယွက္ေရရွိခဲ့ရဲ႕<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...<br /><br /> အာရုံငါးပါးေတာင္<br /><br /> တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္က်က္စားဖို႔<br /><br /> မလံုမေလာက္ၿဖစ္ဖူးရဲ႕<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...။<br /><br />-သစၥာပန္းမ်ားနဲ႔အနမ္း<br /><br /> ခုရပ္တန္းကရပ္လိုက္ေတာ့<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းမိေစနဲ႔...<br /><br /> သက္သာ၊ေအးေစ<br /><br /> ေနၿမဲေနရင္<br /><br /> အဆင္ေၿပလိမ့္မယ္မဟုတ္လား<br /><br /> ဗိုလ္တစ္ေထာင္လမ္းသြယ္ထဲေနာက္ထပ္ၿဖတ္မေလ်ွာက္နဲ႔<br /><br /> (ယြန္းပိုးၿဖဴေရ)<br /><br /> နွစ္ဆယ္ေက်ာ္အစိတ္တုန္းကလို<br /><br /> အခ်စ္ကိုဓား႐ုိးမကမ္းလိုက္ပါနဲ႔...။<br /><br /><br /><br /> ညိဳထက္ညိဳ</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-1474140269876489660?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-24754173638424276692007-11-17T05:13:00.000+07:002007-11-17T05:18:23.517+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">ၾကည္႔ၾက<br /><br />လာၿခင္းမေကာင္းေသာအရာ<br /><br />တံဆိပ္တံုးအမွားေတာ္ပံု<br /><br />ေငြဒဂၤါးနဲ႔ငနဲ<br /><br />သတၳဳၿမိဳသတၱဝါေကာင္<br /><br />အန္ခ်အမ်ွင္ေစးေပ်ာ့ဖတ္ပါး<br /><br />ကမ ၻာၾကိဳက္<br /><br />သေကၤတလက္စြဲကိုင္သံုး<br /><br />ေၾကးၾကီးတယ္<br /><br />အမွန္ေတာ့ဘာမွမဟုတ္ဘူး...။<br /><br /><br /><br />ေမာင္လူမွိန္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2475417363842427669?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-23444207356838326372007-11-15T11:12:00.001+07:002007-11-15T11:12:58.058+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘေလာ့ဂ္ပို႕စ္ေတြကို backup လုပ္ထားၿပီး အျခား platform မွာျဖစ္ျဖစ္ blogger က အျခား account တစ္ခုခုကို ျဖစ္ျဖစ္ restore ျပန္လုပ္ခ်င္ရင္ www.blogbackuponline.com ကလုပ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သံုးၾကည့္တာ အေတာ့္ကို အဆင္ေျပပါတယ္။ backup အတြက္ disk space 50MB ေပးထားၿပီး daily backup လဲ ျပဳလုပ္ထားႏိုင္ပါတယ္။ restore ျပန္လုပ္ရာမွာ ပို႕စ္ေတြ အကုန္မွန္ေအာင္ ျပန္တင္ေပးႏိုင္ေပမဲ့ comments ေတြေတာ့ ျပန္မရႏိုင္ပါဘူး။ backup , restore လုပ္ရာမွာ blog login name, password ေတြကို ေပးရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ Security အတြက္လဲ စိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ blogger account တစ္ခုကေန အျခား blogger account တစ္ခုကို ျပန္ restore လုပ္ဖို႕ အတြက္ ရွာေတြ႕တဲ့ အထဲမွာ အဆင္အေျပဆံုး ပါပဲ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2344420735683832637?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-79664458995945830372007-11-15T00:02:00.000+07:002007-11-15T00:05:36.663+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">၀ကၤပါ က လြမ္းတဲ့ အစာကို ေရးပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္အစာကိုမွ မက္မက္စက္စက္ သိပ္မရွိေတာ့ လြမ္းလွတယ္ ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ မဲေဆာက္မွာ ထိုင္းထက္ ျမန္မာကေတာင္ ပိုမ်ား ေနေတာ့ ျမန္မာအစားအစာနဲ႕ ပါတ္သက္ရင္ အကုန္လံုး နီးပါး ၀ယ္လို႕ ရတယ္။ ရန္ကုန္မွာလိုေတာ့ ကိုယ့္အႀကိဳက္ အရသာမ်ိဳး မရဘူးေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္လြမ္းမိတာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထုိင္ရတဲ့ အရသာကိုပါပဲ။ 49 လမ္း ေအာက္ဘက္က အမိုးအကာမရွိတဲ့ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ေလးမွာ နက္စေအာ တစ္ခြက္၊ အာေတြ႕တဲ့ ေဘာ္ဒါ 3-4 ေယာက္နဲ႕ အတူ ထိုင္ရတဲ့ အရသာကို တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ တကယ္ လြမ္းမိတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မျပန္မခ်င္း ဖြင့္ေပးတဲ့ ဆိုင္ရွင္ႀကီးကလဲ ခ်စ္စရာ။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ထိုင္ခဲ့တာ ပိုင္ရွင္ 3 ေယာက္ေတာင္ ေျပာင္းသြားတယ္။ သူတို႕ အားလံုးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕ အိုေကတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘာပူပင္ေသာကမွ မရွိခဲ့ဘူး။ အခုေတာ့ ဒါမ်ိဳးအခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုမွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေရးရင္းရင္းနဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေတြ လြဲကုန္ၿပီ.. ဟား.. ဟား။ ဒါေလာက္ပါပဲဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းတဲ့ အစာကို ေျပာပါဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူေသာက္ရတဲ့ နက္စေအာ တစ္ခြက္ ပါခင္ဗ်ာ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-7966445899594583037?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-10252065275074659102007-11-14T07:41:00.000+07:002007-11-14T07:42:45.892+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တက္မကုိ<br />ငါလႊတ္လိုက္သည့္အခါတြင္<br />သင္တက္မကုိင္ေတာ့မည့္<br />အလွည့္သုိ႔ေရာက္ၿပီဟု<br />ငါသိလုိက္ပါ၏။<br /><br />ျပဳဖြယ္ရွိသည္တုိ႔သည္<br />ခ်က္ခ်င္းၿပီးစီးေတာ့မည္။<br />ဤ႐ုန္းကန္မႈသည္<br />အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ပါ၏။<br /><br />အုိငါ့ႏွလုံးသား<br />သင့္လက္တုိ႔ကုိ႐ုပ္၍<br />အ႐ႈံးကုိတည္ၿငိမ္စြာ ရင္ဆုိင္ေလာ့။<br /><br />သင္ေရာက္သည့္ေနရာတြင္<br />ၿငိမ္သက္စြာေနရျခင္းသည္ပင္<br />သင့္အဖုိ႔ ကံေကာင္းသည္ဟု<br />ေအာက္ေမ့ေလေလာ့။<br /><br />ေလျပင္းတစ္ခ်က္ တုိက္လုိက္တုိင္း<br />ငါ့မီးအိမ္တုိ႔သည္<br />ၿငိမ္းသြားၾက၏။<br /><br />ငါသည္မီးအိမ္မ်ားကုိ<br />ထြန္းညိွရန္ ႀကိဳးစားရင္း<br />အရာရာအားလုံးကုိ<br />ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့သည္တကား။<br /><br />သုိ႔ရာတြင္<br />ဤတစ္ႀကိမ္တြင္မူ<br />ငါသည္အလိမၼာဖက္ေတာ့အံ့။<br /><br />ၾကမ္းျပင္တြင္ ဖ်ာကုိခင္းကာ<br />အေမွာင္ထဲတြင္ ေစာင့္ေနေတာ့အံ့။<br /><br />အုိအရွင္<br />သင္ႏွစ္သက္သည္ဆုိပါက<br />တိတ္ဆိတ္စြာေရာက္လာကာ<br />ဤအရပ္တြင္ သင့္ေနရာကုိ ယူပါေလာ့။<br /><br />ရာဘင္ဒါနတ္တဂုိး<br />(ဂီတဥၥလီ)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-1025206527507465910?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-28743100722121591182007-11-11T11:20:00.000+07:002007-11-11T11:24:18.207+07:00<span style="font-family: Zawgyi-One;">အေမာတေကာ<br /><br />ငါေၿပး<br /><br />ေဘးဘီလွည့္ၾကည့္<br /><br />ဘယ္သူမွမရွိ<br /><br />ေရွ႔ေနာက္ဝဲယာ<br /><br />ဘယ္သူမွမပါ<br /><br />ငါအၾကီးအက်ယ္ဝမ္းသာ<br /><br />ေအာင္ပန္း<br /><br />ဆြတ္ဖို႔လွမ္းလိုက္မွ<br /><br />စည္းကမ္းနဲ႔မညီ<br /><br />ၿပိဳင္ပြဲမွငါ႔ကိုထုတ္ပယ္လိုက္သည္တဲ့.....။<br /><br /><br /><br />ညိဳထက္ညိဳ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-2874310072212159118?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>Nyo Htet Nyohttp://www.blogger.com/profile/07529355072326843334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-53943155491360617032007-11-10T17:34:00.000+07:002007-11-10T17:51:52.586+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟာ.. အင္တာနက္ ပ်က္ေနပါလား ခုနကေတာင္ ရေသးတယ္။ …. ခဏေစာင့္ၾကည့္ လိုက္မယ္ေလ…..။<br />ရေသးဘူးဟ.. ျဖစ္ဘူး hot line call center ကိုဖုန္းဆက္ဦးမွ။<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တူ… တူ… တူ….</span> (5 မိနစ္)<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တာ၀န္က် ၀န္ထမ္းမ်ား မအားေသးပါသျဖင့္ ေခတၱေစာင့္ဆိုင္းပါရွန္…. </span>(15 မိနစ္)<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေတာက္.. ဘာေတြ ဒီေလာက္ အလုပ္မ်ားေနၾကလဲ မသိဘူး …</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မဂၤလာပါရွင္ xx xxx xxx xxxxx xx ………</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟုတ္ကဲ့ အင္တာနက္ ပ်က္ေနလို႕ပါ။ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဟိုလို လုပ္ၾကည့္ပါ .. xx..xx… ဒီလို လုပ္ၾကည့္ပါ xxx xxx xxxxxx xxxx xx……..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မရဘူးဗ် xx xxx xxxxxxx xx........</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒါဆို ဖုန္းလိုင္းေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္၊ ဖုန္းရံုးကို ဆက္သြယ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လႊဲခ်ေနျပန္ၿပီ ဒုကၡ… ဒင္းတို႕ကိုေစာင့္ရင္ မိုးလင္းသြားမယ္ ဆက္ဦးမွ….</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တူ…. တူ… တူ…. </span>(10 မိနစ္)<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဖုန္းရုံးကလား ခင္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္ ခ်ိတ္တဲ့ ဖုန္းလုိင္းမွာ error ျဖစ္တယ္လုိ႔ call center ကေျပာလုိ႔ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဟုတ္ကဲရွန္ ယခု တာ၀န္က် ၀န္ထမ္းမ်ား တစ္ေယာက္မွ မရွိပါသျဖင့္ တနလၤာေန႕ထိ ေစာင့္ေပးပါရွန္.. <span style="font-size:130%;">ဂြပ္</span></span><br />ေတာက္… ***********ေတြ ဘီယာပဲသြားေသာက္ေတာ့မယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5394315549136061703?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-55890238073826058872007-11-09T07:42:00.000+07:002007-11-09T10:25:52.030+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လူသည္ ေလာကသို႕<br />ေရတစ္ေပါက္ေတာင္းခံရန္<br />လာျခင္းမဟုတ္<br />စမ္းေခ်ာင္းကို<br />ေတာင္းခံရန္<br />လာျခင္းျဖစ္သည္။<br />အခ်စ္ကိုေတာင္းခံရန္<br />လာျခင္းမဟုတ္<br />ခ်စ္သူကိုေတာင္းခံရန္<br />လာျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />---- ေန၀င္းျမင့္ ----<br />မေဟသီ၊ ဒီဇင္ဘာ 1999<br /><br />ကဗ်ာနာမည္ မမွတ္သည့္အတြက္ မေဖာ္ျပေပးႏိုင္သည္ကို ခြင့္လႊတ္ပါရန္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1547085168829994877-5589023807382605887?l=smsy.blogspot.com' alt='' /></div>MgThaJanhttp://www.blogger.com/profile/12962424521089133027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1547085168829994877.post-9986566705956602962007-11-08T11:27:00.000+07:002007-11-08T11:38:34.037+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက အသက္ 14 ႏွစ္သာ ရွိေသးတဲ့ မင္းသားငယ္ တစ္ပါးဟာ၊ အမတ္ႀကီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီးေလးကို ျမင္ျမင္ျခင္း ေမတၱာသက္၀င္ မိသတဲ့။ မင္းသားငယ္ေလးဟာ အလြန္ အဖိုးတန္လွတဲ့ စိန္လက္စြပ္ တစ္ကြင္းကို ၀ယ္ယူၿပီး ဖခင္ဘုရင္ႀကီးကို ေတာင္းရမ္းေပးဖို႕ ပူဆာသတဲ့။ ေနနဲ႕လ ေရႊနဲ႕ျမလို လုိက္ဖက္တဲ့ သူတို႕စံုတြဲဟာ ေနာင္ 5 ႏွစ္ၾကာမွာ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႕စြာ အတူ ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဖခင္ဘုရင္ႀကီး နတ္ရြာစံၿပီး မင္းသားေလး ဘုရင္ျဖစ္တဲ့ခါ ခ်စ္သူကို နန္းစဥ္ရဲ႕ အဖိုးတန္ရတနာ (Mumtaz Mahal) လို႕ေခၚဆိုေစၿပီး မိဖုရားေခါင္ႀကီး အရာထားသတဲ့။ သူတို႕ဟာ တုိင္းျပည္အေရးကိစၥေတြ၊ စစ္ထြက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မွာေတာင္ မခြဲခြါပဲ အၿမဲအတူ ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ မိဖုရားေခါင္ႀကီးဟာ 14 ေယာက္ေၿမာက္ သားေတာ္ကို ေမြးဖြားအၿပီးမွာ ေသဆံုးသြားခဲ့သတဲ့။ ပူေဆြး၀မ္းနည္းမႈေတြေၾကာင့္ (Shah Jahan) ဘုရင္ႀကီးဟာ တစ္ညအတြင္းမွာ ဆံပင္ေတြ ေဖြးေဖြးၿဖဴၿပီး လူအိုႀကီးသဖြယ္ ျဖစ္သြားတယ္တဲ့။ ဘုရင္ႀကီးဟာ မိဖုရားအတြက္ ခ်စ္သက္ေသအျဖစ္ ဗိမာန္တစ္ခုတည္ေဆာက္ဖို႕ ၾကံရြယ္ၿပီး အိႏိၵယ၊ အာရွ၊ ဥေရာပ မွာ ရွိတဲ့ ဗိသုကာ အေက်ာ္ေတြကို ပံုစံေရးဆြဲ ေစခဲ့တယ္။ လုပ္သားေပါင္း 20,000 ေက်ာ္နဲ႕ 22 ႏွစ္ၾကာေအာင္ အႏုစိတ္ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္ျဖဴဗိမာန္ႀကီးဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အက္ဂရာၿမိဳ႕ ယမနာျမစ္ကမ္းေဘးမွာ ယခုအထိ လွပခန္႕ညားစြာ တည္ရွိေနပါတယ္။ တပ္ဂ်္မဟာ ပံုစံေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဗိသုကာကို ဒီလိုလွပတဲ့ လက္ရာမ်ိဳး အၿပိဳင္မရွိ ႏုိင္ေအာင္ ေဆာက္လုပ္အၿပီးမွာ ကြပ္မ်က္ ခဲ့တယ္တဲ့။ လွပလြန္းလွတဲ့ တပ္ဂ်္မဟာ (Taj Mahal) ကို ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး အလြမ္းေျဖေနရတဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႕အတြက္ ယမနာျမစ္ရဲ႕ ဟိုဘက္ကမ္းမွာ အမဲေရာင္ တပ္ဂ်္မဟာ တစ္ခု ထပ္မံတည္ေဆာက္ၿပီး ဗိမာန္ႏွစ္ခုကို တံတားဆက္မယ္လို႕ ၾကံရြယ္ ျပန္သတဲ့။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဘ႑ာေငြမ်ားဟာလဲ ကုန္ခန္းလုၿပီျဖစ္လို႕ ေနာက္တစ္ခု တည္ေဆာက္မွာကို လက္မခံႏိုင္တဲ့ သားေတာ္ တစ္ပါးဟာ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ အာဏာကို သိမ္းယူခဲ့သတဲ့။ အခ်စ္ႀကီးသူ ဘုရင္ႀကီးကို တပ္ဂ်္မဟာ ကိုလွမ္းျမင္ရတဲ့ အခန္းတခု မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႕ထားခဲ့တယ္။ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ အိပ္ရာေပၚက မထႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ မွန္ကေလးတစ္ခ်ပ္နဲ႕ တပ္ဂ်္မဟာ ရဲ႕အရိပ္ကို ၾကည့္ရင္း ကြယ္လြန္သြားခဲ့သတဲ့။ ပံုျပင္ကေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္။ </span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/Taj_Mahal.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/8/4/1320845/wordpress/Taj_Mahal.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Shah Jahan ဘုရင္ကို တပ္ဂ်္မဟာ က ခ်စ္သူမိဖုရားႀကီးရဲ႕ ေဘးမွာဘဲ ျမႈပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ အ�